Κάποια στιγμή αυτοί οι στρατιώτες να διασκεδάσουν

Μαδρίτη: Τάσος Μαγουλάς

Πέρασαν ώρες από την ήττα κόντρα στην Ισπανία. Όλοι χρειάζονταν τον χρόνο τους προκειμένου να αλλάξουν κάτι. Να παίξουν διαφορετικά ή ακόμα να γράψουν διαφορετικά. Η αλήθεια είναι πως η εθνική αντιμετωπίζει πρόβλημα στην επίθεση αλλά δεν είναι καινούργιο το ζήτημα. Τι θα αλλάξει από εδώ και πέρα.

Θα μπει λίγο περισσότερο μυαλό και υπομονή. Δραματικά δεν θα αλλάξει κάτι και είναι άδικο να το ζητάμε. Αυτά τα παιδιά εδώ και τρία καλοκαίρια δουλεύουν πως να τα δίνουν όλα στην άμυνα. Το έκαναν και με την Ισπανία μην ξεγιελέστε από το αποτέλεσμα.

Όλοι πιστεύουμε ότι αυτό το μπάσκετ μας αρκεί στα χιαστί αλλά ξέρουμε πως δεν φτάνει για ένα μετάλλιο. Μεγάλες αλλαγές δεν θα υπάρξουν όμως θα διορθωθούν οι λεπτομέρειες για να φτάσουμε όσο ψηλά μπορούμε. Από ένα έως τέσσερα. Πιο κάτω δεν πάμε.

Το ζητούμενο όμως για την 17η Σεπτεμβρίου είναι να κάνουμε και κάτι διαφορετικό.

Μία προσωπική εκτίμηση αφορά στο ότι και οι ίδιοι οι παίκτες κουράζονται πια από το αμιγώς αμυντικογενές παιχνίδι. Το μυαλό που ονομάζεται Νίκος Ζήσης, ένα παιδί που γνωρίζει να λέει αλήθειες δήλωσε κάτι σημαντικό: «να τρέξουμε, μόνο έτσι θα ανοίξουμε το σκορ». Όσα κατανοούν οι παίκτες δεν τα αντιλαμβανόμαστε εμείς. Βεβαίως λείπει ο Φώτσης που θα βοηθούσε στο τελείωμα γρήγορων φάσεων. Θέλουν όμως να παίξουν λίγο πιο ελεύθερα. Το δικαιούνται όσο κανείς άλλος παίκτης που φόρεσε το εθνόσημο.

Ασχέτως με το αποτέλεσμα κόντρα στην Κροατία ή σε όλο το τουρνουά μοιάζει κοινή πεποίθηση ότι είναι η ώρα να μπει και η επίθεση στο παιχνίδι μας. Να τρέξουμε λίγο και να κάνουμε το λάθος από βιασύνη όχι από τον φόβο να μην κάνουμε λάθος ή να δεχθούμε αιφνιδιασμό. ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ. Το κακό με αυτά τα παλλικάρια είναι η στρατιωτική τους λογική. Αυτά τα παιδιά είναι μαχητές της εθνικής ομάδας. Παίζουν ακολουθώντας πιστά τις εντολές της μεγαλύτερης φιγούρας που υπάρχει ενεργή στο μπάσκετ.

Ο Γιαννάκης είναι το μπάσκετ και γι αυτό ξέρει κάτι παραπάνω. Ίσως να φοβάται ότι μία ριζική αλλαγή φέτος που κρίνεται η πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν θα έφερνε αποτελέσματα. Είναι αλήθεια ότι η εθνική πιέζεται να αποφύγει τον εφιάλτη ενός προολυμπιακού που ξεκινάει πολύ νωρίς.

Ως επιμύθιο και μετά την προπόνηση του Σαββάτου. Αυτά τα παιδιά θα κάνουν την δουλειά τους όταν πρέπει και όλοι θα είμαστε δίπλα τους. Μακάρι από τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου να το διασκεδάζουν λίγο παραπάνω και οι ίδιοι. Κι ένας στρατιώτης θέλει να… παίξει.