Λίγα χρόνια υπομονής για να κερδίσει χρόνο ο ΠΑΟΚ
Επιτέλους ας αφήσει μία διοίκηση του ΠΑΟΚ έναν αποδεδειγμένα καταξιωμένο προπονητή να δουλέψει για 2-3 χρόνια και μετά να του ζητήσει αποτελέσματα. Δεν θα πάει χαμένος ο χρόνος της υπομονής για τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ.
Επιτέλους ας αφήσει μία διοίκηση του ΠΑΟΚ έναν αποδεδειγμένα καταξιωμένο προπονητή να δουλέψει για 2-3 χρόνια και μετά να του ζητήσει αποτελέσματα. Δεν θα πάει χαμένος ο χρόνος της υπομονής για τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ.
Ισα, ίσα θα αποδειχθεί πολύ εποικοδομητικός, αφού εάν ευνοήσουν οι συγκυρίες μετά από 2-3 χρόνια θα δουν μια ομάδα με όλη την σημασία της λέξεως, που πραγματικά θα απολαμβάνουν στο γήπεδο και θα είναι περήφανοι γι’ αυτήν.
Τίποτα δεν αποκτάται χωρίς θυσίες και κόπους. Ετσι και μία ομάδα δεν δημιουργείται… εκ θαύματος, όπως δήλωσε και ο Φερνάντο Σάντος. Ενας καταξιωμένος ξένος τεχνικός, με κύρος, φανατικός θιασώτης της πειθαρχίας, με “δικτατορικό”, με την καλή έννοια, στυλ, κοινά αποδεκτός από τον κόσμο, όχι μόνο του ΠΑΟΚ, αλλά και όλης της φίλαθλης χώρας. Και έχει αποδειχτεί περίτρανα στο παρελθόν ότι μεγάλοι ξένοι τεχνικοί μ’ αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία της ομάδας που λέγεται ΠΑΟΚ.
Αλλωστε από τους έξι τίτλους που πήρε ο ΠΑΟΚ μέχρι σήμερα, τους τέσσερις τους πήρε με ξένους τεχνικούς στον πάγκο του (δύο κύπελλα το ΄72 και το ΄74 με τον Σάνον, ένα πρωτάθλημα το ΄76 με τον αείμνηστο Λόραντ και το δεύτερο πρωτάθλημα το ΄85 με τον Σκότσικ), έναν τίτλο πήρε με Σερβοέλληνα τεχνικό (το κύπελλο του 2001 με τον Μπάγεβιτς) και μόλις έναν τίτλο πήρε με Έλληνα προπονητή (το κύπελλο του 2003 με τον Αναστασιάδη).
Ολοι οι παραπάνω ξένοι τεχνικοί είχαν κοινά χαρακτηριστικά με τον Σάντος. Τους σέβονταν οι παίκτες και ο κόσμος, είχαν πανελλήνια και διεθνή αναγνώριση και ήταν “άρρωστοι” με την πειθαρχία εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων.
Ο μεγάλος Γκιούλα Λόραντ είχε διώξει από προπόνηση τον Γιώργο Κούδα για πειθαρχικό παράπτωμα στην πρώτη του θητεία στον ΠΑΟΚ και στην δεύτερη θητεία του, όπως λένε οι παλιότεροι, σε μία προπόνηση είχε πιάσει τον Βασίλη Βασιλάκο από το αυτί επειδή δεν εκτελούσε σωστά μία άσκηση και προς παραδειγματισμό των υπολοίπων τον γύριζε γύρω, γύρω από τον αγωνιστικό χώρο, όπως ο δάσκαλος τον μαθητή.
Ας τον αφήσουν, λοιπόν, τον Σάντος να δουλέψει εν λευκώ και ας κρίνουμε το έργο του μετά από δύο χρόνια, μήπως και μπορέσει επιτέλους ο ΠΑΟΚ να παρουσιάσει μία ομάδα μονταρισμένη, με αυτοματισμούς η οποία να παίζει γρήγορο και αποτελεσματικό ποδόσφαιρο.
Ας “θυσιάσουν” οι φίλαθλοι και οι διοικούντες λίγα χρόνια υπομονής για να… κερδίσει χρόνο ο ΠΑΟΚ και να κάνει επιτέλους ομάδα. Αξίζει τον κόπο…