Το ποδοσφαιρικό μέλλον του Λεοντίου

Ήταν σχεδόν βέβαιο από τον τρόπο με τον οποίο «προσγειώθηκε» στον αγωνιστικό χώρο ότι η ζημιά που είχε πάθει στο γόνατό του ο Σωτήρης Λεοντίου θα ήταν σοβαρή. Το μόνο ζητούμενο ήταν το πόσο σοβαρή. Η – τελείως «καθαρή» – σύγκρουση με τον Λούα Λούα και η εμφανής διαφορά στη μυϊκή μάζα των δύο ποδοσφαιριστών είχε οδηγήσει τον νεαρό σε σίγουρη περιπέτεια της υγείας του.

Αν και οι ιθύνοντες στον Παναθηναϊκό κράτησαν στάση αναμονής μετά τις πρώτες εξετάσεις στο γόνατο του ποδοσφαιριστή, οι πρώτες τους εκτιμήσεις μιλούσαν για ένα χρόνο αποθεραπείας κοντά στους 3 μήνες. Όμως μια εβδομάδα μετά τον τραυματισμό του ποδοσφαιριστή ήρθε η διάγνωση και όλοι πάγωσαν. Το αριστερό του γόνατο είχε πάθει τεράστια ζημιά; ρήξη οπισθίου χιαστού, ρήξη έξω πλαγίου συνδέσμου, ρήξη ιγνυακού τένοντα, ρήξη οπισθίου θυλάκου, ρήξη έσω μηνίσκου και ρήξη έξω μηνίσκου. Οι εκτιμήσεις αυτή τη χρονική στιγμή κάνουνε λόγο για απουσία ενός έτους.



Το ζητούμενο σε μια τέτοια περίπτωση είναι να μην έχουμε ξανά μια περίπτωση από τις πολλές που έχουμε βιώσει τα τελευταία χρόνια με ποδοσφαιριστές που έπειτα από έναν ιδιαίτερα σοβαρό τραυματισμό δεν επανήλθαν ποτέ στα πρότερα αγωνιστικά τους επίπεδα. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν ο Χρήστος Κωστής που ουσιαστικά δεν ξανάπαιξε ποτέ ποδόσφαιρο σε ανταγωνιστικό επίπεδο και ο Χρήστος Πατσατζόγλου που αν και επέστρεψε μετά από τόσους μήνες, που μόνο ο ίδιος πλέον θυμάται, δεν έχει ακόμα βρεθεί στα παλιά του αγωνιστικά επίπεδα.



Σε μια τέτοια ζημιά σαν αυτή που έχει πάθει ο Λεοντίου τρεις είναι οι βασικές παράμετροι. Η πρώτη έχει να κάνει με την επιτυχία της εγχείρησης. Στον Παναθηναϊκό έχουν πολλά πρόσφατα παραδείγματα ποδοσφαιριστών που δεν επανήρθαν στο επιθυμητό τους επίπεδο. Οι πλέον πρόσφατες περιπτώσεις ήταν του Ολισαντέμπε και του Άντερσον. Ο μεν πρώτος αποτελούσε το βαρύ πυροβολικό του τριφυλλιού που μάλιστα ήταν ο από μηχανής Θεός στο πρωτάθλημα του 2004 αλλά μετά την επέμβαση πήρε την κάτω βόλτα. Όσο για τον δε Άντερσον που είχε έρθει σαν μεγάλη ελπίδα στην ομάδα του Παναθηναϊκού αγνοείται η τύχη του μετά την επέμβαση.



Τελευταία περίπτωση ήταν αυτή του Έκι Γκονζάλες. Μετά από πάνω από ένα χρόνο απουσίας και δύο επεμβάσεις αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον η επιστροφή του στα γήπεδα τον επόμενο μήνα. Για να δούμε. Πάντως όπως και να έχει το πράγμα ακόμα και οι ίδιοι οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού έχουν φοβηθεί και για αυτό το λόγο έψαξαν και βρήκαν τον πλέον εξειδικευμένο (όπως είπαν τουλάχιστον) Πασκάλ Κριστέλ για τραυματισμούς σαν αυτό του Λεοντίου και τον έφεραν στην Ελλάδα για να εγχειρήσει τον ποδοσφαιριστή. Πάντως κάτι πρέπει επιτέλους να γίνει στην ομάδα του τριφυλλιού ώστε να αποφευχθούν στο μέλλον φαινόμενα Γκονζάλες.



Η δεύτερη παράμετρος είναι η περίοδος αποκατάστασης. Πρόκειται για την πλέον σημαντική παράμετρο για την αποθεραπεία του ποδοσφαιριστή και από ότι λέγεται αναζητείται κέντρο στο εξωτερικό μια και στην Ελλάδα υπάρχουν βάσιμες ανησυχίες πως δεν πρόκειται να βρεθεί αξιόπιστη λύση.



Η τελευταία παράμετρος είναι η πίστη του ίδιου του αθλητή. Αν ο Λεοντίου δε πιστέψει πως μπορεί να επανέλθει και μάλιστα στα παλιά του επίπεδα, δουλειά δεν θα καταφέρουν να κάνουν ούτε ο γιατρός που τον εγχείρησε αλλά και ούτε το όποιο κάντρο αποκατάστασης τον αναλάβει. Εδώ μάλιστα είναι τεράστια η ευθύνη της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Ο Λεοντίου δεν αποτέλεσε ποτέ βασικό ποδοσφαιριστή στον Παναθηναϊκό και η απώλεια του δεν λογίζεται όμοια με αυτή του Γκονζάλες ή παλαιότερα του Ολισαντέμπε. Αν στο μυαλό του Λεοντίου «κολλήσει» η ιδέα ότι ο ούτως ή άλλως σοβαρός τραυματισμός του θα τον βάλει στο περιθώριο της ομάδας και πως ακόμα και αν επιστρέψει η ομάδα του δεν πρόκειται να επενδύσει πάνω του και να τον πιστέψει, τότε η επιστροφή του και θα καθυστερήσει και δεν θα στεφθεί με επιτυχία.



Ο Παναθηναϊκός οφείλει να δείξει έμπρακτα πως υπολογίζει τον παίκτη και δεν μιλάω για επισκέψεις συμπαράστασης στο νοσοκομείο. Μιλάω για πιθανή ανανέωση του συμβολαίου και για μη μετεγγραφή άλλου παίχτη στη θέση του (και ιδίως από τους λεγόμενους βασικούς και αναντικατάστατους). Μόνο έτσι θα μπορέσει να βοηθήσει ψυχολογικά τον ποδοσφαιριστή και κατ’ επέκταση να επενδύσει πάνω του αν πραγματικά τον πιστεύει. Ίδωμεν…