Οι υποψήφιοι μνηστήρες του τίτλου

Βoston Celtics (πέρυσι: πρωταθλητές)

Γιατί ναι: Διαθέτουν μία από τις καλύτερες και πιο ποιοτικές τριπλέτες στο ΝΒΑ (Garnett, Pierce, Allen), ξέρουν να κάνουν τη δουλειά και έχουν σπουδαίο κίνητρο. Την υπεράσπιση του τίτλου που κατέκτησαν πέρυσι. Για να μην βγουν οι καλοθελητές και μιλήσουν απλά για μία παρένθεση, οι «Κέλτες» θα επιχειρήσουν να φτάσουν μέχρι το τέλος του δρόμου, εκμεταλλευόμενοι, όπως και πέρυσι, την εμπειρία και την προσήλωση στο αμυντικό κομμάτι.

Γιατί όχι: Οι Celtics μοιάζουν με ομάδα μίας χρήσης, ένα σύνολο που φτιάχθηκε πέρυσι για να επιστρέψει ο σύλλογος στους τίτλους. Φέτος όμως; Ο Αllen είναι ήδη 33, τα γόνατα του Pierce έχουν φορτωθεί με ακόμη ένα χρόνο ταλαιπωρίας, ο Garnett βαδίζει στα 33 επίσης. Αν δεν τραβήξουν οι τρεις, οι εναλλακτικές λύσεις δεν μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Πέρυσι έμειναν μακριά από τραυματισμούς. Φέτος η τύχη θα τους χαμογελάσει και πάλι;

Detroit Pistons (πέρυσι: τελικοί ανατολής)

Γιατί ναι: Κουβαλάνε όνομα βαρύ σαν ιστορία, έχουν παίκτες μπαρουτοκαπνισμένους στη λίγκα και ξέρουν ότι ο ανταγωνισμός στην ανατολή δεν είναι δα και τόσο μεγάλος όσο στη δύση. Ονομάτα όπως ο Billups, ο Hamilton και ο Rasheed Wallace αποτελούν εγγύηση ανταγωνιστικότητας και συνέπειας. Το προπονητικό επιτελείο διαθέτει ευρωπαϊκή εμπειρία (ανάμεσά τους και ο Harold Ellis, πρώην παίκτης του Αρη και του Απόλλωνα Πάτρας), που ίσως φανεί χρήσιμη σε ένα πρωτάθλημα που αρχίζει να κλείνει το μάτι στην ευρωπαϊκή λογική.

Γιατί όχι: Οι Pistons διαθέτουν νέο προπονητή, τον Michael Curry, ο οποίος δεν έχει παραστάσεις πρωταθλητισμού στο ΝΒΑ ως προπονητής. Πέρυσι ήταν assistant στην ίδια ομάδα, άρα τουλάχιστον γνωρίζει τη φιλοσοφία και το πνεύμα. Ο κορμός των Pistons μοιάζει μάλλον γερασμένος, απαρτιζόμενος από παίκτες που ίσως να μην έχουν να δώσουν πολλά πράγματα ακόμα. Ισως πάλι τα πράγματα να αποδειχθούν διαφορετικά.

Los Angeles Lakers (πέρυσι: φιναλίστ στους τελικούς του ΝΒΑ)

Γιατί ναι: Πρώτα από όλα θα μιλούσαμε για αγένεια αν κάποιος αγνοούσε τους περσινούς φιναλίστ του ΝΒΑ. Κατά δεύτερο λόγο και να θέλει κανείς να τους αγνοήσει δεν μπορεί. Οταν μία ομάδα έχει στις τάξεις της τον προπονητή των τίτλων Phil Jackson, τον κατά πολλούς καλύτερο παίκτη του κόσμου Κοbe Bryant και τον άνθρωπο που πέρυσι άλλαξε τις ισορροπίες της λίγκας, τον Paul Gasol, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Με τον Ισπανό σέντερ να δίνει το «παρών» στη preseason, ο Jackson τρίβει τα χέρια του από ικανοποίηση. Ξέρει ότι με τον Gasol, τον ανανεωμένο Βynum και τον Odom έχει μεγάλη δύναμη πυρός κάτω από το καλάθι. Τα υπόλοιπα θα τα φροντίσει ο Kobe.

Γιατί όχι: Κάτι λείπει από τη συνταγή. Ισως ο πολύ ποιοτικός πλέι μέικερ που θα χαρίσει έμπνευση στην ομάδα, ίσως μία-δύο πιο αξιόπιστες λύσεις στην περιφέρεια πίσω από τον Kobe, ίσως το βάθος του πάγκου. Ισως όλα αυτά μαζί.

San Antonio Spurs (πέρυσι: φιναλίστ στους τελικούς της Δύσης)

Γιατί ναι: Για τους προληπτικούς οι Spurs αποτελούν το αδιαφιλονίκητο φαβορί με δεδομένο ότι η σεζόν καταλήγει σε μονή χρονιά. Αφού τα κατάφεραν το 2003, το 2005 και το 2007 γιατί όχι και το 2009; Στα σοβαρά τώρα, οι Spurs ξέρουν να νικούν, να επιβιώνουν σε δύσκολες καταστάσεις και να μην αφήνουν πράγματα στη μέση. Τίποτα ουσιαστικό δεν έχει αλλάξει σε αυτήν την ομάδα, οι Duncan, Parker, Ginobili είναι εκεί και θέλουν να γράψουν και πάλι ιστορία.

Γιατί όχι: Αφού δεν τα κατάφεραν πέρυσι, πως θα τα καταφέρουν φέτος χωρίς καμία ουσιαστική αλλαγή, μπορεί να αναρωτηθεί ο συνήγορος του διαβόλου. Δεν μπορείς να διαφωνήσεις κάθετα με αυτήν την άποψη. Υπάρχει κίνητρο; Υπάρχουν τρόποι να κρατηθούν φρέσκοι μέχρι το τέλος οι τρεις σωματοφύλακες της ομάδας; Τι νέο έχουν βάλει στο παιχνίδι τους τα «σπιρούνια»; Δύσκολα ερωτήματα, ακόμα πιο δύσκολες οι απαντήσεις που θα κληθεί να δώσει ο κόουτς Gregg Popovich.

Phoenix Suns (πέρυσι: πρώτος γύρος των play-offs)

Γιατί ναι: Πολλοί ισχυρίζονται ότι αν υπάρχει μπασκετικός θεός, αυτή η ομάδα των Suns θα πρέπει να κατακτήσει ένα τίτλο πρωταθλήματος στο ΝΒΑ. Παίζει (τουλάχιστον μέχρι πέρυσι) χορταστικό μπάσκετ, διαθέτει παίκτες που έχουν την απάντηση σε κάθε πρόβλημα, αποτελεί μία ζωντανή διαφήμιση για τη λίγκα. Το ρόστερ τους μοιάζει πλήρες και γεμάτο, οπότε μπορούν να φτάσουν μέχρι το τέλος του δρόμου.

Γιατί όχι: Υπάρχει νέος προπονητής, o Terry Porter, για τον οποίο ουδείς μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά (υπάρχουν βέβαια και αυτοί που λένε ότι επιτέλους έφυγε ο D’Αntoni). O Hill, ο Nash, ο O’Neal, τρία από τα πιο δυνατά χαρτιά της ομάδας, βρίσκονται σε προχωρημένη μπασκετικά ηλικία (36, 34 και 36 αντίστοιχα). Οι “ήλιοι” δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν ομάδες που επιστρατεύουν το ξύλο και τη σκληρή άμυνα.

Dallas Mavericks (πέρυσι: πρώτος γύρος των play-offs).

Γιατί ναι: Ομάδα που πάντα κοιτά ψηλά τα τελευταία χρόνια, έχει (όπως και οι Suns) αποθημένο την κατάκτηση του τίτλου. Το πάθημα του 2006 (προηγήθηκαν 2-0 στους τελικούς αλλά έχασαν το πρωτάθλημα από τους Heat) δεν μπορεί να ξεχαστεί εύκολα. Από ποιότητα στο ρόστερ άλλο τίποτα (Nowitzki, Kidd, Stackhouse, Howard, Dampier) για τους Μavs. Αν σε όλα αυτά προσθέσετε ότι στον πάγκο υπάρχει πλέον ο έμπειρος Rick Carlisle, μπορείτε να καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι η ομάδα μπορεί να παίζει μέχρι τον Ιούνιο.

Γιατί όχι: Ο Nowitzki κούρασε και πάλι αρκετά το κορμί του το καλοκαίρι σε προολυμπιακό και Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι Mavericks δείχνουν να μην μπορούν να διαχειριστούν την πίεση και πέφτουν εύκολα θύματα εκπλήξεων στα play-off.