Ο Παναθηναϊκός τρέχει για να έχει
Ο Γιάννης Ζωιτός γράψει για τον τρόπο που ο Παναθηναϊκός ξεπέρασε το σκόπελο του Ερυθρού Αστέρα σ' ένα παιχνίδι που έλειψε ν' αποδειχθεί παγίδα.
Το μπάσκετ δεν είναι μονάχα το παιχνίδι των ψηλών, όπως στην προκειμένη του Μπόμπαν Μαριάνοβιτς. Είναι παιχνίδι της ταχύτητας στα πόδια, στη σκέψη και στην εκτέλεση. Στοιχεία που αναμφίβολα οδήγησαν τον Παναθηναϊκό μέχρι το 74-69, σε ακόμη μία εντός έδρας επιτυχία, και του επέτρεψαν να σβήσει τη φωτιά που άναψε στο ΟΑΚΑ ο Ερ.Αστέρας όταν στο 36′ ξέφυγε 65-60.
Μόνο όταν ο Παναθηναϊκός λειτούργησε γρήγορα και με ευστροφία κυριάρχησε στο παρκέ. Το 28-6 μετά από 11 λεπτά αγώνα ήταν το αποτέλεσμα των γοργών αντιδράσεων του Τζέιμς Γκιστ στις δυο πλευρές του παρκέ (6 από τα 7 κλεψίματα στην πρώτη περίοδο) και της ταυτόχρονης γρηγοράδας με την οποία εκτελούσαν οι παίκτες του Ιβάνοβιτς, ο Σλότερ, ο Μπατίστα, είτε από από απόσταση είτε στο πρόσωπο του Μαριάνοβιτς. Με αυτόν ο τρόπος ο Σέρβος γίγαντας δεν προλάβαινε να στηθεί, να πηδήξει και να κόψει, ενώ στην επίθεση η μπάλα δεν έφτανε ποτέ στα χέρια του.
Άμυνα πριν από την άμυνα
Ο Αστέρας, ομάδα με λιγότερο ταλέντο από το “τριφύλλι” και έλλειψη εμπειριών, ήθελε και πήγε στο ματς στο “πέντε εναντίον πέντε” για να εκμεταλλευτεί τα δικά του χαρακτηριστικά. Εκεί ο Παναθηναϊκός έδειξε τρωτός και προβληματίστηκε στο διάστημα που δεν μπόρεσε να ελέγξει το αμυντικό ριμπάουντ. Όταν όμως η ομάδα του Ιβάνοβιτς ξαναβρήκε τη χαμένη ισορροπία της στα μετόπισθεν, έκανε τάχιστες αλλαγές στις περιστροφές, με τους Σλότερ-Γιάνκοβιτς να εκτελούν τους ρόλους τους, έβγαλε παγίδες προτού καν καταλήξει η αντίπαλη πάσα στον αποδέκτη της και ανάγκασε σε λάθη τους Σέρβους καταφέρνοντας την ανατροπή με 10-0 (από το -5 στο +5).
Η νίκη αυτή δεν ήταν κάτι περισσότερο από τον καθρέπτη της προσπάθειας του Ιβάνοβιτς μέσα στη χρονιά,δίνοντας το ελεύθερο στους παίκτες να παίρνουν πρωτοβουλίες. Είναι φανερό ότι ο Παναθηναϊκός αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας όταν μπορεί να προλάβει τον αντίπαλο, είτε σε άμυνα είτε σε επίθεση, να τον πιάσει απροετοίμαστο και να τον αιφνιδιάσει. Δεν περιμένει και ρισκάρει για να έχει το πλεονέκτημα. Επειδή δεν είναι πολλές οι ομάδες που θ’ ανταποκριθούν σε αυτό το στιλ, ιδίως όταν επισκέπτονται το ΟΑΚΑ, το 5-2 (και το συνολικό 10-7 στην Ευρώπη) τον έχει φέρει πλέον να διεκδικεί όχι μόνο την παρουσία του στα πλέι οφ αλλά και το καλύτερο δυνατό πλασάρισμα στις μάχες για το Final-4.
Τώρα με Λαβάλ
Το δύσκολο είναι να εφαρμόσει το αντίστοιχο πλάνο όταν απέναντι του βρίσκονται ομάδες που έχουν την ίδια έφεση, γνωρίζουν ν’ ανταποκρίνονται και να μην πανικοβάλλονται. Εκεί θα μετρήσει τις δυνάμεις του και μέχρι τώρα συναντά εμπόδια. Η προσθήκη του Λαβάλ από το επόμενο παιχνίδι, την κομβική πλέον μάχη στο Τελ Αβίβ, επιτρέπει μια μεγαλύτερη ευελιξία στην τελειοποίηση του σχεδίου. Δίνει παράλληλα δύναμη και στο παιχνίδι μισού γηπέδου και τις απαραίτητες ανάσες στον Μπατίστα των μάξιμουμ 25 λεπτών. Είναι βασικό ζητούμενο πλέον να προστεθεί στο υπόλοιπο σύνολο ο Νιγηριανός και να είναι ωφέλιμος, έχοντας δηλαδή ρόλο, για ν’ αλλάξει επίπεδο η ελληνική ομάδα και να μην χαθεί η ευκαιρία με μια προβληματική εφέτος Μπαρτσελόνα.
