Ολυμπιακός – Παρί Σεν Ζερμέν 1-4: Διαχείριση δυνάμεων και στημένα στο μπλοκάκι του Μίτσελ

Ο Ολυμπιακός ηττήθηκε με 1-4 από την Παρί Σεν Ζερμέν σε μία αναμέτρηση που το τελικό της αποτέλεσμα δεν ταιριάζει στην εικόνα του αγώνα και αδικεί την συνολική προσπάθεια του Ολυμπιακού. Οι ερυθρόλευκοι προδόθηκαν από την αμυντική τους συμπεριφορά στα κόρνερ των Γάλλων δείχνοντας πως δεν είχαν τις δυνάμεις για να αντέξουν στο “δαιμονιώδη” ρυθμό που επέλεξε να δώσει ο Μίτσελ στην έναρξη του αγώνα. Τα δύο δοκάρια του Ολυμπιακού, η κλάση του Ιμπραχίμοβιτς στην πάσα του πρώτου γκολ και τα κόρνερ έκριναν την αναμέτρηση και έδωσαν τροφή για μεγάλη τακτική συζήτηση για το μέλλον της ομάδας στην διοργάνωση.

Το ξεκάθαρο πλάνο του Μίτσελ

Ο Ισπανός επέλεξε να εκπλήξει τον Μπλάν, παρά την φαινομενικά αμυντικογενή αρχική ενδεκάδα που παρέταξε, αποδίδοντας επιθετικό ποδόσφαιρο και πιέζοντας πολύ έντονα τα χαφ της Παρί. Ο Μίτσελ παρέταξε βαθειά την επιθετική γραμμή και ψηλά την αμυντική σε μία προσπάθεια να διατηρηθούν οι γραμμές κοντά και να ενισχυθεί η πίεση στο κέντρο σε μία κλασσική αλά Βενγκέρ τακτική εφαρμογή.

Οι γραμμές του Ολυμπιακού

Η εφαρμογή του εν λόγω πλάνου ήταν εντυπωσιακή κυρίως λόγω της εμφάνισης των Φουστέρ, Σάμαρη, Μασάντο στα χαφ και την ενέργεια που έβγαλαν οι αμυντικοί στην πίεση των αντιπάλων τους. Η Παρί δεν μπόρεσε να κυκλοφορήσει την μπάλα (μόλις 53% η κατοχή της μπάλας για την Παρί στο 1ο ημίχρονο – ελάχιστο σε σχέση με το περίπου 70% που έχουν οι Γάλλοι στο Σαμπιονά) , έκανε πολλά λάθη και δεν αναπτύχθηκε ορθολογικά.

Στην επίθεση ο Ολυμπιακός έδωσε πολύ γρήγορο τέμπο στο παιχνίδι προσπαθώντας να χτυπήσει την Παρί σε ανοργάνωτη άμυνα εκμεταλλευόμενος τα κλεψίματα στον άξονα. Ο Μίτσελ, όπως σχεδόν όλοι οι αντίπαλοι της Παρί μέχρι σήμερα, στόχευσε τις αμυντικές αδυναμίες της Παρί στα φτερά: λογικό αν αναλογιστεί κανείς την φιλοσοφία των Μάξγουελ, Φαν ντερ Βιλ και τις αμυντικές δεξιότητες των Καβάνι, Μόουρα. Το γκολ-ποίημα του Βάις ήταν αρκετό για να επαληθεύσει την παραπάνω λογική.

Plan B

Το 2ο ημίχρονο είχε εντελώς διαφορετική εικόνα για τον Ολυμπιακό. Η ομάδα έπαιξε με πολύ μεγαλύτερο βάθος και μειωμένο αγωνιστικό πλάτος. Ήταν σαφές ότι οι παίκτες των ερυθρολεύκων δεν είχαν δυνάμεις για να διατηρήσουν την ένταση της πίεσης στα επίπεδα του 1ου ημιχρόνου. Ο Μίτσελ πέρασε τον Κάμπελ στην θέση του Τσόρι με στόχο να ενισχύσει το πλάνο των αντεπιθέσεων στα φτερά – εκεί που θα δημιουργούνταν οι κενοί χώροι από τις αναμενόμενες προωθήσεις των Βιλ και Μάξγουελ.

Το πλάνο είχε λογική, όμως τα “πνευμόνια” των χαφ δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν. Η Παρί βρήκε χώρο για να αναπτύξει το αγαπημένο της παιχνίδι: παιχνίδι κατοχής, κινήσεις χωρίς την μπάλα στην επίθεση και προωθήσεις των πλάγιων μπακ. Ο Ολυμπιακός δεν μπόρεσε σε καμία περίπτωση να αναπτύξει ορθολογικά αντεπιθέσεις και ο Μίτσελ είδε το εναλλακτικό του πλάνο να καταρέει μετά το 1-2. Ήταν πλέον σαφές ότι δεν υπήρχαν δυνάμεις για την ανατροπή και ο πάγκος δεν μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα.

Η στατιστική εικόνα του Ολυμπιακού ανά ημίχρονο

Μπλαν: Υπομονή και ψυχραιμία

Ο Μπλαν παρουσίασε πολύ χαρακτηριστικά την εικόνα του αγώνα. “Όλη η άμυνα ήταν οπισθοχωρημένη. Ο Ολυμπιακός πίεζε και οι γραμμές μας είχαν μεγάλη απόσταση. Απείχε πολύ η άμυνα μας από την επίθεση. Η αμυντική γραμμή ήταν πίσω διότι είχαμε πίεση. Στο δεύτερο μέρος εάν δείτε και τα στατιστικά ο Μότα απελευθερώθηκε, πήρε ευκαιρίες και έβαλε 2 γκολ”.

Το πλάνο του Γάλλου τεχνικού ήταν σαφές και ξεκάθαρο πολύ πιο πριν από τον αγώνα. Δύσκολα η Παρί θα προσάρμοζε το παιχνίδι της στα δεδομένα του Ολυμπιακου. Οι χαφ της Παρί δεν μπόρεσαν να αντεπεξέλθουν στην πίεση των χαφ του Ολυμπιακού – κυρίως γιατί ο “εγκέφαλος” Μότα δεν βρήκε χρόνο και χώρο για την υποδοχή της πρώτης πάσας στην θέση “6”. Οι μπακ της Παρί ανέδειξαν τις ανασταλτικές τους αδυναμίες, ο Μόουρα την απειρία του, ο Καβάνι το ότι δεν είναι εξτρέμ και η γαλλική ομάδα τη σνομπ διάθεσή της στην έναρξη του αγώνα.

Ο Μπλαν ήξερε ότι ο Ολυμπιακός θα ρίξει ρυθμούς στο 2ο ημίχρονο και απλά περίμενε υπομονετικά να βρει χώρους η ομάδα του. Η εξώφθαλμη ανάγκη για αλλαγή του αρνητικού Μούρα από τον (ίσως) MVP Λαβέτσι έδωσε επιπλέον δυναμική στους φιλοξενούμενους που μπόρεσαν να αναπτύξουν τα θετικά τους αγωνιστικά στοιχεία απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που μοιραία παρουσίασε παίκτες πίσω από την μπάλα. Η κατοχή της μπάλας και η αύξηση της επιθετικότητας απέφερε τα κόρνερ που εν τέλει έκριναν και την αναμέτρηση.

Σχόλιο: Τα δοκάρια αλλά και η κλάση του Ιμπραχίμοβιτς στην πάση του 0-1 ήταν τα στοιχεία που επέτρεψαν στον Μπλαν να διαχειρισθεί με ψυχραιμία την αρνητική εικόνα που έβγαλε η ομάδα του στα πρώτα 45′. Είναι σίγουρο ότι το έργο του Γάλλου τεχνικού δεν θα ήταν τόσο εύκολο μετά από 1-0 ή ακόμα και 2-0.

Η στατιστική εικόνα της Παρί ανά ημίχρονο

Συμπέρασμα

Όσο παράδοξο και αν ακούγεται με βάση το τελικό αποτέλεσμα το συνολικό τακτικό πλάνο του Μίτσελ είχε λογική και ισχυρή βάση: έντονη πίεση στα χαφ της Παρί στο 1ο ημίχρονο με στόχο τον περιορισμό της κατοχής της μπάλας από τους Γάλλους και την επίτευξη ενός γκολ. Το 1-0 θα επέτρεπε την ενεργοποίηση του plan Β – αντεπιθέσεις από τα πλάγια και εκμετάλλευση των αμυντικών κενών των Γάλλων στα άκρα. Το 0-1 ανάγκασε τον Μίτσελ να επιμηκύνει την διάρκεια του αρχικού του πλάνου – ίσως σε σημείο που οι παίκτες δεν ήταν έτοιμοι ακόμα από πλευράς φυσικής κατάστασης. Το 2ο ημίχρονο βρήκε τον Ολυμπιακό να προδίδεται από τις φυσικές του δυνάμεις και την συμπεριφορά του στα στημένα. Εκεί που ο ίσως κορυφαίος του Ολυμπαικού, Σάμαρης, έχασε δύο φορές τον Μότα.

Ο Μίτσελ προσπάθησε να εφαρμόσει τις αμυντικές τακτικές pressing του Βαλβέρδε προσπαθώντας να πάει ένα βήμα παραπέρα την επιθετική λειτουργία με άξονα το γρήγορο ρυθμό ανάπτυξης. Η πρώτη του απόπειρα δεν στέφθηκε με επιτυχία, όμως η προσπάθεια, αν μη τι άλλο, αξίζει πίστωση χρόνου και χειροκρότημα όπως αυτό που έδωσε απλόχερα το “Γ. Καραϊσκάκης” στο τέλος της αναμέτρησης.