To… φάντασμα του υποβιβασμού στο Περιστέρι και η δουλειά που αδικείται

Πως όμως ο Ατρόμητος του 2011, ο οποίος ξεκίνησε την προσπάθειά του με στόχο να τερματίσει ψηλότερα από την 7η θέση, έφτασε να παίζει την παραμονή του στην κατηγορία στα τελευταία πέντε ματς του μαραθωνίου; Το Contra.gr εντοπίζει τις αιτίες.

Η κατάρα του Περιστερίου

Από το ξεκίνημα του πρωταθλήματος, ο Ατρόμητος παρουσιάζεται ανίκανος να διαχειριστεί προβαδίσματα που παίρνει στους εντός έδρας αγώνες του με ομάδες της ίδιας δυναμικής. Το φαινόμενο έχει φτάσει στα όρια της…κατάρας. Ας καταγράψουμε μία προς μία της απώλειες των Περιστεριωτών σε εντός έδρας παιχνίδια στα οποία προηγήθηκαν στο σκορ.

2η αγωνιστική: Ο Ατρόμητος φτάνει σε υψηλά επίπεδα απόδοσης κόντρα στον Ηρακλή, προηγείται νωρίς, χάνει σωρηδόν ευκαιρίες αλλά στα τελευταία λεπτά τιμωρείται από τον Σολτάνι.

6η αγωνιστική: Κόντρα στον Ολυμπιακό Βόλου, η ομάδα του Γιώργου Δώνη προηγείται δύο φορές αλλά χάνει και τις δύο φορές το προβάδισμά της. 7η αγωνιστική: Ο Ατρόμητος υποδέχεται την Ξάνθη. Προηγείται, χάνει ανεπανάληπτο τετ-α-τετ με τον Πρόνε στο 1-0 αλλά ισοφαρίζεται με πέναλτι που παραχωρεί ο Σκόνδρας.

11η αγωνιστική: Η ομάδα προέρχεται από το θρίαμβο της Νέας Σμύρνης επί του Πανιωνίου και η ψυχολογία βρίσκεται στα ύψη. Το παιχνίδι με τον Εργοτέλη φαντάζει ιδανικό για να έρθει ένα ακόμη τρίποντο. Οι Περιστεριώτες προηγούνται αλλά ένα λάθος του Μελισσά στο δεύτερο ημίχρονο τους στοιχίζει ακόμη δύο βαθμούς.

25η αγωνιστική: Φρέσκα τα γεγονότα, δεν χρειάζονται υπενθύμιση. Ο Ατρόμητος προηγείται με τον Σφακιανάκη αλλά χάνει ολοκληρωτικά την παρτίδα μέσα σε ένα πεντάλεπτο.

Ολες αυτές οι απώλειες μεταφράζονται σε 11 ολόκληρους χαμένους βαθμούς. Αν ο Ατρόμητος είχε πάρει τους 6, θα είχε ήδη φτάσει τους 34 και θα διεκδικούσε με αξιώσεις την είσοδό του στα πλέι οφ. Tόσο απλό, όσο ακούγεται.

Το μικρό ρόστερ και ο γερασμένος κορμός

Aπό την αρχή της σεζόν, ο άξονας του Ατρομήτου αποτελείται από ποδοσφαιριστές που έχουν προ πολλού ξεπεράσει τα 30 τους χρόνια. Ο βασικός τερματοφύλακας Χρυσόστομος Μιχαηλίδης έχει συμπληρώσει τα 36, ο εκ των βασικών στόπερ Μάρτσιν Μπαζίνσκι είναι 34 Μαϊων, ο βασικός αμυντικός μέσος Κώστας Νεμπεγλέρας φτάνει επίσης τα 36, ο Στέλιος Σφακιανάκης, που κέρδισε με το σπαθί του θέση στην ενδεκάδα και αγωνίζεται επίσης στη μεσαία γραμμή, περπατάει στα 35 ενώ ο βασικός επιθετικός Ανρί Καμαρά ετοιμάζεται να σβήσει 34 κεράκια. Οι προαναφερθέντες μετρούν συνεχόμενα 90λεπτα και η καταπόνησή τους είναι μεγάλη.

Την ίδια ώρα το ρόστερ δεν προσφέρει πολλές διεξόδους στον προπονητή. Κατά τη διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου από την ομάδα έφυγαν πέντε ποδοσφαιριστές (Σάνγκβιστ, Βινιάλ, Μπιλαγί, Αποστολόπουλος, Περόνε) και αποκτήθηκαν μόλις δύο. Ο Σαρλ Ιτάνζ για να γίνει κάποια στιγμή στο μέλλον ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας και ο Φίλιππος Δάρλας για να καλύψει το κενό στα αριστερά της άμυνας. Μ’ αυτές τις προσθαφαιρέσεις, το ρόστερ μετράει 23 παίκτες συμπεριλαμβανομένων όμως των τριών τερματοφυλάκων και των δύο νεαρών (Μπάλας, Αθανασίου) τους οποίους ο Γιώργος Δώνης δεν θέλει ακόμα να ρίξει στα βαθιά. Ουσιαστικά, δηλαδή, μιλάμε για ένα ρόστερ 18 παικτών.

Οι ίδιοι Τετάρτη, οι ίδιοι και την Κυριακή Παρόλα αυτά, δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι ο Γιώργος Δώνης δεν έχει λύσεις, έστω και περιορισμένες, στα χέρια του. Μ’ αυτό ως δεδομένο, η επιλογή του να ξεκινήσει κόντρα στον Πανιώνιο με τους 10 (από τους 11) που παρέταξε και τέσσερις ημέρες πριν κόντρα στον Ολυμπιακό Βόλου στον κρίσιμο ημιτελικό του Κυπέλλου δεν δικαιώνεται. Η ενδεκάδα της Τετάρτης (Μιχαηλίδης, Νάστος, Σκόνδρας, Ολιβέιρα, Μπαζίνσκι, Νεμπεγλέρας, Σαρμιέντο, Σφακιανάκης, Καμαρά, Σαγκανόφσκι, Αναστασάκος) είχε μόλις έναν παίκτη κάτω από 30 χρονών (Σκόνδρας) και μέσο όρο ηλικίας 32,3 χρόνια!

Στον αγώνα κόντρα στον Πανιώνιο, η ενδεκάδα φρεσκαρίστηκε μόνο με τον Σαμπού του οποίου μάλιστα η επιλογή ήταν μονόδρομος αφού την Τετάρτη τραυματίστηκε ο Μπαζίνσκι. Ουσιαστικά ο μέσος όρος της ηλικίας της 11άδας παρέμεινε ο ίδιος.

Η δουλειά που αδικείται

Ουδείς μπορεί να ισχυριστεί, παρόλα αυτά, ότι ο Ατρόμητος δεν έχει δουλευτεί από τον προπονητή του. Σ’ αυτά τα δύο, σχεδόν, χρόνια που ο Γιώργος Δώνης εργάζεται στον Ατρόμητο, η ομάδα απέκτησε συγκεκριμένη αγωνιστική φιλοσοφία, παίζει ποδόσφαιρο κατοχής μπάλας με πολλές πάσες και καλή κυκλοφορία, δημιουργεί ευκαιρίες, προσφέρει, ενίοτε, καλό θέαμα. Όλα αυτά πιστώνονται στον Μακεδόνα κόουτς και το επιτελείο του και μάλιστα αποτυπώνονται και στη στατιστική. Ο Ατρόμητος είναι η 5η ομάδα του πρωταθλήματος στις τελικές προσπάθειες (268, περίπου 10 ανά αγώνα) και η 2η στα γεμίσματα (163/536).

Την ίδια ώρα όμως ο προπονητής και το τιμ του χρεώνονται την κακή αμυντική λειτουργία αλλά και τα πολλά λάθη που κάνει η ομάδα. Ο Ατρόμητος είναι η 2η ομάδα του μαραθωνίου στο συγκεκριμένο τομέα (1167, περίπου 47 σε κάθε παιχνίδι!) και η τελευταία στα φάουλ (έχει κάνει 369, μόλις 14 ανά παιχνίδι). Ακόμα και ο σχεδόν σίγουρος πρωταθλητής Ολυμπιακός έχει κάνει περισσότερα (417).

Απορίες αντί σχολίου

*Για το τέλος λίγες, αλλά πιστεύουμε, σημαντικές απορίες.

1. Ηταν τόσο κακός παίκτης ο διεθνής με την Eθνική Ελπίδων Βασίλης Αποστολόπουλος για να μην του κατατεθεί καν πρόταση ανανέωσης τον Ιανουάριο; Δεν θα μπορούσε να δώσει λύσεις ο νεαρός στόπερ;

2. Μετά την πώληση του Εμάνουελ Περόνε, δεν αποκτήθηκε άλλος επιθετικός με τη δικαιολογία ότι το ρόστερ έχει αρκετούς στράικερ. Ποιος όμως από αυτούς θεωρείται κλασικός φορ περιοχής; Ο εξής…ένας, ο Αναστασάκος.Μήπως έπρεπε να γίνει μία προσθήκη εκεί;

3. Μήπως θα έπρεπε να αποκτηθεί με κάθε κόστος ένας ακόμη ποιοτικός μέσος ακόμα και μετά το ναυάγιο της υπόθεσης Κοβάσεβιτς;