Στους ρυθμούς του Βάργκας

Πριν από μια εβδομάδα η ΑΕΚ – κατά δήλωση (και του) Λυμπερόπουλου- αναζητούσε την ταυτότητα της. Και προπονητή. Με τον Εργοτέλη περισσότερο από τύχη και λιγότερο από την ικανότητα της ομάδας η ΑΕΚ κέρδισε. Στην Ξάνθη βρήκε τουλάχιστον την επιθετική της ταυτότητα. Αλλά και προπονητή που μόλις είδε τα ζόρια δεν έμεινε απαθής. Το ανακάτεψε πολύ το πράγμα και το αποτέλεσμα ήταν άκρως εντυπωσιακό.

Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της καλοκαιρινής προετοιμασίας και στα πρώτα 4 επίσημα ματς ο Ισπανός δούλευε σχεδόν αποκλειστικά στην λογική του 4-2-3-1. Κι ας ήξερε ότι δεν διαθέτει ακραίους επιθετικούς, θέση που μπορεί να καλύψει με στοιχειώδη επάρκεια μόνον ο Λεονάρντο. Τα αποτελέσματα τα είδαμε στο γήπεδο. Η ΑΕΚ δεν μπορούσε να αναπτυχθεί, να δημιουργήσει καταστάσεις στο αντίπαλο τέρμα, να σκοράρει. Ένα γκολ μέσα κι ένα έξω με την Τυφλίδα. Ένα γκολ στις Βρυξέλλες. Ένα με τον Εργοτέλη. Στο σύνολο τέσσερα, όσο έβαλε σ’ ένα ματς στα Πηγάδια.

Το ευτράπελο της ιστορίας είναι ότι ο Χιμένεθ δεν μπορούσε στην προετοιμασία και κατ’ επέκταση στα πρώτα επίσημα ματς να εφαρμόσει ούτε το 4-4-2 σε ρόμβο. Η φυγή των Ντιόπ, Μϊτσελ αποδυνάμωσε την ομάδα στον άξονα. Ο Βάργκας ήρθε στις 24 Αυγούστου. Στο σύστημα αυτό χρειάζεσαι κεντρικά χαφ που να φυσάνε. Να καλύπτουν χώρους, να μπλοκάρουν τον αντίπαλο από τις πτέρυγες δίνοντας βοήθειες στα μπακ, να πρεσάρουν και να βγαίνει γρήγορα η πρώτη πάσα προς τους προωθημένους.

Πέρσι αν θυμάμαι καλά ο Χιμένεθ λάνσαρε το 4-4-2 μετά τον Φεβρουάριο. Όταν ήρθε ο Μίτσελ και όταν αποφάσισε να βάλει τον Σκόκο δεύτερο επιθετικό. Κάπως έτσι ξεκίνησε να ρολάρει η ομάδα, να κάνει σερί και να γράφει όμορφα τον επίλογο της σεζόν με μοναδική (μελανή) εξαίρεση την κατραπακιά στο Καραϊσκάκη.

Το 4-4-2 δεν είναι πανάκεια, τα συστήματα από μόνα τους δεν σου χαρίζουν νίκες. Πρέπει να ελίσσεσαι, κάτι που οφείλουμε να επισημάνουμε ότι το κάνει ο Χιμένεθ όταν θέλει να διαφοροποιήσει τη λογική στο παιχνίδι. Και η λογική στο παίξιμο της ΑΕΚ με βάση δυνατότητες και ποιότητα του ρόστερ λέει ότι η ΑΕΚ δεν θα δει άσπρη μέρα όσο θα επιτίθεται (μόνον) από τις πτέρυγες με εξτρέμ που δεν έχει. Με τον πρωτοκλασάτο Βάργκας και τον ώριμο όσο ποτέ στο παιχνίδι του Μάκο, έχει δυο κεντρικά χαφ που αν μη τι άλλο μπορούν και τον αντίπαλο να αναχαιτίσουν αλλά και τον ρυθμό στο παιχνίδι να επιβάλλουν. Αν …στρώσει λίγο, αν βγάλει περισσότερο από το ταλέντο που έχει (και κρύβει) ο Γκέντσογλου, θα ‘ναι ακόμα πιο καλά τα πράγματα.

Για τον Βάργκας το είχαμε δει στο λίγο που έπαιξε με τον Εργοτέλη και στο ντεμπούτο του στο Βέλγιο. Άλλο επίπεδο. Στην Ξάνθη έκανε μια από τις πιο ολοκληρωμένες εμφανίσεις χαφ που έχω δει σε παιχνίδι της ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια. Μάρκαρε αποτελεσματικά. Τον έβλεπες σε όλους τους χώρους. Χρησιμοποιούσε πολύ το μυαλό του δίνοντας σίγουρα την μπάλα στο σωστό χρόνο. Κρατούσε μπάλα, πάγωνε το ρυθμό, έκανε έξυπνα φάουλ. Και το κερασάκι στην τούρτα το άκρως θεαματικό γκολ από θέση που θα το έβαζαν Κολομβιανοί παικταράδες του παρελθόντος, σαν τον Ασπρίγια ή τον Ρινκόν.

Έχω την αίσθηση ότι η ΑΕΚ έχει πολλά να πάρει από τον υγιή Βάργκας, ο οποίος παρεμπιπτόντως εάν δεν έμενε ένα χρόνο εκτός γηπέδων εξαιτίας σοβαρού τραυματισμού, το πιθανότερο είναι ότι τώρα θα έπαιζε σε υψηλό επίπεδο στην πριμέρα ντιβιζιόν και η ΑΕΚ θα είχε βρει άλλον αντικαταστάτη των Ντιόπ, Μίτσελ.

Επιβάλλεται να ξεκαθαρίσει άμεσα αν του χρόνου το καλοκαίρι έχει την οψιόν της ανανέωσης η ΑΕΚ, για να μην χαθεί ένας ακόμη παίκτης κλάσης με το κλείσιμο μιας ζωής. Επιβάλλεται επίσης να ρίξει καμιά κλεφτή ματιά στην αγορά Βόλου και Καβάλας, αν θέλει να δυναμώσει κι άλλο τον άξονα για το 4-4-2. Και στη λογική ότι θα έρθουν και απουσίες, από κάρτες και τραυματισμούς. Οι διαθέσιμοι είναι γνωστοί, με πρώτο και καλύτερο τον Άλβαρες. Ο Καρντόσο σε άλλους αρέσει, σε άλλους όχι, προσωπικά τον θεωρώ αξιόπιστη λύση.

Οι παιδικές ασθένειες της άμυνας είναι ζητήματα στα οποία οφείλει να βρει τη γιατριά ο προπονητής. Με το υλικό που έχει, εκτός κι αν του κάνει κανένα δώρο η διοίκηση, ας πούμε τύπου Σανκαρέ (αν αρχίσουμε τον κατάλογο με τους διαθέσιμους παίκτες από Βόλο και Καβάλα, μισή ενδεκάδα θα συμπληρώσουμε, αλλά καλύτερα ας μην πάμε στην υπερβολή).

Ο Μανωλάς σε τρίτο σερί ματς παίζει άκρως επικίνδυνα και επιζήμια για την ομάδα του. Μεγαλύτερη υπευθυνότητα, συγκέντρωση και υπευθυνότητα δεν θα βλάψουν. Καλό θα κάνουν στο σύνολο. Και βέβαια στον εαυτό του. Ο Κοντοές ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Αρκετά αποτελεσματικά τάκλιν, ακόμα και μέσα στην περιοχή. Πάθος, τσαγανό και ώριμο παίξιμο. Το πρώτο δείγμα θετικό, χρειαζόμαστε μεγαλύτερο για να βεβαιωθούμε πως μπορεί να αποτελεί και βασική λύση. Και όχι μόνον μπακ-απ του Γεωργέα.

Όσο για τον Γκερέιρο, αν αυτά τα δυο χρόνια, έκανε εμφανίσεις σαν και αυτήν της Ξάνθης, μέχρι και …αύξηση θα του έδιναν στις ήδη τεράστιες απολαβές του! Το θέμα είναι να μην τον… ψάχνουμε πάλι μέχρι τα Χριστούγεννα.

Για τα Πετί Σιατό, το μόνο που μπορούμε να ευχηθούμε είναι ο “Θεός να βάλει το χέρι του”. Να μην μπλέξει η ΑΕΚ σε επικίνδυνα και προπάντων σε σκοτεινά μονοπάτια. Ο Αδαμίδης ξέρει τι πρέπει να κάνει ή να μην κάνει, για να μην θέσει σε κίνδυνο πρωτίστως την αξιοπρέπεια του συλλόγου…