Ολυμπιακός – ΑΕΚ 3-0: Στημένες φάσεις και ατομικά λάθη

Με μια εμφατική νίκη επί της ΑΕΚ αλλά όχι και πειστική για τους φιλάθλους του, ο Ολυμπιακός σφράγισε και μαθηματικά την κατάκτηση του εφετινού εγχώριου τίτλου και επιβεβαίωσε την ανωτερότητα του απέναντι σε -οικονομικά και όχι μόνο- ταλαιπωρημένους αντιπάλους.

Ολυμπιακός: Ανάπτυξη από τα πλάγια με καθοριστικό παράγοντα τις στημένες φάσεις

Χωρίς να πιάσει υψηλά standards απόδοσης και με αισθητά μειωμένες τελικές προσπάθειες σε σχέση με τις τελευταίες αναμετρήσεις, δείγμα των ενδεδειγμένων αδυναμιών του απέναντι σε ομάδες κλείνουν αποτελεσματικά τους χώρους- ο Ολυμπιακός του Μίτσελ δεν δυσκολεύτηκε να κατακτήσει τους βαθμούς της νίκης.

Ο τακτικός σχεδιασμός του Μίτσελ:

– Άμεσες μεταβιβάσεις με απευθείας ανάπτυξη και την προώθηση του παιχνιδιού στην αντίπαλη εστία με τις λιγότερες σε αριθμό μεταβιβάσεις.

– Εφαρμογή προσαρμοσμένης πίεσης στη ζώνη του κέντρου με αυξομειώσεις στην επιθετική ζώνη για την ταχύτερη δυνατή ανάκτηση της κατοχής μπάλας και προσπάθεια διενέργειας αντεπιθέσεων σε ανοργάνωτες άμυνες.

– Ιδιαίτερη βαρύτητα στην επιθετική τακτική των στημένων φάσεων με τα γκολ σε “νεκρό χρόνο” να αποδεικνύονται ζωτικής σημασίας για τον εφετινό Ολυμπιακό έχοντας κάνει τη διαφορά σε αρκετές περιπτώσεις για τους πρωταθλητές Ελλάδας.

ΑΕΚ: Transition ποδόσφαιρο με έμφαση στην ανασταλτική λειτουργία

Ο προπονητής των φιλοξενουμένων επέλεξε -όπως αναμενόταν άλλωστε- να παρατάξει την ομάδα του σε διάταξη 4-4-1-1 με παραλλαγή αυτής σε 4-5-1 κατά τη φάση άμυνας στηρίζοντας τη γενική τακτική του αφενός στη διατήρηση του μηδέν στα μετόπισθεν αφετέρου στη δημιουργία και εκμετάλλευση χώρων ύστερα από τις πρωτοβουλίες των Γκερέιρο και Κορδέρο κατά τη φάση μετάβασης από άμυνα σε επίθεση.

Σχετικά με την “ειδική τακτική” της ομάδας του προτίμησε να θωρακίσει αμυντικά την δεξιά του πτέρυγα με την τοποθέτηση του Ρίκκα απέναντι στους υπερδραστήριους Αμπντούν και Χολέμπας, ενώ επιθετικά προσπάθησε να κάνει τη διαφορά επενδύοντας στην τακτική συμπεριφορά του Ταξιάρχη Φούντα.

Η αγωνιστική προσέγγιση του Έβαλντ Λίνεν:

– Συμπαγής αμυντικός σχηματισμός για την αποτελεσματικότερη φραγή της περιοχής ευθύνης και την καλύτερη δυνατή διατήρηση των θέσεων και της αμυντικής συνοχής μεταξύ των γραμμών.

– Στιλ άμεσων μεταβιβάσεων για την ταχύτερη προώθηση του παιχνιδιού κατά την εναλλαγή κατάστασης από άμυνα σε επίθεση και τη δημιουργία προϋποθέσεων εκμετάλλευσης των κενών χώρων.

– Εφαρμογή προσαρμοσμένης πίεσης στην ζώνη του κέντρου με μεθοδευμένη οπισθοχώρηση των γραμμών στην αμυντική ζώνη μετά την επίτευξη του πρώτου τέρματος από πλευράς γηπεδούχων.

Συμπέρασμα

Παρά τα θετικά δείγματα γραφής των τελευταίων εντός των συνόρων αναμετρήσεων, για τους “ερυθρόλευκους” το μακροπρόθεσμο συμφέρον της ομάδας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σχεδιασμό της θερινής μεταγραφικής περιόδου. Η αναβάθμιση του ρόστερ και η δημιουργία σταθερού κορμού αποτελεί επιτακτική ανάγκη μετά το εφετινό πισωγύρισμα.

Πρώτο μέλημα για το προπονητικό τιμ από εδώ και στο εξής πρέπει να αποτελέσει ο εμπλουτισμός του επιθετικού πλάνου των πρωταθλητών με την δοκιμή του Αμπτούν στον άξονα και τη χρησιμοποίηση του Μασάδο σε ρόλο καθαρού οκταριού να κρίνεται επιβεβλημένη, όπως επίσης και η χρησιμοποίηση ποδοσφαιριστών που δεν είχαν συμμετοχή στο βασικό σχήμα, είτε αυτοί προέρχονται από την πρώτη ομάδα είτε από τους νέους του Ολυμπιακού.