Η ασύμβατη δυσκολία του Ολυμπιακού

Στο Φάληρο μοιάζει ταιριαστό που ο Ολυμπιακός σφράγισε το πρωτάθλημα σ’έναν αγώνα που συγκέντρωσε όλα του τα φετινά εγχώρια χαρακτηριστικά. Νίκη, κυριαρχία, ευρύ σκορ που θα μπορούσε στο τέλος να είναι και μεγαλύτερο, αλλά πάλι με γκολ από στημένες φάσεις και χωρίς μεγάλη παραγωγή φάσεων στην κανονική ροή του αγώνα.

Με τον Μίτσελ στον πάγκο υπάρχει η διάθεση, αλλά είναι σαφές πως απέναντι σε καλά οργανωμένες άμυνες οι ερυθρόλευκοι έχουν μια δυσκολία που είναι ασύμβατη με την ευκολία που έφτασαν στον φετινό τίτλο. Απέναντι στην ΑΕΚ διατήρησαν τα δύο νέα στοιχεία που έχουμε δει επί Μίτσελ (μοίρασμα της ανάπτυξης και στα δύο άκρα, μεγάλη πίεση στην μπάλα στο κέντρο), αλλά για μια ακόμα φορά το ματς έγινε δικό τους μόνο αφού αξιοποίησαν τις στημένες φάσεις.

Βέβαια, μόνο κακή είδηση δεν είναι τα δύο γκολ του Αβραάμ Παπαδόπουλου, του μεγάλου φετινού απόντα. Προφανώς κι ο διεθνής αμυντικός δεν βρίσκεται ακόμα στα γνωστά του στάνταρ απόδοσης και θα πρέπει να περιμένουμε την νέα χρονιά για αυτά. Τότε είμαι σίγουρος πως θα συζητήσουμε και το ταίριασμά του με τον Μανωλά. Ο μικρός έχει φέτος τρομερή βελτίωση και παρουσιάζει σταθερά πολύ καλή εικόνα, που οφείλω να παραδεχθώ πως δεν την περίμενα.

Όμως, δεν παύει να είναι ένας παίκτης που μοιάζει αρκετά με τον Αβραάμ, τόσο που δύσκολα τον φαντάζεσαι παρτενέρ του σε υψηλό επίπεδο, αφού το ιδανικό δίδυμο θέλει διαφορετικά στοιχεία και τρόπο παιχνιδιού από κάθε στόπερ. Ενδιαφέρον ποδοσφαιρικό θέμα, θεωρώ πως είναι σχεδόν βέβαιη η σχετική συζήτηση σε μερικούς μήνες.

ΑΕΚ

Στην άλλη όχθη του ντέρμπι, η Ένωση εμφάνισε για μια ακόμη φορά το πρόβλημα του να αμυνθεί στα στημένα. Η ΑΕΚ είχε καλή συνολική αμυντική λειτουργία, “πιστά” ντουμπλαρίσματα στο πλάι, τρέξιμο στο κέντρο και για μεγάλα διαστήματα κατάφερε να κρατήσει τον Ολυμπιακό μακριά από την περιοχή. Και στο Φάληρο, όμως, έδειξε πως όποιος θέλει να βρει καθαρή ευκαιρία απέναντι της αρκεί να κερδίσει φάουλ ή κόρνερ.

Ο Κωνσταντόπουλος τις περισσότερες φορές μένει (σχεδόν παθητικά) στην γραμμή του, οι υπόλοιποι δεν παίρνουν μονομαχία με τίποτα. Ένας καλός εκτελεστής πίσω από την μπάλα και λίγη τακτική δουλειά στην κίνηση στην περιοχή κι αντίπαλος σκοράρει. Ο Λίνεν εδώ και καιρό προσπαθεί με δουλειά στην προπόνηση να λύσει το πρόβλημα, αλλά ούτε επί των ημερών του έχει αλλάξει κάτι. Κυρίως γιατί η αμυντική συμπεριφορά στις στημένες φάσεις είναι θέμα συγκέντρωσης και εμπειρίας, στοιχεία που λείπουν απ’το ρόστερ της ΑΕΚ.

Υπήρξε προσπάθεια να κρατηθεί η μπάλα, αλλά χωρίς τον Πετρόπουλο στην κορυφή αυτό ήταν δύσκολο. Ο Φούντας έκανε ο,τι μπορούσε για να απειλήσει στην κόντρα, αλλά η ΑΕΚ Η Ένωση μπορεί να μην διασύρθηκε και να “γλίτωσε” με ένα 3-0 που δεν διέλυσε το ηθικό της, αλλά στην ουσία έφυγε με βαριά τραύματα από το Φάληρο. Έβδομη κίτρινη για τον Κορδέρο, τέταρτη για τον Γκερέιρο, δυο εκ των παικτών που δεν χρειάζεστε εμένα να σας πω πόσο σημαντικοί είναι για την Ένωση. Η ψυχραιμία είναι τώρα απαραίτητη όσο ποτέ.

ΠΑΟΚ

Στην Κρήτη έκανε ντεμπούτο ο “ενισχυμένος Δικέφαλος”, αφού Ολίσε και Καμαρά ξεκίνησαν για πρώτη φορά μαζί στην βασική ενδεκάδα. Στην πραγματικότητα, όμως, το ματς δεν μας έδωσε την δυνατότητα να βγάλουμε πολλά συμπεράσματα για τα όσα μπορεί να δώσει στον ΠΑΟΚ η ταυτόχρονη παρουσία τους. Κι αυτό γιατί ο Δικέφαλος βρήκε γκολ πολύ νωρίς στο ματς κι έτσι μπορούσε να αντιμετωπίσει συντηρητικά το πρώτο ημίχρονο, ενώ ευτύχησε να σκοράρει στην κόντρα οκτώ λεπτά μετά την ισοφάριση.

Το 2ο ημίχρονο ξεκίνησε με την (αυστηρή) αποβολή του Σταφυλίδη, ο Ολίσε αποχώρησε λίγο αργότερα κι όταν βγήκε κι ο Σαλπιγγίδης ο αγώνας έγινε “ειδικών συνθηκών”, με τον ΠΑΟΚ και τον Δώνη να παίρνουν άριστα στην διαχείρισή του. Η νίκη είναι μεγάλη, όμως η κουταμάρα του Σαλπιγγίδη την επισκίασε, αφού ο Δικέφαλος κινδυνεύει να χάσει για δυο μήνες τον πιο φορμαρισμένο παίκτη του.

Βέβαια, αν τελικά ο Σαλπιγγίδης τιμωρηθεί με έξι αγωνιστικές, η απουσία του θα δώσει στον Δικέφαλο την ευκαιρία να γίνει πιο συμπαγής χωρίς αυτόν. Με τους Ολίσε-Καμαρά να ξεκινούν στην Κρήτη, ο ΠΑΟΚ είχε ένα “ανοιχτό” 4-4-2, με δύο εξτρέμ, δυο επιθετικούς και το δίδυμο Κάτσε-Λάζαρ στον άξονα. Χωρίς τον Σάλπι, ο ΠΑΟΚ μπορεί να επιστρέψει ξανά στο 4-3-3, με τον Κλάους μόνο στην επίθεση και τον Γκαρσία να φτιάχνει τριάδα στο κέντρο ή μπορεί να διατηρήσει το 4-4-2, με παρτενέρ του Κλάους τον Λόρενς, που λειτουργεί ως μέσος περισσότερο από τον Σαλπιγγίδη. Ο “κοντός” και τα γκολ του θα λείψουν σίγουρα, αλλά οι μεταγγραφές του Ιανουαρίου δίνουν λύσεις στον Δώνη, αφού υπάρχει κι ο Βούκιτς.

Δείτε ολόκληρη την εκπομπή SUPER BALL με τα σχόλια, το ρεπορτάζ και τις αποκλειστικές συνεντεύξεις των Αβραάμ Παπαδόπουλου και Νταβίδ Φουστέρ από το “Γ.Καραϊσκάκης”: