Ευρωμπάσκετ: Ο απολογισμός

Ευρωμπάσκετ ήταν και πέρασε. Με τη Ρωσία
στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, την Ισπανία να μην μπορεί να πανηγυρίσει τον τίτλο μέσα στο σπίτι της, με τη διοργάνωση να αφήνει με παράπονα πολλές ομάδες. Σε αυτές τις 14 ημέρες, είδαμε πολλά, άλλα μας ενθουσίασαν και άλλα μας προβλημάτισαν.
Ιδου οι εντυπώσεις.

Tι μας άρεσε

Ο Ντέιβιντ Μπλατ. Οι περισσότεροι αντιμετωπίσαμε με επιφυλακτικότητα την επιλογή της ρωσικής ομοσπονδίας να του αναθέσει την τεχνική ηγεσία της Εθνικής Ρωσίας. Ο Αμερικανός κόουτς με τη δουλειά του διέλυσε κάθε υποψία αμφισβήτησης. Οι Ρώσοι παρουσιαστήκαν σοβαροί όσο ποτέ, πειθαρχημένοι, σωστά προετοιμασμένοι και κυρίως έτοιμοι να δώσουν μάχες. Ο Μπλατ κατάφερε να αφήσει το στίγμα του σε αυτήν την ομάδα πετυχαίνοντας ακόμα και την προσωπική βελτίωση κάποιων παικτών. Βλέπαμε τον Μοργκούνοφ και νομίζαμε ότι πρόκειται για άλλον παίκτη.

Η αγωνιστική συνέπεια της Ισπανίας, έστω και αν έχασε το τρόπαιο. Ομάδα πλήρης, με μεγάλες προσωπικότητες και έναν πολύ μεγάλο προπονητή, ήταν μία από τις λίγες ομάδες που χάρισαν και θέαμα στο κοινό. Για τους Ιβηρες είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό το γεγονός ότι ο μέσος όρος ηλικίας των παικτών είναι μικρός. Πιθανότατα θα πανηγυρίσουν και άλλα μετάλλια στο άμεσο μέλλον.

H σταθερότητα της Γερμανίας. Θα μας πείτε, και σωστά, ότι αυτή εν πολλοίς οφείλεται στην παρουσία του μεγάλου Ντιρκ Νοβίτσκι. Εντάξει, αλλά τα αποτέλεσμα μετράει. Οι Γερμανοί κατετάγησαν στην 5η θέση και έδειξαν σε όλη την Ευρώπη ότι όσο ο άσος των Μάβερικς φορά τη φανέλα της Εθνικής, θα αποτελούν πάντα υπολογίσιμο και δύσκολο αντίπαλο.

Η ανάσταση του Αντρέι Κιριλένκο. Με μία προβληματική χρονιά στο ΝΒΑ και την αμφισβήτηση να τον βαραίνει, ο σταρ των Τζαζ έκανε καταπληκτικό τουρνουά βάζοντας και νέα στοιχεία στο παιχνίδι του, όπως τα μακρινά σουτ. Ο άνθρωπος τα έκανε όλα στην επίθεση και στην άμυνα και ο Μπλατ, σοφά σκεπτόμενος, στηρίχθηκε πάνω του για να φτάσει η Ρωσία στο πιο ψηλό σκαλί του βάθρου.

H άνοδος της Κροατίας. Ηταν η ομάδα που έσπασε το αήττητο της Ισπανίας και έδειξε σε όλη την Ευρώπη ότι η πρωταθλήτρια κόσμου δεν είναι ανίκητη. Αυτή τη φορά είχε ψυχή αλλά και ταλέντο, κυρίως στους περιφερειακούς παίκτες. Αν τυχόν αποφασίσει κάποια στιγμή ο Βουίσιτς να επιστρέψει, η Κροατία θα αποκτήσει σημαντική ισχύ που θα τη φέρει σε τροχιά επιτυχιών μετά από πολλά χρόνια φαγούρας.

Τι δεν μας άρεσε

Η πολλές φορές εξοργιστική υπεροψία της Ισπανίας και η προσπάθεια να κερδίσει τα παιχνίδια με το έτσι θέλω. Στον ημιτελικό με την Ελλάδα οι Καλδερόν και Γκαρμπαχόσα ξάπλωσαν στο παρκέ για να εκμαιεύσουν τεχνικές ποινές. Ο Γκασόλ είχε πάντα ένα υπεροπτικό ύφος μετά από κάθε επιτυχημένη προσπάθεια, ο Ερνάντεθ γκρίνιαζε συνεχώς στους διαιτητές. Κατανοητή η ανάγκη για την κατάκτηση του τροπαίου αλλά σε όλα υπάρχει και ένα όριο. Και να πει κανείς ότι τους λείπει το ταλέντο ή η ικανότητα;

Οι Σέρβοι. Μιλάμε για μία βαθιά κρίση στην Εθνική Ανδρών αυτής της μεγάλης σχολής. Ευτυχώς από πίσω έρχονται παίκτες που έχουν ταλέντο και διάθεση. Στην Ισπανία οι άνθρωποι έπιασαν πάτο. Γνώρισαν τρεις ήττες σε τρία παιχνίδια, έχασαν από την Ελλάδα και έβριζαν θεούς και δαίμονες, ο Σλάβνιτς τα έριξε στον Ομπράντοβιτς (!) και για ένα ακόμη τουρνουά οι Σέρβοι πέρασαν και δεν ακούμπησαν.

Η αγωνιστική αναξιοπιστία της Γαλλίας και η φανερή αδυναμία της να παίρνει μεγάλα και σημαντικά ματς. Είναι κρίμα γιατί αυτή η ομάδα διαθέτει παίκτες ικανούς που παίζουν σε μεγάλα πρωταθλήματα και διαθέτουν προσωπικότητα και εμπειρία. Είναι αδιανόητο ο Πάρκερ να παίρνει σχεδόν μόνος του τους τελικούς του ΝΒΑ και να μην μπορεί να βάλει δύο βολές και να στείλει τη Γαλλία στα ημιτελικά. Όπως ισχυρίστηκε και ο ίδιος, το πρόβλημα είναι κυρίως ψυχολογικό.

Η Σλοβενία. Ιδανική αυτόχειρας. Συγνώμη για το κλισέ αλλά πως μπορείς να περιγράψεις το φαινόμενο Σλοβενία; Νικούσε 16 πόντους την Ελλάδα, ηττήθηκε. Νικούσε 9 πόντους τη Γερμανία δύο λεπτά πριν το τέλος, πάλι με σκυμμένο το κεφάλι έφυγε από το γήπεδο. Αλλό ένα κλισέ λοιπόν. Σύμπτωση που επαναλαμβάνεται….

Το τουρνουά και η τηλεοπτική κάλυψη. Τα πάντα στην υπηρεσία των διοργανωτών. Πρόγραμμα, μέρες ξεκούρασης, επίσημο site, τηλεοπτικά πλάνα, όλα. Στην επίσημη ιστοσελίδα έγραψαν ότι η Ισπανία κατέκτησε την 1η θέση. Βιάστηκαν οι άνθρωποι και εκτέθηκαν. Ριπλέι για τα φάουλ που σφυρίζονταν υπέρ της Ισπανίας απλά δεν υπήρχε. Πως το είπε ο Γιασικεβίτσιους; Η διοργάνωση ήταν ντροπή; Προσυπογράφουμε…