Ας το δοκιμάσουμε κι αυτό…

Μετά το θριαμβευτικό 4-0 του Ολυμπιακού επί του ΠΑΟΚ στον πρώτο γύρο στο Καραϊσκάκη οι πάντες, όχι άδικα, έσπευσαν να ανακηρύξουν τους ερυθρόλευκους πρωταθλητές. Δεν υπήρχε εκείνη την εποχή ούτε ένας Ελληνας που να πιστεύει ότι οι ερυθρόλευκοι μπορούν να χάσουν τον τίτλο κάτι που φυσικά αποδείχθηκε στην πορεία. Από ανταγωνιστικότητα, κοντολογίς, η Superleague, άνθρακες ο θησαυρός.

Και όμως, υπάρχει τρόπος ακόμα και όταν οι ποιοτικές διαφορές των ομάδων είναι τόσο μεγάλες να κρατηθεί σχεδόν αμείωτο το ενδιαφέρον των φιλάθλων μέχρι το τέλος και το κίνητρο του πρώτου να παραμείνει σε υψηλά επίπεδα. Πως; Μα φυσικά με τη διαδικασία πλέι οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή.

Είναι μία πρόταση που ως πρώτη εντύπωση ακούγεται σοκαριστική και ίσως λίγο γελοία καθώς μιλάμε για ποδόσφαιρο και όχι για μπάσκετ. Σε μία λίγκα όμως όπως η ελληνική που αντιμετωπίζει πρόβλημα έλλειψης ενδιαφέροντος θα μπορούσε να φανεί ιδιαίτερα χρήσιμη, μπορεί και σωτήρια για τη δημοφιλία του πρωταθλήματος.

Προφανώς, αν ο εφετινός τίτλος κρινόταν σε πλέι οφ, ο Ολυμπιακός, παρασάγγας καλύτερος από τους αντιπάλους του, θα είχε και πάλι τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο για την κατάκτηση του τροπαίου. Ομως, δεν θα αντιμετώπιζε τα τελευταία παιχνίδια ως μία καθαρά τυπική διαδικασία ενώ οι ποδοσφαιριστές του θα έβρισκαν κίνητρο να αγωνιστούν με πάθος και στο 100% μέχρι και το τέλος του μαραθωνίου. Οι άλλες ομάδες, που βρίσκονται σχετικά κοντά, θα είχαν μία ελπίδα ότι θα μπορούσαν να τα φέρουν όλα τούμπα στα πλέι οφ και να κάνουν τη μεγάλη έκπληξη.

Κάπου εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι δύο χώρες της Ευρώπης, το Βέλγιο και η Κύπρος, έχουν υιοθετήσει το συγκεκριμένο σύστημα ανάδειξης του πρωταθλητή. Στο Βέλγιο μάλιστα οι ομάδες κουβαλούν στα πλέι οφ τους μισούς από τους βαθμούς που συγκέντρωσαν στην κανονική περίοδο έτσι ώστε να μειώνονται οι βαθμολογικές αποστάσεις και να αυξάνεται το ενδιαφέρον. Πέρυσι έγινε… σφαγή για τον τίτλο ο οποίος κρίθηκε στον τελευταίο αγώνα της Ζούλτε Βάρεγκεμ με την Αντερλεχτ ενώ πρόπερσι η ομάδα που πήρε τον τίτλο δεν ήταν πρώτη στην κανονική περίοδο.

Στην Κύπρο αναμένεται…χαμός εφέτος αφού οι τρεις πρώτες ομάδες (AEΛ, ΑΠΟΕΛ, Απόλλωνας) βρίσκονται πολύ κοντά στη βαθμολογία και θα δώσουν μάχες μέχρι εσχάτων σε ένα μίνι πρωτάθλημα 10 αγωνιστικών (σύμφωνα με το κυπριακό σύστημα στα πλέι οφ για τον πρωταθλητή συμμετέχουν οι 6 πρώτες ομάδες οι οποίες κουβαλούν όλους τους βαθμούς που συγκέντρωσαν στην κανονική περίοδο).

Γιατί όχι και στην Ελλάδα λοιπόν; Ειδικά για το επόμενο πρωτάθλημα στο οποίο δεν θα συμμετέχουν μαγαζιά γωνία όπως η ΑΕΚ, η ΑΕΛ, ο Αρης (πιθανότατα) και ο Ηρακλής (εκτός αν κερδίσει εφέτος την άνοδό του) ο δρόμος των πλέι οφ για να σωθεί η όποια ανταγωνιστικότητα του πρωταθλήματος μάλλον είναι ο μοναδικός. Αλλωστε για πρώτη φορά θα διεξαχθεί μαραθώνιος χωρίς ντέρμπι ΠΑΟΚ-Aρης,Ολυμπιακός-ΑΕΚ, Παναθηναϊκός-ΑΕΚ κτλ…Και όλα αυτά σε μία λίγκα που έχει… 18 ομάδες και 34 αγωνιστικές.

Με τα πλέι οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή, η Λίγκα κερδίζει σε…

α. τόνωση του ενδιαφέροντος γιατί το πρωτάθλημα, όποια και αν είναι η διαφορά από την κορυφή, δεν θα τελειώνει πρόωρα. Ο πρώτος θα έχει πάντα στο νου του ότι θα πρέπει να επιβεβαιώσει την αγωνιστική του ανωτερότητα και στα πλέι οφ σε ένα μίνι πρωτάθλημα και σε πιο πυκνό ποδοσφαιρικό χρόνο.

β. ανταγωνιστικότητα καθώς το κίνητρο για τις ομάδες που θα κυνηγούν τον πρώτο ή τους πρώτους θα είναι πάντα μεγάλο. Αφενός θα υπάρχει πάντα η επιδίωξη της μείωσης της διαφοράς ενόψει των πλει οφ και αφετέρου θα υπάρχουν τα ίδια τα πλέι οφ που θα αποτελούν μία δεύτερη ευκαιρία ξεκαθαρίσματος των αγωνιστικών λογαριασμών.

γ. αξία προϊόντος. Ενα πρωτάθλημα που θα έχει στο τελευταίο κομμάτι του μάχες για την ανάδειξη του πρωταθλητή, μεγάλα ντέρμπι, και γιατί όχι αγωνία σίγουρα θα είναι ένα καλύτερο προϊόν από το τωρινό του οποίου ο τιτλούχος γίνεται γνωστός από τον πρώτο,κιόλας, γύρο. Η διαδικασία των πλέι οφ προφανώς θα άρεσε και στο τηλεοπτικό κανάλι που έχει τα δικαιώματα των αγώνων αφού ο αριθμός των σημαντικών αγώνων θα αυξάνόταν σημαντικά.

Είναι σαφές ότι υπάρχουν και μερικές δεκάδες επιχειρήματα για τη μη υιοθέτηση της πρότασης. Πέρα από κάθε αμφιβολία το ποδόσφαιρο δεν είναι μπάσκετ και η συγκεκριμένη φιλοσοφία απέχει πολύ από την κουλτούρα του. Αν, όμως, επιθυμούμε πραγματικά την πρόοδο του ελληνικού πρωταθλήματος, και του ελληνικού ποδοσφαίρου γενικότερα, θα πρέπει να τολμήσουμε ρήξεις και ανατροπές. Μία τέτοια συνιστά και η πρόταση για τα…πρωταθληματικά πλέι οφ. Την καταθέτουμε και αναμένουμε, με ενδιαφέρον είναι η αλήθεια, τις αντιδράσεις σας.