Τα συμπεράσματα των επαναληπτικών της φάσης των 16 (videos)
Το πρόβλημα της Μπαρτσελόνα στο... γκολ, το αγγλικό παράδειγμα προς αποφυγή, η αναζήτηση του Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς και η ελληνική εκπροσώπηση. Το contra.gr κάνει τον απολογισμό των πρώτων αγώνων της φάσης των 16 του Champions League (videos).
Την εκτελεστική… αδυναμία της Μπαρτσελόνα. Οι ύμνοι για την κορυφαία ομάδα των τελευταίων ετών χιλιοδιαβασμένοι και από αυτήν την ιστοσελίδα και από όλα τα ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ. Υπάρχουν, όμως, και κάποια “αγκάθια” που δεν πρέπει να παραβλέπονται για μία πιο σφαιρική κρίση των “μπλαουγκράνα” και την ορθή τοποθέτησή τους στη θέση που τους πρέπει στο ποδοσφαιρικό πάνθεον. Με 19 τελικές προσπάθειες εκ των οποίων οι 13 προς το τέρμα τα 3 γκολ λογίζονται ως ανεπαρκή. Ακόμη περισσότερο, όταν από τις 19 τελικές προσπάθειες, η συντριπτική πλειοψηφία αφορά σε σπουδαίες ευκαιρίες, απέναντι σε έναν όχι ιδιαίτερο τερματοφύλακα και μία αμφιλεγόμενης ποιότητας άμυνα. Το ίδιο φαινόμενο παρουσιάστηκε και στο πρώτο ματς, στο Λονδίνο, μόνο που εκεί τα… άχαστα τα έχανε ο Λιονέλ Μέσι, ενώ στον επαναληπτικό ο Ντάβιντ Βίγια. Τον τελευταίο καιρό η αστοχία της κάνει την εμφάνισή της και σε άλλα παιχνίδια των “μπλαουγκράνα” (αξιομνημόνευτη η τριπλή ευκαιρία του Μέσι στο ματς με τη Βαλένθια) και προς το παρόν μόνο για εξαίρεση στον κανόνα μπορούμε να μιλάμε, μιας και διαθέτουν μακράν την καλύτερη επιθετική συγκομιδή από κάθε άλλη ομάδα. Παρ’ όλα αυτά, τέτοιες “εξαιρέσεις” στο μέλλον (και δη σε μονά παιχνίδια) ίσως κοστίσουν και γι’ αυτό οι “μπλαουγκράνα” οφείλουν να βρουν ξανά τη συγκέντρωσή τους, ειδικά όταν βρίσκονται απέναντι από τον τερματοφύλακα, εάν θέλουν να μην βρεθούν προ εκπλήξεων.
Την Ιντερ να αγωνίζεται στην Premier League. Την αρχή έκανε η Αρσεναλ σε ένα παιχνίδι όπου όλοι περίμεναν πως δεν είναι ικανή να το κάνει και θα προτιμούσε εν μέρει το στυλ που την καθιστά αρεστή στην υφήλιο. Οι “κανονιέρηδες”, όμως, έβγαλαν τον πιο αμυντικό εαυτό τους στο “Καμπ Νου” και ίσως όχι βάσει σχεδίου, αλλά κατόπιν της ασφυκτικής πίεσης των Καταλανών. Ως αποτέλεσμα, ο Βίκτορ Βαλδές (11) είχε περισσότερες πετυχημένες πάσες από τους Σαμίρ Νασρί (8), Ρόμπιν φαν Πέρσι (7) και Αντρέι Αρσάβιν (5), τους πιο επιθετικογενείς παίκτες της Αρσεναλ, η οποία με τη σειρά της δεν κατέγραψε ούτε 1 σουτ, δημιουργώντας αρνητικό ρεκόρ στον θεσμό. Μία ημέρα αργότερα, μία άλλη ομάδα του Λονδίνου και συγκυριακά η μισητή εχθρός των “κανονιέρηδων” στην αγγλική πρωτεύουσα, η Τότεναμ υποδεχόταν τη Μίλαν με την προαναγγελτική λογική πως θα επιβάλλει στους Ιταλούς τον ρυθμό της όπως έπραξε στα προηγούμενα ευρωπαϊκά παιχνίδια της στο “Γουάιτ Χαρτ Λέιν” φέτος. Αποτέλεσμα; Καμία πραγματική, ολοκληρωμένη ευκαιρία, κατοχή της μπάλας για την Μίλαν με οργανωτή τον 35χρονο Κλάρενς Ζέεντορφ στο 65% στο πρώτο ημίχρονο και στο 62% συνολικά και πάσες 551 για τους “ροσονέρι” έναντι 325 των “πετεινών”. Ο Ζοζέ Μουρίνιο έδειξε τον τρόπο πέρυσι και οι επίδοξοι μιμητές του αποτυπώνουν άλλοτε με επιτυχία, άλλοτε χωρίς τις διδαχές του επί χόρτου…
Την κάκιστη αγγλική νοοτροπία. Εισβολές στα γήπεδα δεν κάνουν συχνά, αλλά αυτό δεν απαλάσσει την αγγλική ποδοσφαιρική κοινότητα από τις κακοτοπιές. Ο αποκλεισμός της Αρσεναλ έδωσε “τροφή” στους φιλάθλους, τον Τύπο και τους ακόμα πιο άμεσα εμπλεκομένους στο άθλημα να βγάλουν τον χειρότερο εαυτό τους. Δημοσιογράφοι της “Daily Mail” παραποίησαν τα λεγόμενα του Πεπ Γκουαρδιόλα στη συνέντευξη Τύπου, ο Αρσέν Βενγκέρ είπε στον τεχνικό των “μπλαουγκράνα” να συγχαρεί τον διαιτητή, τα σχόλια αναγνωστών στην ιστοσελίδα του “Guardian” ήταν πιο προσβλητικά (έστω και χωρίς βωμολοχία) και από μηνύματα τηλεθεατών σε ελληνικές, οπαδικές εκπομπές, το Twitter έγινε χώρος έκφρασης των πιο κομπλεξικών απόψεων ποδοσφαιριστών με κεκαλυμένο λόγο ελέω κινδύνου τιμωρίας. Ολα αυτά για ένα σφύριγμα που μόνο οι 22 παίκτες που βρίσκονταν στο γήπεδο μπορούν να απαντήσουν στο ερώτημα εάν ακούγεται υπό τις φωνές 95.000 θεατών. Φωνές τις οποίες κατά τη διάρκεια του αγώνα οι Αγγλοι φίλαθλοι με σχόλια σε ιστοσελίδες της πατρίδας τους και στο Twitter χλεύαζαν υποστηρίζοντας πως δεν είναι θερμές και πως το κλίμα στο “Καμπ Νου” είναι πιο ψυχρό και από αγώνα της Conference!
Την επόμενη… Ιντερ. Με την Μπαρτσελόνα να προκρίνεται στην επόμενη φάση, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι ο αντίπαλός της θα προτάξει τα ίδια “όπλα” που χρησιμοποίησαν και οι προηγούμενοι αντίπαλοι των Καταλανών. Τη μαζική άμυνα με φιλόδοξες αντεπιθέσεις. Το ζήτημα είναι ποια θα είναι αυτή η ομάδα και κατά πόσο έχει την ικανότητα να αγωνιστεί καθ’ αυτόν τον τρόπο. Εάν, μάλιστα, η επόμενη αντίπαλος των “μπλαουγκράνα” είναι η νυν ομάδα του Ζοζέ Μουρίνιο, η Ρεάλ Μαδρίτης, τότε θα απολαύσουμε (ή θα βαρεθούμε) μία μοναδική συνθήκη, ήτοι 3 el clasico σε 1 εβδομάδα, αφού ο επαναληπτικός προημιτελικός του Champions League θα διεξαχθεί στις 12 ή 13 Απριλίου, το ντέρμπι του 2ου γύρου της Primera Division στις 17 Απριλίου και ο τελικός του Copa del Rey στις 20 Απριλίου!
Ακόμη 4 παιχνίδια. Το πιο ενδιαφέρον “πιάτο” της φάσης των 16 είναι αυτό που ακολουθεί, στο οποίο ρίχνονται στη μάχη 5 ομάδες που άρχισαν τη σεζόν με στόχο να κατακτήσουν το τρόπαιο. Μία εξ αυτών θα αποχωρήσει από τη διοργάνωση και μία θα προκριθεί (Ιντερ-Μπάγερν Μονάχου), μία έχει θα “σφραγίσει” το εισιτήριο (Τσέλσι), μία θα αγκομαχήσει για να σπάσει την κατάρα των τελευταί 7 χρόνων που τη θέλει να “κολλάει” στη φάση των 16 (Ρεάλ Μαδρίτης) και η τελευταία θα επιχειρήσει να ξαναβρει εγκαίρως τη φόρμα της για να ξεπεράσει έναν αξιοσημείωτο σκόπελο (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ). Οψόμεθα…
Μία περίεργη κλήρωση. Τα 3 από τα 4 ζευγάρια του πρώτου “πιάτου” των επαναληπτικών έστειλαν στην επόμενη φάση μία ομάδα που θεωρητικά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να περηφανευεται πως είναι μία από τις 8 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Παρ’ όλα αυτά, Σαχτάρ Ντόνετσκ, Σάλκε και Τότεναμ δίνουν μία διαφορετική “πινελιά” στο άλλοτε κλειστό κλαμπ των προημιτελικών της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης και εάν η κληρωτίδα σταθεί ευνοϊκή, ίσως οι επόμενες φάσεις να επιφυλάσσουν μεγαλύτερες εκπλήξεις ως προς τη σύνθεσή τους. Ειδική μνεία στην ελληνική εκπροσώπηση εξαιτίας αυτών των απροσδόκητων παρουσιών σε τόσο προχωρημένη φάση του θεσμού, με τους Κυριάκο Παπαδόπουλο και Αγγελο Χαριστέα να βάζουν το “λιθαράκι” τους συγκεκριμένα για λογαριασμό της Σάλκε.
Τι δεν είδαμε
Τον Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς. Μπορεί να οδεύει προς την κατάκτηση του 8ου σερί πρωταθλήματος στην καριέρα του, ωστόσο η κορυφαία εμφάνισή του σε ευρωπαϊκό ματς παραμένει αυτή με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα στο Λονδίνο, όπου σημείωσε 2 γκολ. Ο Σουηδός επιθετικός επιβεβαιώνει την κακή φήμη που τον συνοδεύει και που τον θέλει να χάνεται στα κρίσιμα ευρωπαϊκά παιχνίδια (ακόμα και σε αυτό με την Αρσεναλ δεν ήταν είχε κορυφαία απόδοση, αλλά απλά σκόραρε δις) και σε μία Μίλαν με τόσα σκαμπανεβάσματα, το τελευταίο που χρειαζόταν ήταν να μην αποδώσει ο ηγέτης της. Ακεφος, κακές μεταβιβάσεις, όταν κατάλαβε ότι δεν ήταν το παιχνίδι του αφήσε περισσότερο χώρο στους Αλεσάντρε Πάτο και Ρομπίνιο για να κινηθούν και περιορίστηκε στο να τραβά αμυντικούς. Τον τελευταίο καιρό δηλώνει και φαίνεται κουρασμένος και με μία διοργάνωση μείον στο ενεργητικό του, ίσως να βρει τον τρόπο να αναστυλωθεί και να δικαιολογήσει τον ενθουσιασμό που “σκόρπισε” στην αρχή της σεζόν.
Τις πραγματικές δυνατότητες της Σαχτάρ. Οταν ο αντίπαλός σου σε πιέζει, σε κλείνει στα καρέ και δεν δημιουργεί ευκαιρίες, όταν στη μοναδική που του παρουσιάζεται, ένα πέναλτι, τα κάνει θάλασσα, όταν μένει δικαίως με 10 παίκτες μόλις στο 40′ και αδίκως δεν μένει με 9 μετά από αγκωνιά του Ντανιέλε ντε Ρόσι στον Ντάριο Σέρνα, τότε δεν χρειάζεται να πιάσεις φουλ απόδοση για να τον ξεπεράσεις. Η Σαχτάρ Ντόνετσκ παρατάχθηκε στην “Ντόρνμπας Αρένα” με τη δυνατότητα να παίξει ακόμα και για την… ήττα, ωστόσο έφυγε από το γήπεδο έχοντας κερδίσει 3-0 και χωρίς να… αγωνιστεί. Ηταν τέτοια η ποδοσφαιρική ανυπαρξία της -τραγικής- Ρόμα, που το εξαιρετικό σύνολο του Μιρτσέα Λουτσέσκου βρήκε την ευκαιρία να κάνει ουσιαστικά συντήρηση δυνάμεων και απόκρυψη των πραγματικών δυνατοτήτων του, ευγνωμονώντας τον αντίπαλο. Ενα επίτευγμα που πιστώνεται στον Ρουμάνο τεχνικό που συμπλήρωσε 2.442 ημέρες στον πάγκο των πρωταθλητών Ουκρανίας και μία πανωλεθρία που σε καμία περίπτωση δεν χρεώνεται στο 15νθήμερο του Βιτσέντζο Μοντέλα στον πάγκο των “τζιαλορόσι”.
Τη λογική της Σάλκε. Μία ομάδα που στην Bundesliga χάνει από τον οποιοδήποτε χρειάζεται αποτέλεσμα και που στο DFB Pokal κερδίζει εκτός έδρας την Μπάγερν Μονάχου εμφανίζει σημάδια παραλογισμού. Εάν αυτή η ομάδα προκρίνεται και στις 8 καλύτερες τις Ευρώπης, τότε η κατάσταση ξεπερνά τα όποια όρια λογικής έχουν τεθεί. Διότι με μία άκρως επαγγελματική εμφάνιση, η ομάδα του Φέλιξ Μάγκατ έκανε αυτό το οποίο οι πιστοί φίλοι της στις εξέδρες κρίνουν ότι δύναται να κάνει όλη τη σεζόν. Να μην επιτρέπει σε αντιπάλους που δεν είναι καλύτεροι να εκμαιεύουν αποτελέσματα. Ο Μάνουελ Νόιερ μπορεί να μην ήταν θεατής ούτε σε αυτό το ματς, ωστόσο η άμυνα της Σάλκε αντιμετώπισε έναν κατανοητό αριθμό επιθέσεων από τον αντίπαλο (και μάλιστα με την ποιότητα της γραμμής κρούσης της Βαλένθια) και επέτρεψε έναν λογικό αριθμό ευκαιριών. Επιπροσθέτως, στην επίθεση “χτύπησε” όπου και όποτε βρήκε την ευκαιρία, σκοράροντας 3 φορές. Οσο για τον ιδιόρρυθμο προπονητή της, χειρίστηκε το ματς με την “σπιρτάδα” που απαιτήθηκε (βάζοντας τον Κυριάκο Παπαδόπουλο σε ρόλο αμυντικού μέσου για να κρατήσει ανασταλτικά). Εξ ου και το πανηγυρικό κλίμα στο τέλος, τα μηνύματα στήριξης και παραμονής σε Νόιερ και Μάγκατ και το χαρμόσυνο κλίμα για μία ομάδα με την παράδοση να τη θέλει πάντα στις μεγάλες προκλήσεις να χύνει την καρδάρα με το γάλα…
Ο φαν Πέρσι χτυπά στο πρόσωπο τον Αλβες
Το εκπληκτικό 2ο γκολ της Μπαρτσελόνα
Τα δάκρυα του Ζέεντορφ
Το πανέμορφο γκολ του Ουίλιαν
