Μήπως κάποιοι μας κοροϊδεύουν;

Ήμασταν στη συντροφιά του εντεταλμένου εισαγγελέα, που βρισκόταν πάντα στο πλευρό των δύο επικεφαλής της ισχυρότατης αστυνομικής δύναμης που επόπτευε την εκδήλωση διαμαρτυρίας. Νωρίτερα, τα στοιχήματα για τον χρόνο στον οποίο θα εκδηλώνονταν τα πρώτα επεισόδια έδιναν κι έπαιρναν (όχι μεταξύ Εισαγγελέως και αστυνομικών, είχαν πολύ σοβαρότερα πράγματα να κάνουν), με τους περισσότερους να ποντάρουν σε ενδοπαναθηναϊκές συγκρούσεις (τα πνεύματα ήταν ιδιαίτερα οξυμένα λόγω της πιεστικής περιφρούρησης) και τους λιγότερους να αναμένουν την σπίθα μόλις η πορεία φτάσει απέναντι από τις παραταγμένες ειδικές δυνάμεις στην οδό Λουκάρεως, πριν το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.



Πλησίον της ίδιας συντροφιάς έζησα και την αριθμητική πρόοδο υπολογισμού των συμμετεχόντων, που ξεκίνησε από τις 8-10 χιλιάδες στις 4 παρά τέταρτο, ανέβηκε στις 15 χιλιάδες μία ώρα αργότερα και κορυφώθηκε στο «περισσότεροι από 20 χιλιάδες» του γηραιότερου των επικεφαλής (που επιχειρηματολογούσε συγκρίνοντας με παλαιότερες πολιτικές συγκεντρώσεις), όταν πλέον η πορεία απλώθηκε στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας (γύρω στις 5.30 μ.μ.).



Η πορεία έφτασε πολύ κοντά στο μπλόκο της οδού Λουκάρεως (με τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας να είναι φραγμένη από τέσσερις «αύρες» – τις μεγάλες κλούβες μεταφοράς των αστυνομικών δυνάμεων) και όσοι μεμονωμένα προπορεύονταν της πορείας ακροβολίστηκαν στα πεζοδρόμια, με την… τρομολαγνεία ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους.Πέντε-έξι δυναμιτάκια εκτοξεύτηκαν προς την πλευρά των ειδικών δυνάμεων, που ήταν σε διπλή σειρά πάνοπλοι, φορώντας ήδη τις αντιασφυξιογόνες μάσκες. Κι ενώ όλοι περίμεναν το «μπαμ» του πρώτου δακρυγόνου, ο επικεφαλής της πορείας έκανε δυο βήματα μπροστά, κατευθύνθηκε προς το μέρος του επικεφαλής των παραταγμένων αστυνομικών, του έδωσε το χέρι και επιστρέφοντας έδωσε το σύνθημα επιστροφής στο Πεδίον του Άρεως!



Η πορεία είχε περάσει μπροστά από τον σύνδεσμο των φίλων της ΑΕΚ (της «Ορίτζιναλ»), είχε περάσει μπροστά από κάποια γραφεία της ΠΑΕ Παναθηναϊκός (διάθεσης εισιτηρίων, στο ξενοδοχείο «Zafolia») και οι ομάδες περιφρούρησης κοιτούσαν τους συμμετέχοντες χειρότερα από τους αστυνομικούς που φρουρούν το Υπουργείο Οικονομικών σε διαδήλωση για τη λιτότητα. Τα επεισόδια για τα οποία στοιχηματίζαμε δεν έγιναν ποτέ και σαν να μην έφτανε αυτό αντάλλαξαν και χειραψία με τους αστυνομικούς.



Τόσο εύκολο είναι τελικά να περιφρουρηθεί μία πορεία περισσότερων από είκοσι χιλιάδων οργανωμένων φιλάθλων και μη;Αν τα «πρεζόνια» και οι «χούλιγκανς» (όπως γενικευμένα κάποιοι τους χαρακτηρίζουν) μαζεύονται και διαλύονται ησύχως, τότε γιατί σχεδόν όλες οι υπόλοιπες πορείες αποτελούν ορμητήριο γνωστών-αγνώστων και η Αθήνα παραδίνεται στις φλόγες με την ίδια ευκολία που ο παππούς μου καίει τα αγριόχορτα στη μέση του χωραφιού;

Μήπως κάποιοι μας κοροϊδεύουν;