“Να σωθούμε από τι;”

” Έκκληση για συστράτευση. Στήριξη του μόνιμου προπονητή. Καταδίκη κάθε αυθόρμητης έκφρασης του κόσμου. Σε λίγο … κάλεσμα όλων των Κρητικών να βοηθήσουν την ομάδα να σωθεί. Από τι άραγε; Μια ομάδα χωρίς έμπνευση, χωρίς διάθεση, χωρίς προσωπικότητα. Με τα χειρότερα στατιστικά στοιχεία της κατηγορίας, που σε αγωνιστική εικόνα, μπορεί να συγκριθεί μόνο με την «καταδικασμένη» Δόξα Δράμας. Αλλά που σε σύγκριση με την τελευταία, υστερεί σε μαχητικότητα και πλάνο.

Το στόχο της συμμετοχής στα play offs του πρωταθλήματος, δεν τον έθεσαν οι Alternatives. Ούτε φυσικά και τον κατανόησαν ποτέ, αφού από τις κερκίδες του Παγκρήτιου (τουλάχιστον από την θύρα 11) το θέαμα είναι από αδιάφορο έως αποκρουστικό. Κατά τα φαινόμενα, αυτό οφείλεται στη γωνία θέασης.

Το δίλημμα “ή εγώ και αυτός ή το χάος” δεν αξίζει στους οπαδούς του Εργοτέλη. Και όμως τίθεται εκβιαστικά. Δική σας η επιλογή, δική σας και η ευθύνη. Εμείς θα ξαναβρεθούμε στη θύρα 11, με μοναδική πλέον ελπίδα ότι οι παίκτες του Εργοτέλη θα προσπαθήσουν να περισώσουν τη δική τους ποδοσφαιρική υπόληψη, μετριάζοντας έτσι, προσωρινά, και την δική μας απογοήτευση.

Υ.Γ. Εκτός από τους τραυματισμούς, τις κάρτες, την διαιτησία, την ατυχία, τους φυσικοθεραπευτές, τους Daltons, τους Alternatives, το στάδιο, τις καιρικές συνθήκες, τους δημοσιογράφους των Αθηνών, τους παίκτες της Καβάλας και του Ολυμπιακού Βόλου που δυνάμωσαν άλλες ομάδες, φταίει και κάτι άλλο: οι συχνές και αδικαιολόγητες αποβολές του προπονητή, που στερούν την ομάδα από τις «πολύτιμες» υπηρεσίες του.

Εκείνο από το οποίο σίγουρα δεν πάσχει ο Εργοτέλης, είναι από έλλειψη αυτοκριτικής”.

Μ.Γ.