Ημέρα 4η: Ο Παταπούφας και το traffic
Τουρκία μέρα τέταρτη και οι καρδιές πήγαν στη θέση τους. Από εδώ και στο εξής ξεκινά το Μουντομπάσκετ για την Εθνική και όσοι βρίσκονται στην Τουρκία και δεν το κατάλαβαν, κακό του κεφαλιού τους.
Μιλώντας για Πορτορικάνους, όμως, είναι να τους θαυμάζεις. Αυτός ο Πίτερ Τζον Ράμος που θα τον ήθελαν οι μισές και παραπάνω ομάδες της ελληνικής Α1, είδε τον πατέρα του να τους αφήνει στα 5 και μετά ξεκίνησε μια πορεία ζωής που τον έφερε σε θέση να τον κοροϊδεύουν όλα τα παιδιά στα 14 λόγω του ύψους του, που ήταν ήδη 2.10. Μετά τον είδε ένας προπονητής και τα υπόλοιπα πήραν την πορεία τους. Καταλαβαίνετε, όμως, πώς διαμορφώθηκε το ύφος του, μοναδικό που κυκλοφορεί στα παρκέ της Τουρκίας.
Στην Άγκυρα, μιλάνε αυτήν την ώρα ο Φώτσης και ο Σχορτσανίτης. Για την ακρίβεια, συζητούν μαζί με τους υπόλοιπους παίκτες, προκειμένου να ξαναβρεθούν οι ισορροπίες στο εσωτερικό και η ταυτότητα στο αγωνιστικό κομμάτι της Εθνικής. Εκεί που η άμυνα στραγγάλιζε, τώρα θυμίζει τρύπια βάρκα, όλα αυτά όμως αποτελούν παρελθόν. Η Εθνική θα ξεκουραστεί μια μέρα και ύστερα θα βρεθεί κόντρα στην Τουρκία. Εκεί θα ξεκινήσει το τουρνουά, μιας και οι διασταυρώσεις παίζουν ρόλο και η δεύτερη θέση φέρνει τις ΗΠΑ στα νοκ άουτ. Μην τολμήσετε, όμως, να κάνετε αυτό το λόγο στον Γιόνας Καζλάουσκας, εμείς τουλάχιστον δεν το πράξαμε ποτέ…
Κοιτώντας την τηλεόραση εδώ που βρισκόμαστε, εντόπισα και μια άλλη διαφήμιση που κάνει πάταγο. Οι Τούρκοι δείχνουν διάφορες καταστάσεις όπου κάποιος ρίχνει κάτι με κλειστά μάτια και βρίσκει στόχο. Εμπνευσμένο, κάτι τέτοιο παίζαμε κι όταν ήμασταν παιδιά.
Ένας καφετζής ρίχνει μερικά κομμάτια μαύρης ζάχαρης πίσω από τον πάγκο του κι αυτές πέφτουν μέσα στα τσάγια των πελατών του κι άλλα τέτοια όμορφα, με τη διαφήμιση να ολοκληρώνεται με τον Σινάν Γκιουλέρ να έχει δεμένα μάτια και να ευστοχεί σε σουτ από τη σέντρα. Σημειωτέον, και σ’ αυτήν την περίπτωση ο Χέντο Τούρκογλου σκάει στα γέλια…
Στο μεταξύ, αν ψάχνεστε για να έρθετε εδώ που τελευταία έγινε το σπίτι μας, να σας πούμε ότι τα εισιτήρια κοστολογούνται από 20 – 130 ευρώ, αλλά δεν υπάρχουν για τελικό, ημιτελικά και τα περισσότερα προημιτελικά. Οι Τούρκοι θεωρούν πως θα είναι εκεί, άρα…
Διαβαίνοντας τουρκικούς δρόμους, από την άλλη, αυτό που σου μένει είναι το απίστευτο traffic και ο τρόπος με τον οποίο οδηγούν οι άνθρωποι, η Αθήνα είναι ένα αγγελούδι μπροστά στην τουρκική μητρόπολη. Από την άλλη, εντοπίσαμε και μια τάση άγνωστη για μας. Ο κόσμος κάνει πικ νικ σε διάφορα πάρκα και, μάλιστα, μένει σ’ αυτά μέχρι αργά το βράδυ, κάτι που σημαίνει πως αυτή είναι η έξοδός τους. Ανέξοδη και συμπαθητική, δεν ξέρω πόσο βολική είναι όμως αυτή η συνήθεια…
