ΣΤΗΛΕΣ

Παίζει μπάσκετ ο μαρμαρωμένος βασιλιάς;

Τα ηλιοκαμένα παλικάρια μας και ο φιλέλλην στρατηγός Καζλάουσκας θα ξυπνήσουν το μαρμαρωμένο βασιλιά. Από το πατριωτικό παραλήρημα κρατάμε μόνο την ελαφριά διάθεση. Κατά τ' άλλα, μας πάει η Τουρκία είτε μπάσκετ παίζουμε είτε ποδόσφαιρο.Ο Τ. Μαγουλάς αναλύει τον "τελικό" της Τρίτης με τους γείτονες. Το ημερολόγιο του Γ. Νάτου.

Παίζει μπάσκετ ο μαρμαρωμένος βασιλιάς;
Πραγματικά αποτελεί θετικό πρόσημο το γεγονός ότι έναν τέτοιο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα μπάσκετ τον δίνουμε εκτός έδρας. Και όχι όπου όπου. Στα βάθη της Τουρκιάς που θα έλεγαν και οι παλαιότεροι.

Τώρα είναι η ευκαιρία να απαντήσουμε για την καταστροφή του 1922. Να αποδείξουμε ότι για μία ακόμα φορά στην ιστορία μας οι μεγάλες δυνάμεις συνωμότησαν πίσω από την πλάτη μας για να ηττηθούμε και όχι τα δικά μας λάθη. Θα πληρώσουν οι Τούρκοι για όλες τις αμαρτίες σε βάρος του ελληνισμού. Θα τους στείλουμε πίσω στις στέπες της Μογγολίας από όπου ήρθαν. Εμπρός παιδιά της Ελλάδας.

Τα ηλιοκαμένα παλικάρια μας, ο Σχορτσανίτης, ο Μπουρούσης, ο Διαμαντίδης, ο Ζήσης, ο Σπανούλης, όλα τα παιδιά, υπό τις οδηγίες του φιλέλληνα στρατηγού Καζλάουσκας, θα πάρουν την Άγκυρα. Να ξυπνήσει ο μαρμαρωμένος Βασιλιάς και αντάμα με τον… Γιώργο (ένας είναι ο βασιλιάς του μπάσκετ), άλλωστε είναι μάλλον συνομήλικοι, θα καλπάσουν προς την Πόλη.

Και μετά από το πατριωτικό παραλήρημα, πέφτει και η θερμοκρασία, κρατάμε μόνο ένα γεγονός από όλη την ελαφριά διάθεση: ότι δίνουμε αυτόν τον μεγάλο αγώνα εκτός έδρας. Μας πηγαίνει αθλητικά η Τουρκία είτε μπάσκετ είτε ποδόσφαιρο. Είδατε ότι μέχρι και ο ΠΑΟΚ, θύμισε Μπαρτσελόνα στο ποδόσφαιρο παίζοντας στην πιο σκληρή έδρα της Τουρκίας. Φαίνεται ότι η ένταση που προκαλείται, ακόμα και τώρα, όταν παίζουν οι Έλληνες με τους Τούρκους μεταφέρει μία πίεση στο γηπεδούχο.

Για τον αγώνα της Τρίτης υπάρχουν και άλλες παράμετροι. Πρώτα απ’ όλα η Ελλάδα διαθέτει καλύτερους παίκτες από τους αντιπάλους της. Με εξαίρεση τον Τούρκογλου των Φίνιξ Σανς πια (δυστυχώς) οι υπόλοιποι συγκροτούν ένα μαχητικό ρόστερ το οποίο βασίζεται στο τρίπτυχο της επιτυχίας στο Ευρωμπάσκετ του 2001: ξύλο, πολύ ξύλο, απίστευτο ξύλο.

Όπως κάθε γηπεδούχος που σέβεται τον εαυτό του, οι Τούρκοι πηγαίνουν τους αγώνες στην κλωτσοπατινάδα θέλοντας με αυτό τον τρόπο να καλύψουν τις σημαντικές τους αδυναμίες. Αδυναμίες όχι τόσο σε θέσεις όσο σε ποιότητα. Την ίδια ώρα που ο Καζλάουσκας θα ρίξει στην μάχη τον Καϊμακόγλου, τον Βουγιούκα και τον Πρίντεζη ως αλλαγές, ο Τάνιεβιτς θα ελπίζει να μην φορτωθούν με φάουλ οι ψηλοί του.

Η περιφέρεια των Τούρκων είναι αξιόλογα σταθερή και πάλι υπολείπεται σοβαρά της δικής μας. Η ζώνη θα τεθεί πάλι επί τάπητος, η επιστροφή όμως του Φώτση και του Σχορτσανίτη θεωρητικά μας δίνουν λύσεις. Ουσιαστικά όλη η αναμέτρηση θα κριθεί στην περιφέρεια. Αν τα δικά μας γκαρντ επιβάλουν το παιχνίδι τους, τότε έχουμε τον πρώτο λόγο, όσο κι αν επιτραπεί στους γηπεδούχους να βαράνε. Διότι άμα θέλουμε βαράμε κι εμείς, κάτι που στο παρελθόν κάναμε με μεγαλύτερη επιτυχία από τον οποιονδήποτε.

Σκοπός πρέπει να είναι η νίκη και όχι η νίκη για να γλιτώσουμε τους Αμερικανούς από τους Ισπανούς. Το κομπιουτεράκι δεν ταιριάζει σε αυτή την ομάδα που έμαθε τόσα χρόνια να παίζει όλους τους αγώνες στα ίσια. Νικάμε κάθε παιχνίδι χωρίς υπολογισμούς και υστεροβουλίες.

Σημείωση: Επειδή αρχίζει και παίρνει έκταση η υπόθεση μη επιλογής του Βασιλειάδη, επειδή από εδώ τέθηκε το θέμα για πρώτη φορά (ως ζήτημα για προβληματισμό), αυτή την στιγμή δεν χρειάζεται η ομάδα ήρωες από τους απόντες. Η πορεία της αν είναι καλή δεν θα αποτελεί δικαίωση της μη κλήσης του συγκεκριμένου ή οποιουδήποτε άλλου παίκτη ούτε η αποτυχία θα οφείλεται στις απουσίες.

Το συγκεκριμένο ζήτημα θα το αναλύσουμε διεξοδικά όταν όλα τελειώσουν. Όπως κι αν τελειώσουν. Επί του παρόντος πιστεύουμε ότι έχουμε το καλύτερο δυνατό σύνολο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

24MEDIA NETWORK