Με Σάντος τα ελαττώματα έγιναν… προτερήματα

Τα ελαττώματα συνολικά των παικτών του ΠΑΟΚ, πριν έρθει ο Φερνάντο Σάντος, είναι ότι δεν είχαν, όπως έλεγαν πολλοί, νοοτροπία νικητή, δεν αγχώνονταν ιδιαίτερα, δηλαδή, πριν και μετά τα παιχνίδια, ανεξαρτήτως αποτελέσματος.
Αντιμετώπιζαν τα γεγονότα με έναν… χαλαρό τρόπο. Οι παλιοί δεν έδειχναν να έχουν τάσεις αυτοεπιβεβαίωσης και οι νέοι δεν έδειχναν να βλέπουν ως θέμα… ζωής ή θανάτου την επαγγελματική ανέλιξή τους.

Αυτή η φαινομενικά χαλαρή αντιμετώπιση των πραγμάτων τελικά φάνηκε ότι μπορεί να είναι υπό προϋποθέσεις και προτέρημά τους. Άγχος και φόβο δεν ήθελε ο Σάντος, όπως δήλωσε, να έχουν οι παίκτες του στο ντεμπούτο του στον πάγκο και ταυτόχρονα στην πρεμιέρα της νέας σεζόν μέσα στην Τούμπα κόντρα στον Ηρακλή.
Εύκολο ήταν. Ο χαρακτήρας των παικτών του ΠΑΟΚ τους διευκόλυνε να παίξουν απελευθερωμένα χωρίς άγχος και φόβο. Η διαφορά είναι ότι με τον Πορτογάλο που δεν αμφισβητείται όπως οι προκάτοχοί του (Φρίνγκερ, Καραγεωργίου, Κωστίκος, Ντουμιτρέσκου, Βούκοτιτς, Παράσχος) ένιωσαν πιο ασφαλείς και αυτό τους «βγήκε» μέσα στο παιχνίδι.

Πιο ασφαλείς, πως και λάθος να κάνουν δεν θα γκρινιάξει η κερκίδα, πως και να χάσουν το γήπεδο θα τους χειροκροτήσει στην πρώτη του Σάντος, με τον πρόεδρό τους Θοδωρή Ζαγοράκη, να μην εξυβρίζεται από τους σκληροπυρηνικούς όπως οι προκάτοχοί του, αλλά να τους παρακολουθεί από τις κερκίδες της θύρας 4 μαζί με τους οπαδούς έχοντας μάλιστα πληρώσει και ο ίδιος εισιτήριο, όπως όλος ο κόσμος!

Η φυσική τους ροπή σε έναν μη αγχώδη τρόπο παιχνιδιού, ανεξάρτητα από την ηλικία του καθενός, μετατράπηκε από μειονέκτημα σε πλεονέκτημα. Διότι μπόρεσαν να δώσουν εξετάσεις σε ένα γεμάτο γήπεδο, στο πρώτο ματς του Σάντος και του Ζαγοράκη μέσα στην Τούμπα, χωρίς άγχος.

Και τους… βγήκε με την βοήθεια και της τύχης. Σκόραραν από τα αποδυτήρια… στα δύο ημίχρονα, ένιωθαν την «ασπίδα» του Ζαγοράκη και του Σάντος, καταλάβαιναν ότι ακόμα και εάν χάσουν δεν θα τους πει κανείς τίποτα, αυτό τους ανέβασε την ψυχολογία και είδαμε να ξεδιπλώνουν και τις αρετές τους μέσα στο γήπεδο. Δηλαδή αποφασιστικότητα, ψυχραιμία στις δύσκολες στιγμές του αγώνα, δυναμικότητα και ομαδικότητα.

Με την «ασπίδα» ασφαλείας του Ζαγοράκη και του Σάντος και χωρίς άγχος «οργίασαν» πολλές φορές στο δεύτερο ημίχρονο με απίθανους συνδυασμούς, όπως αυτός από τον οποίο προήλθε το δεύτερο γκολ, μεταξύ Λάκη, Σάλμον, την τελική πάσα του Νοτιοαφρικανού και το εν κινήσει βολέ του Βαγγελή στα δίχτυα.

Και εάν θέλετε, οι πρώτες αλλαγές που είδαμε στον τρόπο παιχνιδιού του ΠΑΟΚ είναι το… πυρ κατά βούληση από τα άκρα, όπου δεξιά ο Λάκης έδειξε πως θα αποτελέσει πηγή κινδύνων για τις αντίπαλες εστίες με τις πλαγιοκοπήσεις του, ενώ ο Κωνσταντινίδης στην άλλη πλευρά ίσως θέλει φέτος να διανύσει μία εποχή δεύτερης νεότητας.

Ο Σάλμον είναι μαχητής και σύγχρονος φορ αφού παίζει για την ομάδα και όχι για τον εαυτό του, πρεσάρει διαρκώς τους αντιπάλους αμυντικούς και μοιράζει μπαλιές, ενώ ο Κνολ με την εμπειρία του κατηύθυνε την άμυνα στο τεχνικό οφσάιντ, ποτέ δεν απομάκρυνε με γιόμα από την άμυνα και βοήθησε με την εμπειρία του τον Μελίσση να τοποθετείται σωστά.

Η εποχή Σάντος ξεκίνησε καλά, αλλά είμαστε ακόμα μόνο στην αρχή και όπως δήλωσε ο Πορτογάλος μετά το παιχνίδι «είμαστε ακόμα μακριά απ’ αυτά που θέλω να κάνει η ομάδα».