Οι ειδικοί ρόλοι του Νίνη

Οι «ειδικοί» ρόλοι του Νίνη…

Σε τακτικό επίπεδο το ενδιαφέρον μονοπώλησε η παρουσία του Σωτήρη Νίνη στο γήπεδο – τόσο γιατί το επέλεξε ο Σάντος, όσο διότι οι αντίπαλοι δεν παρουσίασαν σχεδόν κανένα αξιοσημείωτο τακτικό στοιχείο. Ο Σάντος κατέβασε την ομάδα με ένα μειωμένου αγωνιστικού πλάτους 4-4-1-1 με στόχο:

– τον έλεγχο του ρυθμού

-την διατήρηση της κατοχής της μπάλας

– την ανασταλτική συνέπεια της μεσαίας γραμμής

– την επικράτηση με όσο δυνατόν λιγότερα αγωνιστικά ρίσκα

Σημείο αναφοράς για τα παραπάνω ήταν ο Σωτήρης Νίνης που «φωτογραφήθηκε» από τον Σάντος ως ο παίκτης κλειδί στο παιχνίδι της ομάδας μας. Ο Σάντος έδωσε εντολές στον Νίνη:

– να κινείται παράλληλα στο γήπεδο, όντας τοποθετημένος ψηλά στην αντίπαλη περιοχή ενεργώντας τόσο ως μεσοεπιθετικός, αλλά και ως 2ος επιθετικός

– να ζητά μπάλα σε ελεύθερο ρόλο και να τροφοδοτεί τους πλάγιους παίκτες, αλλά κυρίως τον Γκέκα

– να ελέγχει τον ρυθμό όταν η Ελλάδα έβρισκε οργανωμένη την άμυνα των αντιπάλων

– να «επιλέγει» πλευρά ώστε να συνδυάζεται με τον αντίστοιχο ακραίο μέσο με «ένα-δύο» – κάτι που ευνοούσε το μειωμένο αγωνιστικό πλάτος της ομάδας

– να εκτελεί τα κόρνερ και την πλειοψηφία των κερδισμένων φάουλ

Επιπλέον δεδομένο είναι ότι ο Νίνης όχι μόνο απλά αποτέλεσε το εφαλτήριο των τακτικών σχεδιασμών του Σάντος, αλλά χρησιμοποιήθηκε σε 3 θέσεις κατά την διάρκεια του αγώνα: κεντρικός μέσος, δεξιός μέσος, αριστερός μέσος, κεντρικός επιθετικός.

Ο Νίνης ανταποκρίθηκε άψογα στους ρόλους του, έστω και αν σχήμα και πρόσωπα της ενδεκάδας του 1ου ημιχρόνου δεν ευνοούσαν την λειτουργία του. Οι Κατσουράνης, Τζιώλης δεν μπόρεσαν να μείνουν κοντά στον Νίνη που έπαιζε αρκετά ψηλά με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ των κεντρικών χαφ – γεγονός που οδήγησε σε αρκετά γεμίσματα από τον άξονα.

Την ίδια ώρα ο Μανιάτης δεν παρουσίασε επιθετικότητα από τα δεξιά (λογικά) με αποτέλεσμα ο Νίνης να στραφεί προς τα αριστερά και την συνεργασία με τον (πολύ καλό) Φορτούνη, κάνοντας όμως την ομάδα αρκετά προβλέψιμη.

Ο ρόλος του Μήτρογλου

Στο 2ο ημίχρονο η παρουσία του Νίνη (ως δεξί χαφ κυρίως) έγινε πολύ πιο εμφατική και αποτελεσματική κυρίως λόγω της παρουσίας του Μήτρογλου στο 4-4-2 του Σάντος. Ο επιθετικός του Ολυμπιακού έπαιξε άριστα τον ρόλο του συμμετοχικού κεντρικού επιθετικού «γεμίζοντας» την… τρύπα μεταξύ των κεντρικών χαφ, αναδεικνύοντας τις κινήσεις και εμπνεύσεις του Νίνη. Είναι χαρακτηριστικό της συνεργασίας των δύο παικτών μας αποτελεί το… σεμιναριακό 2ο τέρμα.

Λιθουανία: 4-4-2 με μειωμένο αγωνιστικό βάθος και παιχνίδι από τον άξονα

Η Λιθουανία κατέβηκε στο Καραϊσκάκης με μοναδικό στόχο την διατήρηση του μηδέν και την διενέργεια αντεπιθέσεων. Το σημαντικό αγωνιστικό βάθος της μεσαίας γραμμής ευνόησε την αντιμετώπιση του Νίνη στο 1ο ημίχρονο, αλλά αποδυνάμωσε πολύ την διενέργεια αντεπιθέσεων.

Η έλλειψη πλάγιων παικτών και η επιμονή ανάπτυξης από τον άξονα αποτέλεσαν πολύ εύκολη λεία για τους κεντρώους αμυντικογενείς παίκτες μας (Κατσουράνης, Τζιώλης, Παπασταθόπουλος, Παπαδόπουλος). Η διενέργεια αντεπιθέσεων από τον άξονα είναι οξύμωρο τακτικά δεδομένο και δεν θα μπορούσε να προβληματίσει την υψηλού επιπέδου αμυντική μας λειτουργία, ειδικά από παίκτες που στερούνται ξεκάθαρα ποιότητας.

Συμπέρασμα

Ο MVP Νίνης αποτέλεσε τον κυριότερο λόγο για την επικράτηση της ομάδας μας. Ο Σάντος επέλεξε να επενδύσει στον Νίνη και δικαιώθηκε , έστω κι αν χρειάστηκαν οι διορθωτικές κινήσεις του 2ου ημιχρόνου. Είναι δεδομένο ότι ο Σάντος αναζητά με πολύ συγκεκριμένο ρόστερ την ομαλή μετάβαση από το αμυντικό ποδόσφαιρο σε ένα πιο επιθετικό μοντέλο. Οι πειραματισμοί με τον Μανιάτη ως δεξί μέσο καταδεικνύουν τους προβληματισμούς του αναφορικά με την χρήση πιο επιθετικών συστημάτων και τακτικών.

Όπως και να έχει η εμφάνιση των Νίνη, Μήτρογλου, Φορτούνη. Η συμμετοχή του Μαυρία., η άνετη νίκη και η παρουσία του κόσμου μας υπενθυμίζουν ότι η εθνική μας ομάδα αποτελεί πλέον ένα υγιές οργανισμό που έχει πολλά ακόμα να προσφέρει, μακριά από την μιζέρια του παρελθόντος.