Η κριτική των “ερυθρολεύκων”

Αντώνης Νικοπολίδης: Ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού είδε πολλές φορές την μπάλα να φθάνει στην περιοχή του (κυρίως με γεμίσματα), αλλά γενικά δεν πέρασε το βράδυ που ίσως περίμενε. Η τύχη και η εμπειρία τον βοήθησε στο πλασέ του Μάντζιου (62′), πολύ καλή η αντίδραση του σε ένα σουτ του Γκάμπριελ στο πρώτο μέρος.

Ντιντιέ Ντομί: Καλός στα αμυντικά του καθήκοντα ο Γάλλος δεν επέλεξε και πολλές φορές να περάσει το κέντρο. Όσες φορές το έκανε δεν μπόρεσε να δημιουργήσει κινδύνους για την άμυνα των «πρασίνων».

Μίχαλ Ζεβλάκοφ: Μέχρι τη στιγμή της αλλαγής του ο Πολωνός έκανε τα απολύτως απαραίτητα. Ο τραυματισμός του λογικά θα τον κρατήσει για περίπου 3 εβδομάδες εκτός, οπότε ο Βαλβέρδε μένει με μοναδικούς κεντρικούς αμυντικούς τον Άντζα και τον Παπαδόπουλο.

Βασίλης Τοροσίδης: Ο διεθνής αμυντικός δεν πρόσφερε αυτά που θα μπορούσε στον επιθετικό τομέα, αφού είχε περισσότερη δουλειά αμυντικά Επαιξε ακόμα και στόπερ δίνοντας λύσεις.

Αβραάμ Παπαδόπουλος: Ο καλύτερος παίκτης του Ολυμπιακού ήταν μακράν ο κεντρικός του αμυντικός. Καίριες επεμβάσεις-όπου χρειάστηκε και περισσότερο δυναμικές-οι οποίες δεν άφησαν την ομάδα του να απειληθεί σε μεγάλο βαθμό από τον Μάντζιο, με τον οποίο έδωσε πολλές μονομαχίες.

Σεαρένσε Ντουντού: Ο Βραζιλιάνος αμυντικός χαφ έδειξε χαμένος στον αγωνιστικό χώρο του ΟΑΚΑ. Σχεδόν μηδενική η προσφορά του, ήταν τυχερός που είχε στο πλάι του τον Στολτίδη.

Σεμπαστιάν Λέτο: Μπήκε πιο δυνατά στις φάσεις, στο πρώτο ημίχρονο, αλλά και πάλι οι προσπάθειες του ήταν ημιτελής. Είχε όρεξη, αλλά φαίνεται ότι αυτό δε φτάνει. Δικαιολογημένα έγινε αλλαγή από τον προπονητή του.

Φερνάντο Μπελούτσι: Με διάθεση να διεκδικήσει μπάλες ο μέσος των «ερυθρολεύκων» προσπάθησε πολλές φορές να ελευθερωθεί μέσα σε πλήθος αντίπαλων ποδοσφαιριστών. Κουβαλά αρκετά την μπάλα, ενώ την έχασε αρκετές φορές χωρίς κόπο.

Λουτσιάνο Γκαλέτι: Απλή αναφορά στο φύλλο αγώνα ο δεξιός μέσος των Πειραιωτών. Για άλλο ένα εκτός έδρας παιχνίδι δεν απέδωσε όπως μπορεί , ενώ τροφοδοτήθηκε ελάχιστα από τους συμπαίκτες του. Σε καμία περίπτωση δεν θύμισε τον Γκαλέτι του…Καραϊσκάκη.

Ακης Στολτίδης: Ο δυναμικός μέσος μπορεί να μην ήταν 100% έτοιμος αλλά η εμπειρία και οι τοποθετήσεις του βοήθησαν την ομάδα του στο πρώτο μέρος. Στην επανάληψη κουράστηκε – φυσιολογικά αφού προέρχεται από τραυματισμό με αποτέλεσμα ο «Ιέρο» να πιεστεί από τους μέσους των γηπεδούχων.

Λουίς Ντιόγκο: Αναγκάστηκε να παλέψει μόνος με την αμυντική γραμμή του Παναθηναϊκού. Πότε κέρδισε και πότε έχασε μάχες, αλλά εκεί που έπαιζε ήταν δύσκολο να απειλήσει τον Γκαλίνοβιτς. Είναι χαρακτηριστικό πως δεν είχε ούτε μία τελική προσπάθεια στην αναμέτρηση. Έπαιξε κυρίως με το σώμα τον Σαριέγκι και αυτό τον οδήγησε σε αρκετά φάουλ.

Γιώργος Γκαλίτσιος: Η απειρία του και η έλλειψη ζεστάματος ίγο έλειψε να στοιχίσει στον Ολυμπιακό, αφού ο πρώην αμυντικός της Λάρισας χρειάστηκε χρόνο για να μπει στον αγώνα (πέρασε στη θέση του τραυματία Ζεβλάκοφ). Ξεκίνησε κεντρικός αμυντικός, αλλά ο Βαλβέρδε γρήγορα τον έφερε στα πλάγια για να περάσει τον Τοροσίδη δίπλα στον Παπαδόπουλο.

Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς: Στα δέκα λεπτά που χρησιμοποιήθηκε ο αρχηγός του Ολυμπιακού δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του.

Ντάρκο Κοβάσεβιτς: Μπορεί να ήταν έτοιμος να περάσει νωρίτερα στον αγωνιστικό χώρο, αλλά ο Σέρβος αρκέστηκε να παίξει άχαρο ρόλο στο φινάλε της αναμέτρησης. Δεν πρέπει να ακούμπησε την μπάλα πάνω από μία φορά.