Οι Κατίδηδες του 2013 είναι αρκετοί
Η Κατιδιάδα, μεταξύ πολλών άλλων, επιβεβαίωσε πως η κοινωνία της Ελλάδας βρίθει από λαϊκισμό. Μια ματιά στα social media και στις ανακοινώσεις των κομμάτων, αρκούν για να δείξουν και να αναδείξουν την επιφανειακή προσέγγιση και την επιπολαιότητα που σε αυτή την χώρα υποδεχόμαστε τόσο σοβαρά ζητήματα, όπως αυτό της άγνοιας ενός 20χρονου για το ναζιστικό πανηγυρισμό.
Τίποτα από τα παραπάνω δεν αναιρεί την ανευθυνότητα ενός χαρακτήρα που εκτίθεται σε χιλιάδες μάτια, μικρών και μεγάλων. Ο Κατίδης δεν είχε (έχει;) αντιληφθεί ποια ακριβώς είναι η αποστολή του. Με ποιο τρόπο θα επιβιώσει στο ποδόσφαιρο,στην κοινωνία και πως θα αξιοποιήσει το όποιο ταλέντο διαθέτει. Μπορεί να μην είχε τα εφόδια από την οικογένεια του, αλλά φαίνεται πως δεν ψάχτηκε και ο ίδιος. Έπρεπε να θωρακίσει την προσωπικότητα του.
Ο ντόρος από το Σάββατο και έπειτα, ίσως τον βοηθήσει να καταλάβει ότι τα τατουάζ και η φράντζα δεν αρκούν για να κερδίσεις το σεβασμό, μέσα και έξω από το γήπεδο. Δεν είναι καν η αφετηρία. Είναι πολύ μετά τον τερματισμό. Οι προτεραιότητες για ένα νέο παιδί που θέλει να κάνει καριέρα πρέπει να είναι διαφορετικές. Δουλειά, σεβασμός, ταπεινότητα, καλή ζωή.
Ο Κατίδης είπε πως δεν υιοθετεί αυτό που έκανε. «Μακριά από εμένα αυτά τα πράγματα». Δεν έχουμε λόγο να μην τον πιστέψουμε. Το χειρότερο, όμως, δεν είναι αυτό που έκανε αλλά η άγνοια για αυτό που ύψωνε. Αν οι πολιτικές σου απόψεις είναι τέτοιες, επιλογή σου και θα κριθείς για αυτήν. Αν όμως δεν ξέρεις τι πρεσβεύουν τα όσα κάνεις είσαι επικίνδυνος. Δεν είναι όλα πλάκα, ειρωνεία και μαγκίτσα.
Εκπροσωπεί ένα κομμάτι της νεολαίας!
Το φαινόμενο Κατίδη, προβληματίζει. Όχι σε ατομικό επίπεδο, αλλά ως δείγμα συνόλου. Δείχνει να εκπροσωπεί ένα κομμάτι νεολαίας με ελλειμματική μόρφωση και μιας κοινωνίας που δεν μπορεί να συνετίσει και να επιμορφώσει. Όποιος πιστεύει ότι ο Κατίδης είναι ο μοναδικός 20άρης (ποδοσφαιριστής) που δεν ξέρει τι του γίνεται, είναι γελασμένος.
Ήταν δεδομένο πως ο Κατίδης κάποια στιγμή θα την πάταγε. Θα την έκανε τη χοντράδα. Αν με τόση ελαφρότητα ύψωσε μια γροθιά επειδή του άρεσε στο youtube, φανταστείτε τι έχει κάνει με τα τατουάζ στο σώμα του. Χαράζει το κορμί του χωρίς να ξέρει τι σημαίνουν όλα αυτά. Επίσης βαρύ. Δεν το κάνει από άποψη, αλλά από… Κατιδιότητα.
Αυτό που έκανε ο Κατίδης θα μπορούσε να συμβεί και σε αρκετούς ακόμη νεαρούς Έλληνες ποδοσφαιριστές. Απλά ο Κατίδης μοιάζει ο πιο θρασύς από αυτούς. Δεν νοιώθει τίποτα. Όπως δε νοιώθουν και πολλοί άλλοι πιτσιρικάδες της ΑΕΚ, οι οποίοι βρίζουν και προσβάλλουν συναδέλφους τους μέσα στο γήπεδο, μάλλον επειδή κάποιος τους έχει πείσει πως για να παίξουν μπάλα θα πρέπει να γίνουν και «αλήτες». Η «ποδοσφαιρική αλητεία» είναι εντελώς άλλο πράγμα.
Οι “τρέντι μπόις” της ΑΕΚ
Αυτή η ψευτομαγκιά είναι ένα σοβαρό δείγμα της ελαφρότητας που υπάρχει σε αυτή την ομάδα, αλλά και στη νοοτροπία αρκετών πιτσιρικάδων. Αυτά αποτελούν μαρτυρίες ποδοσφαιριστών που έχουν παίξει αντίπαλοι με την ΑΕΚ και έχουν μείνει«άφωνοι» με το θράσος κάποιων «τρέντι μπόις» που επειδή έπαιξαν 5 ματς στη Super League θεώρησαν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι τους κ@υλ#σ!! και να μιλούν όπως τους γουστάρει.
Το… ξέσκισμα στον Κατίδη έφτασε μέχρι τον ισόβιο αποκλεισμό από την εθνική ομάδα. Ήταν ένας τρόπος για να τιμωρηθεί, σε πρώτη φάση. Έπρεπε να γίνει. Η βλακεία δεν αποτελεί άλλοθι και απαλλακτικό για βαριές απροσεξίες.
Οι Κατίδηδες του 2013 είναι αρκετοί. Ο… αφανισμός τους δεν είναι η λύση. Είναι μόνο μια πρώτη αντίδραση. Η συνέχεια, όμως, είναι πραγματικά δύσκολο κομμάτι,ειδικά σε μια χώρα που δεν έχει τα ρεφλέξ να περιβάλλει με εφόδια παιδιά χωρίς πνευματικό και μορφωτικό υπόβαθρο.
Από τη «μισοδιαλυμένη» και διοικητικά απαξιωμένη ΑΕΚ δεν υπάρχουν απαιτήσεις. Από την ΕΠΟ, ωστόσο, που λειτουργεί σε άλλο άξονα, υπάρχουν απαιτήσεις για προσπάθεια επαναφοράς του Κατίδη στην ποδοσφαιρική κοινωνία.
Το παιδί χρειάζεται υποστήριξη!
Τα λόγια, οι δηλώσεις και η συμπεριφορά του Κατίδη μετά το περιστατικό δείχνουν ότι το παιδί χρειάζεται υποστήριξη για να επανενταχθεί -με σωστό τρόπο αυτή τη φορά- στο σύνολο. Το βάρος πέφτει στην Ελληνική Ομοσπονδία για τον απλούστατο λόγο ότι η ΑΕΚ μοιάζει να μην μπορεί να ασχοληθεί με τον άνθρωπο Κατίδη, τη στιγμή που «καίγεται».
Στο στρατηγικό πλάνο ανάπτυξης που μας παρουσιάστηκε από την ΕΠΟ πριν από λίγες μέρες υπήρχε μια παράγραφος που μιλούσε για τη φιλοσοφία των εθνικών ομάδων. Όχι μόνο στην τακτική, αλλά«στην κουλτούρα και στο πνεύμα της εθνικής». Σε αυτή την κουλτούρα έχουν δικαίωμα όλοι, εκτός από όσους θέσουν εαυτόν εκτός.
Δεν αποκλείεται στον Κατίδη να δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία, ως προς το κομμάτι της εθνικής ομάδας. Μέχρι τότε, όμως, πρέπει οι άνθρωποι της ΕΠΟ να φροντίσουν για την ενίσχυση του χαρακτήρα Κατίδη με αξίες, ιδανικά και ήθη που πρεσβεύει αυτή η χώρα και αυτή η φανέλα. Έστω και τώρα στα 20 του. Να καλυφθούν τα κενά ιστορίας που έχει μέσα του.
Αν κι εκεί δεν υπάρξει… σωτηρία, τότε το πρόβλημα είναι αποκλειστικά δικό του.Τώρα όμως, είναι και δικό σου. Ό,τι έγινε με τον Κατίδη ίσως να ήταν και ο μοναδικός τρόπος για να σώσει την καριέρα και τη ζωή του. Έφαγε τη σφαλιάρα, του δίνεται η ευκαιρία να βάλει φρένο στη μ@λ@κι@ και να αρχίσει από το μηδέν. Αν όχι, περαστικά του.
Από την ανύπαρκτη διοίκηση της ΑΕΚ δεν υπάρχουν απαιτήσεις. Όμως από την ΕΠΟ,που λειτουργεί σε άλλα επίπεδα με ευρωπαϊκό αέρα, υπάρχουν απαιτήσεις για μια δεύτερη ευκαιρία. Όχι για τον Κατίδη. Αλλά για ένα 20χρονου παιδί που εξελίχθηκε έτσι μέσα σε μια προβληματική κοινωνία. Θα είναι και το καλύτερο παράδειγμα για άλλα τόσα παιδιά που λένε πράγματα δίχως να γνωρίζουν, βρίζουν χωρίς να ξέρουν, χαράζουν τατού για τη μόδα και όχι για τα όποια πιστεύω τους…
Δείτε την εκπομπή SUPER BALL με σχόλιο και ανάλυση για το θέμα Κατίδη. Επίσης παρακολουθήστε τι δήλωσε για την πολύκροτη υπόθεση ο Γιάννης Κοντοές:
