Οχι άλλο πισωγύρισμα

Ίσως γιατί δεν είχε αυτό το κάτι εξαιρετικό, που έψαξε στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, χωρίς επιτυχία. Δηλαδή το εύκολο γκολ ή μάλλον καλύτερα το ένα γκολ με… μισή ευκαιρία.

Ίσως γιατί παρ’ όλες τις προσπάθειες των ποδοσφαιριστών του, απουσίαζε η απρόβλεπτη πάσα, η τελική που θα είχε σημαντικό ποσοστό συμμετοχής στην επίτευξη γκολ.

Ίσως και γιατί υπήρξε μία αργοπορία στην ανάληψη ρίσκου που θα έφερνε τον Παναθηναϊκό πιο μπροστά, πιο κοντά στην περιοχή του Ιτάντζ. Όταν μάλιστα απουσιάζουν και τα σουτ εκτός περιοχής, ενώ μάλιστα υπάρχουν τα δυνατά πόδια του Μπόβιο και του Τζιόλη ή το γλυκό σουτ του Ίβανσιτς, οι πιθανότητες περιορίζονται σημαντικά.

Η εστία του Έμπεντε παρέμεινε απαραβίαστη, αλλά αυτό χθες δεν ήταν αρκετό. Ήταν απαιτούμενη, αλλά όχι ικανή και αναγκαία συνθήκη για να φέρει την πρόκριση. Θα ήταν εάν ο Παναθηναϊκός ήταν πιο προσεκτικός και όχι αυτόχειρας στο «Φελίξ Μπολάρ».

Γιατί εάν -εν τέλει- αφήσουμε στην άκρη όλα όσα ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ χθες, το βέβαιο είναι ότι για την απώλεια της πρόκρισης φταίνε όσα ΕΓΙΝΑΝ στη Γαλλία.

Ο κόσμος

Το πόσο δύσκολο ήταν το έργο της πρόκρισης, το ήξεραν πολύ καλά ο Βίκτορ Μουνιόθ και οι παίκτες του, ιδιαίτερα από τη στιγμή που δεν μπόρεσαν να «βρουν» ένα γρήγορο γκολ.

Το συνειδητοποίησαν και οι φίλοι των «πρασίνων», μετά τη συμπλήρωση μιας ώρας παιχνιδιού, αλλά δεν προσαρμόστηκαν στις νέες απαιτήσεις.

Αντέδρασαν με δυσφορία στις χαμένες μπαλιές, σιώπησαν σε κρίσιμα σημεία και αδίκησαν εαυτούς και ομάδα. Αποκλείεται να είχαν λιγότερο άγχος από τους έντεκα που βρίσκονταν εντός αγωνιστικού χώρου, είχαν όμως σίγουρα λιγότερη υπομονή.

Θα πρέπει κάποια στιγμή να συνειδητοποιήσουν την τεράστια δύναμη που κρατούν στα χέρια τους και κρύβουν στα λαρύγγια και την καρδιά τους.

Και να τα βγάλουν στο γήπεδο, με την ίδια αποφασιστικότητα που ζητούν από τους ποδοσφαιριστές να διεκδικούν τους στόχους τους.

Η ομάδα που είδαν χθες στο Ολυμπιακό Στάδιο, είναι μία ακόμη νέα ομάδα του Παναθηναϊκού. Και ως νέα ομάδα χρειάζεται την στήριξή τους. Την χρειάζεται, για να μην γίνει μία ακόμη πρώην ομάδα του Παναθηναϊκού, χωρίς καταγραφές στη ιστορία, χωρίς επιτεύγματα-παρακαταθήκες για τους επόμενους.

Ο κόσμος του Παναθηναϊκού έδωσε ένα ακόμη δυναμικό ευρωπαϊκό παρών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο τίμησε την ευρωπαϊκή ιστορία του συλλόγου και επιβράβευσε την προσπάθεια που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη από τον Γενάρη κι εντεύθεν, για να έρθουν τα αποτελέσματα που όλοι επιθυμούν.

Τώρα είναι το κομβικό σημείο. Όχι άλλο πισωγύρισμα. Όχι άλλη χαμένη ευκαιρία…