Είναι μακρύς ο δρόμος

Ως έναν βαθμό συμφωνώ, αν και εκτιμώ ότι είναι σοβαρότερος λόγος για τις γκέλες των «μεγάλων», η δική τους κακή εικόνα ή η αστάθεια που παρουσιάζουν σε αυτές τις πρώτες εννιά αγωνιστικές.

Δεν γίνεται όμως, οι ίδιοι άνθρωποι που εκτιμούν ότι βλέπουμε πλέον ένα πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, να θεωρούν ότι ο Παναθηναϊκός παρέκκλινε της τροχιάς τίτλου με την ισοπαλία που παραχώρησε στον Ολυμπιακό στο ντέρμπι της Κυριακής. Είναι αντικρουόμενες οι δύο αυτές απόψεις.

Μπορεί οι βαθμοί που χωρίζουν τους «πράσινους» από την κορυφή να είναι αριθμητικά όσοι και οι χαμένοι στα δύο εντός έδρας παιχνίδια του με Ηρακλή και Εργοτέλη, αλλά δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε ότι η συγκεκριμένη διαφορά θα μπορούσε πολύ εύκολα να είναι αποτέλεσμα του δύσκολου αγωνιστικού προγράμματος το οποίο έχουν ήδη ξεχρεώσει.

Πολύ απλά δηλαδή θα μπορούσε να είχε επικρατήσει του Εργοτέλη και του Ηρακλή στο ΟΑΚΑ, αλλά να είχε ισάριθμες ισοπαλίες στο «Κλεάνθης Βικελίδης» και στη Νέα Σμύρνη απ’ όπου πέρασε νικηφόρα. Τότε θα φαινόταν πιο φυσιολογικό το -4 από την κορυφή.

Οι «πράσινοι» έχουν ήδη βγάλει τις εκτός έδρας αγωνιστικές υποχρεώσεις στο ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ, στην Τούμπα με τον ΠΑΟΚ, στο «Κλεάνθης Βικελίδης» με τον Άρη, στη Νέα Σμύρνη με τον Πανιώνιο και πριν ολοκληρωθεί ο πρώτος γύρος, το Σάββατο επισκέπτονται τη Λάρισα, ενώ στο πλαίσιο της 13ης αγωνιστικής θα πάνε και στην Ξάνθη.

Να το πούμε διαφορετικά, στον δεύτερο γύρο ο Παναθηναϊκός θα επισκεφτεί το γήπεδο Καραϊσκάκη και την Κρήτη για το παιχνίδι με τον Εργοτέλη και θα υποδεχθεί στην έδρα του όλες τις υπόλοιπες ομάδες που βρίσκονται στις θέσεις 2-8.

Αν κάποιος μπορεί να προκαταλάβει ότι οι υπόλοιποι μνηστήρες του τίτλου δεν θα έχουν απώλειες στις εκτός έδρας δοκιμασίες τους (και οι εντός έδρας γκέλες είναι νομοτελειακά στο πρόγραμμα), τότε ναι, μπορούν να θεωρήσουν τον Παναθηναϊκό εκτός διεκδίκησης τίτλου. Διαφορετικά, ας περιμένουν ώστε να υπάρξει ένα ασφαλές δείγμα αγώνων, πριν εξάγουν οποιοδήποτε συμπέρασμα.