Δυο παιδαριώδη λάθη… μείον δυο βαθμοί

Ο ΠΑΟΚ για 45 λεπτά ήταν ξεκάθαρα καλύτερος στον αγωνιστικό χώρο. Ήταν η πολύ δυνατή ομάδα που όλοι βλέπαμε μέχρι και τον αγώνα στο Καραϊσκάκη. Μπήκε αποφασιστικά στο ματς και το ήλεγχε απόλυτα στο πρώτο ημίχρονο, έχοντας συνοχή, ψυχραιμία και πειθαρχία στο παιχνίδι του, με τις τρεις γραμμές του σε πολύ κοντινή απόσταση να “συνθλίβουν” τον αντίπαλο. Έτσι δεν απειλήθηκε καθόλου αμυντικά η ομάδα του Σάντος, ενώ αναπόφευκτα ήρθε και το γκολ του Μουσλίμοβιτς, μετά από άλλη μια εξαιρετική ασίστ (την 5η στο πρωτάθλημα) του Ίβιτς.

Στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου, όμως, και στις αρχές του δευτέρου, έγιναν δυο φάσεις που επηρέασαν καθοριστικά την ροή του αγώνα, αλλάζοντας τις ισορροπίες και την έως τότε διαμορφωμένη κυριαρχία του ΠΑΟΚ.

Αρχικά, ο Βίκτορ Βιτόλο με μια εντελώς αψυχολόγητη ενέργεια, σε μια ακίνδυνη φάση στον χώρο του κέντρου, απέκρουσε την μπάλα με το χέρι, παρότι είχε ήδη μια κίτρινη κάρτα και σωστά αποβλήθηκε. Η αποβολή του προσέφερε στους γηπεδούχους το ψυχολογικό ανέβασμα για να ανασυνταχθούν στο δεύτερο ημίχρονο.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου έκανε και την “γκέλα” ο Μαλεζάς, βρίσκοντας αέρα αντί για την μπάλα και δίνοντας την ευκαιρία στον Γιάντση να ισοφαρίσει.

Ο ΠΑΟΚ, ο οποίος με παίκτη λιγότερο είχε ήδη δώσει γήπεδο στον Ηρακλή, αναγκάστηκε μετά την ισοφάριση να οπισθοχωρήσει ακόμα περισσότερο. Όχι, άτακτα, όμως. Είχε οργάνωση και στρατηγική και αυτό αποδείχτηκε από την εξέλιξη του αγώνα. Παρότι έπαιξε με 10 παίκτες σε ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο, κράτησε την μπάλα στο κέντρο, βγήκε μπροστά οργανωμένα και επικίνδυνα, απασχολώντας έντονα την άμυνα των γηπεδούχων. Είχε δοκάρι με τον Αραμπατζή, όπως και ο Ηρακλής, και “κυνήγησε” την νίκη παρότι μειονεκτούσε αριθμητικά. Αυτά είναι θετικά σημάδια.

Το λάθος του Βιτόλο, που τόσο πολύ συζητήθηκε, είναι προφανές ότι στοίχισε ακριβά στην ομάδα του. Όμως, όσοι έχουν ασχοληθεί με οποιαδήποτε άθλημα, ατομικό ή ομαδικό, ακόμα και σε ερασιτεχνικό επίπεδο, ξέρουν ότι τα λάθη και οι άτυχες στιγμές είναι αναπόφευκτα. Αρκεί να μην είναι επαναλαμβανόμενα. Και για τον Βιτόλο ήταν το πρώτο του στον ΠΑΟΚ. Άρα δεν πρέπει να “λιθοβολείται”, περνώντας από “Ιερά Εξέταση” και να διαγράφονται μονοκονδυλιά τα όσα έχει προσφέρει φέτος στην ομάδα.

Διευκρινίζουμε, ότι ο Ισπανός χαφ δεν θα παίξει στο προσεχές παιχνίδι με τα Γιάννινα, επειδή είχε συμπληρώσει τέσσερις κίτρινες και δηλώθηκε να εκτίσει την ποινή του σ’ αυτό το ματς. Δεν θα παίξει και στο ντέρμπι που ακολουθεί με τον Παναθηναϊκό, στο οποίο θα εκτίσει την μια αγωνιστική της ποινής του για την αποβολή του στο Καυτανζόγλειο.

Το αφελές στυλ, με το οποίο προσπάθησε να διώξει ο Μαλεζάς, στην σέντρα του Γιαννούλη, σίγουρα κόστισε την ισοφάριση, αλλά, δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι ο Κατερινιώτης στόπερ έσωσε το δεύτερο γκολ στην κεφαλιά του Παπαζαχαρία και πρόσφερε σημαντικά, με την απόδοσή του σε πολλά ματς, στην δημιουργία του φετινού αμυντικού ρεκόρ της ομάδας.

Επίσης, είναι προφανές, ότι αποτελεί αντικείμενο προβληματισμού για τον Σάντος το ότι ο ΠΑΟΚ στα τρία από τα τέσσερα τελευταία ματς πρωταθλήματος έμεινε με 10 παίκτες. Ομάδες χωρίς πειθαρχία και καθαρό μυαλό στο παιχνίδι, συνήθως χύνουν χωρίς λόγο την καρδάρα με το γάλα, όπως έγινε πέρυσι στον ΠΑΟΚ. Είναι βέβαιο ότι ο Σάντος δεν θα αφήσει να συμβεί ξανά το ίδιο και φάνηκε αυτό από την αρχή της σεζόν, αφού η αγωνιστική συμπεριφορά πολλών παικτών (π.χ. Γκαρσία) είναι εμφανώς αλλαγμένη προς το καλύτερο.

Θετική εντύπωση έκανε η απόδοση του Ίβιτς και αρνητική του Σορλέν. Ο Σέρβος «έδεσε» και πάλι το κέντρο με την επίθεση και οι εμφανίσεις του τείνουν να αποτελούν βαρόμετρο για την απόδοση του ΠΑΟΚ. Κατά σύμπτωση, η θεαματική άνοδος της απόδοσής του, άρχισε από τότε που αποκτήθηκε ο Κριστιάνο.

Ο Σορλέν φέτος είναι αγνώριστος. Και στο ματς του Καυτανζογλείου, στο οποίο ο Γάλλος έπαιξε σε ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο, αυτό διαπιστώθηκε. Καμία σχέση δεν έχει με τον αθόρυβο, αλλά πολύ ουσιαστικό, μέσο του περσινού δεύτερου γύρου του πρωταθλήματος. Σαν να πρόκειται για άλλο παίκτη. Το ντεφορμάρισμά του είναι παρατεταμένο και εξελίσσεται σε μια μόνιμη κατάσταση από την αρχή της σεζόν. Κρίμα, γιατί πέρυσι είχε δείξει ότι μπορεί να προσφέρει πολλά. Μακάρι να βρει ξανά τον καλό εαυτό του.

Ο Χαλκιάς δείχνει στα τελευταία ματς μια ατολμία στις εξόδους, ενώ ο Αραμπατζής αποτέλεσε πηγή κινδύνων στο δεύτερο ημίχρονο για την άμυνα του ΠΑΟΚ. Ο Μουσλίμοβιτς επανήλθε στο γκολ, αλλά ήταν αδικαιολόγητα νευρικός και γι’ αυτό μάλλον τον έβγαλε αλλαγή ο Σάντος, περνώντας στην θέση του τον Κουτσιανικούλη στο τελευταίο δεκάλεπτο. Ο Βιερίνια έκανε μερικές εξαιρετικές ενέργειες, καμία, όμως, δεν ολοκλήρωσε και αυτό είναι η μεγάλη του αδυναμία, την οποία πρέπει να βελτιώσει, εάν θέλει να φτάσει ψηλά.

Ο Γκαρσία και ο Λίνο ήταν σε μέτρια μέτρα, ο Σαβίνι πέρα από το γνωστό πάθος του, είχε αρκετές λάθος τοποθετήσεις στο κέντρο της άμυνας, ενώ ο Εντίνιο… κινήθηκε σε ρηχά νερά στα 45 λεπτά που έπαιξε.

Συμπερασματικά, κανένας στόχος δεν χάθηκε μετά την ισοπαλία στο Καυτανζόγλειο. Αναφερόμαστε στην προσπάθεια εξόδου στο Τσάμπιονς Λιγκ, γιατί το πρωτάθλημα ποτέ δεν ήταν στόχος και όσοι δημιούργησαν τέτοιες προσδοκίες για φέτος έκαναν λάθος. Ο ΠΑΟΚ έμεινε οχτώ βαθμούς πίσω από τον επίδοξο πρωταθλητή Παναθηναϊκό, τον οποίο υποδέχεται στη Τούμπα σε δυο βδομάδες, αλλά είναι μόλις δυο βαθμούς πίσω από τον δεύτερο Ολυμπιακό. Μια βαθμολογική διαφορά, η οποία στην διαδικασία των πλέι οφ, δεν σημαίνει σχεδόν τίποτα.