Ποιος είναι ο φετινός ΠΑΟΚ
Ο ΠΑΟΚ, από την εποχή του Φερνάντο Σάντος και μετά, χάνει πάρα πολύ δύσκολα εκτός έδρας στην Ευρώπη. Είτε παίζει με καφενεία, είτε παίζει με ομαδάρες, είτε παίζει με συλλόγους στα δικά του κυβικά. Πέραν του αποτελέσματος στην Ολλανδία ωστόσο, σημασία έχει να καταλάβουμε επιτέλους τι ομάδα είναι ο φετινός ΠΑΟΚ. Καλή; Κακή; Μέτρια;
Η απάντηση δεν είναι απλή. Διότι πέραν των επιμέρους ελαττωμάτων του που πλέον έχουν φανεί ξεκάθαρα και δεν αλλάζουν, τουλάχιστον μέχρι τον Ιανουάριο (αργό κεντρικό δίδυμο στα χαφ που συνεπάγεται φοβερό πρόβλημα στο τρανζίσιον, κανένας αυτοματισμός στην επίθεση, επιπολαιότητα από συγκεκριμένους παίκτες) αλλά και των δεδομένων πλεονεκτημάτων (πληθώρα ποιοτικών μεσοεπιθετικών, επιμονή και χαρακτήρα ακόμη κι όταν ένα ματς στραβώνει) ο Δικέφαλος έχει αναπτύξει κι ένα περίεργο κουσούρι: Προσαρμόζεται σταθερά στην ποιότητα του εκάστοτε αντιπάλου του. Με τους καλούς ανεβαίνει επίπεδο, με τους μέτριους όμως κατεβαίνει στο δικό τους.
Έτσι μέχρι στιγμής έχει κοιτάξει τη Σάλκε σε δυο ματς ενώ έπαιξε καλύτερα από την Μέταλιστ στα τρία από τα τέσσερα ημίχρονα των αγώνων τους. Στη συνέχεια, η ίδια ομάδα έμοιαζε σχεδόν ισοδύναμη με τον Πλατανιά, τη Βέροια και την Σαχτέρ, χειρότερη από τον Παναιτωλικό. Για να πάει μετά στην έδρα της Αλκμααρ (όχι τίποτα σπουδαίο, πάντως καλύτερη από τους προαναφερθέντες) όπου παίζει πάλι στα ίσια, πλην ενός κακού δεκαπεντάλεπτου που κόντεψε να του στοιχίσει την ήττα. Εντέλει ο ΠΑΟΚ κατορθώνει να παίρνει αποτελέσματα, διότι, το είπαμε έχει και μέταλλο και ποδοσφαιριστές με ταλέντο για να το κάνει. Ωστόσο δεν επιβάλει σχεδόν ποτέ τον δικό του ρυθμό, αντιθέτως κινείται σταθερά στο αγωνιστικό ύψος των απέναντι.
Αυτό ίσως και να οφείλεται στην απουσία ξεκάθαρου επιθετικού πλάνου. Κι αυτό με τη σειρά του (η απουσία επιθετικού πλάνου) δεν μπορεί παρά να οφείλεται στον Στέφενς. Ή μήπως είναι νωρίς για κριτική στον Ολλανδό;
Υ.Γ. Ξεπερνώντας όλα τα παραπάνω, αξίζει ένα μεγάλο μπράβο ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης. Ο οποίος παρότι σιγά – σιγά παραγκωνίζεται, όχι απλώς δεν ξενερώνει αλλά πεισμώνει κιόλας και μπαίνει στο 82ο συγκεντρωμένος και έτοιμος να εκμεταλλευτεί την πρώτη ευκαιρία που θα πέσει στα πόδια του. Αντιλαμβάνομαι πως δεν υπάρχει θέση στην οποία ο ΠΑΟΚ να μην έχει πλέον καλύτερο παίκτη από τον “Σάλπι” (δεξί εξτρέμ ο Λούκας, δεύτερος επιθετικός ο Βούκιτς και ο Νίνης, σέντερ φορ ο Κλάους και ο Νέτσιντ), αντιλαμβάνομαι όμως επίσης ότι ειδικά στην Ευρώπη ο αρχηγός πρέπει να παίζει.
