Τα παίρνεις και λες κι ευχαριστώ…

Το δεύτερο δεδομένο, σ’ αυτή την ιστορία, είναι η αδυναμία της ΑΕΚ να κάνει ακόμα και μια φιλολογική συζήτηση με τον ποδοσφαιριστή για το ενδεχόμενο συνεργασίας τους. Δεν είχε τη δυνατότητα, δεν διέθετε τα χρήματα (όχι κανένα υπερβολικό ποσό, στα δυο εκατομμύρια ευρώ έκλεισε το «ντιλ» του Παναθηναϊκού με την Μπενφίκα), δεν επιχείρησε ποτέ να κάνει την υπέρβαση και να επανεντάξει στη δύναμη της έναν ποδοσφαιριστή που αποδεδειγμένα έχει την στόφα, την κλάση του ηγέτη.

Το τρίτο δεδομένο είναι οι δηλώσεις που έκανε κατά καιρούς ο ποδοσφαιριστής, με πιο πρόσφατη εκείνη στον «ΣΕΝΤΡΑ FM» προ τριμήνου, όταν επαναλάμβανε πως σε περίπτωση επαναπατρισμού η ΑΕΚ θα είχε τον πρώτο λόγο. Οι φίλοι του και οι κολλητοί λένε πως ο Κώστας ήθελε να επιστρέψει στην ΑΕΚ, αλλά δεν βρήκε ανταπόκριση. Δεν είδε το παραμικρό ενδιαφέρον. Ακόμα κι εκείνο το κυριακάτικο απόγευμα που ο κ.Άκης Ζήκος, φέρεται να συνόδεψε τον Κατσουράνη στο κότερο του κ.Πατέρα, για την καθοριστική συνάντηση με τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού και τον κ.Κώστα Αντωνίου, ο διεθνής ποδοσφαιριστής (λένε πάντα όσοι τον γνωρίζουν καλά) παρακαλούσε να χτυπήσει το κινητό του και από την άλλη άκρη της γραμμής να είναι η ΑΕΚ.

Και πάμε στο τέταρτο δεδομένο, που είναι και το «ψητό» της υπόθεσης. Τα λεφτά που θα πάρει η ΑΕΚ από τον Παναθηναϊκό για να παίξει με τις ευλογίες της στην «ομάδα της καρδιάς του» ο Κατσουράνης, όπως τουλάχιστον είχε πει ο ίδιος προ δεκαετίας όταν με δικό του γκολ, η Παναχαϊκή κέρδισε τον Παναθηναϊκό και του στέρησε ολόκληρο τίτλο.

Καταρχάς για να πούμε με σιγουριά αν είναι καλά τα 870 χιλιάρικα που συμφώνησε η ΑΕΚ να πάρει, θα έπρεπε να γνωρίζαμε όλο το κείμενο του ιδιωτικού συμφωνητικού, με την περίφημη ρήτρα των πέντε εκατομμυρίων ευρώ. Πόσο δεσμευτική ήταν, αν η υπόθεση (με τη ρήτρα) ήταν καλά δεμένη, αν υπήρχαν παραθυράκια. Δεν ξέρουμε τι λέει αυτό το κείμενο και άρα είναι λίγο παρακινδυνευμένο να βγάλουμε οριστικά και ασφαλή συμπεράσματα.

Αν η ΑΕΚ κυνηγούσε την υπόθεση στα αρμόδια όργανα της FIFA (και όχι UEFA), πιθανόν να μπλόκαρε τη μετεγγραφή. Πέντε εκατομμύρια δεν θα της επιδίκαζε καμία επιτροπή, αλλά μπορεί να κέρδιζε περισσότερα από τα 870 χιλιάρικα που θα πάρει τώρα. Μπορεί όμως να τα έχανε και όλα.

Το σίγουρο είναι ότι η ΑΕΚ τα είχε ανάγκη, έστω κι αυτά, τα χρήματα. Πολλοί θα πουν πως δεν την τιμά την ΑΕΚ το γεγονός ότι για 870 χιλιάρικα κάνει τα στραβά μάτια, αντί να κοιτάξει να χαλάσει μια ποιοτική μετεγγραφή σε μια ανταγωνίστρια ομάδα. Άλλοι πάλι λένε, πως παρόμοια δοσοληψία δεν θα γινόταν ποτέ των ..ποτών μεταξύ «πράσινων» και «κόκκινων». Για τόσο χαμηλό τίμημα. Ο Ολυμπιακός θα στόχευε σ’ ένα πράγμα, να χαλάσει τη μετεγγραφή στον Παναθηναϊκό. Και το αντίστροφο.

Είναι και αυτή μια παράμετρος, που ωστόσο δεν έχει καμιά σημασία μπροστά στην τεράστια ανάγκη ρευστού. Όταν κυνηγάς με το τουφέκι πλέον το ευρώ, θα αποδεχτείς την τελική πρόταση του Παναθηναϊκού που στο πόκερ των διαπραγματεύσεων αρνήθηκε να δώσει περισσότερα από το 40% του κόστους της μετεγγραφής (υπολογίστε, πόσο είναι το 40% στα δυο εκατομμύρια της Μπενφίκα). Όταν έχεις τρεις μήνες να πληρώσεις την εφορία, όταν οι ποδοσφαιριστές είναι απλήρωτοι, όταν ο Μπάγεβιτς δεν έχει πάρει φράγκο από το Νοέμβριο που επέστρεψε, όταν περιμένουν Πούμας (για Σκόκο) και Πανιώνιος (για Τζιμπούρ) να εξοφληθούν, όταν υπάλληλοι της ΠΑΕ παίρνουν τριακόσια και τετρακόσια ευρώ έναντι του μισθού τους, τότε πολύ απλά δεν έχεις ούτε το πάνω χέρι, αλλά ούτε και τα χρονικά περιθώρια για να διεκδικήσεις μεγαλύτερο κέρδος.