Τούμπες ναι… όχι κωλοτούμπες για τον Ολυμπιακό
"Αν ρωτήσεις οποιονδήποτε ποιός είναι ο νούμερο ένα φόβος σου, θα σου πει η δημόσια ταπείνωση", σχολίασε πρόσφατα ο Μελ Γκίμπσον και φυσικά αναφερόταν στην τσαλακωμένη εικόνα του. Από τα μεθύσια του, από το γεγονός ότι συνελήφθη να οδηγεί υπό την επήρεια αλκοόλ και από το διαζύγιο του που έδωσε τροφή για πολλά σχόλια.
Η ιστορία ενός ανθρώπου δε μπορεί να είναι στην ίδια ευθεία με την εικόνα μιας ομάδας. Αλίμονο… Αλλά και σε αυτά που έζησε φέτος ο
Ολυμπιακός υπήρχε μια …δημόσια ταπείνωση, όχι γιατί ήταν στα πολύ πάνω του και βρέθηκε στα πολύ κάτω του. Υπήρξαν κάποια κομμάτια που δεν μπόρεσε να συνειδητοποιήσει ο οπαδός της ομάδας, όπως το σκεπτικό της πρόσληψης δυο συγκεκριμένων προπονητών, η ερασιτεχνική νοοτροπία που έβγαλε ο σύλλογος.
Δεν θα πρέπει να πάρει τίποτα …πίσω ο Ολυμπιακός, δεν θα πρέπει να αναθεωρήσει σκέψεις σε όσα τον πλήγωσαν, ακόμα και αν το ψαλίδισμα της διαφοράς συνεχιστεί και αυτό που φαινόταν άπιαστο γίνει τελικά πραγματικότητα. Αυτό είναι το ένα. Το άλλο έχει να κάνει με αντίδραση Ολυμπιακού. Όποιος θέλει να σβήσει κομμάτια της κριτικής του με την βοήθεια της ήττας του Παναθηναϊκού, ας το κάνει. Υπάρχει, άλλωστε, στον τύπο μια ευκολία να αποθεώνει εκεί που γύριζε την πλάτη και το αντίστροφο (κάπου εδώ μπαίνουν μια, δυο κουβέντες για τα ..παπαγαλάκια που είπε ο Νικόλας Πατέρας, αλλά γι’ αυτό το θέμα θα ομιλήσουμε αργότερα).
Έφτασε στο δεν πάμε …παρακάτω ο Ολυμπιακός και δεν αναφερόμαστε αποκλειστικά σε αγωνιστικά θέματα. Έβγαζε μια κατήφεια η ομάδα, υπήρχε ένα γκρίζο τοπίο παντού, δεν ήταν μόνο το σήμερα που σου έκοβε γόνατα, αλλά κυρίως η σκέψη για την επόμενη μέρα. Αν θέλετε να διαβάσετε ότι όλα αυτά έχουν αλλάξει και ο πειραιώτικος ουρανός δεν έχει σύννεφα, …αλλάξτε ηλεκτρονική σελίδα.
Ο Ολυμπιακός των προβλημάτων παραμένει ο Ολυμπιακός των προβλημάτων. Ακόμα και από τη νίκη επί του Αστέρα υπάρχουν κομμάτια που σου βγάζουν αβεβαιότητα. Υπάρχουν, όμως, και κάποια στοιχεία που δίνουν το δικαίωμα να ποντάρεις, όχι αποκλειστικά στη ομάδα, αλλά στη νοοτροπία ανθρώπων.
Ακούω από την Κυριακή το βράδυ για τις αγωνιστικές αλλαγές του Μπάντοβιτς. Μα την Παναγία, είναι τα ίδια ακριβώς που λέγαμε και διαβάζαμε όταν ανέλαβε ο Ζίκο και είχε τις πρώτες επιτυχίες. Το επαναλαμβάνουμε, αν ο Σμολάρεκ είναι αυτός που μας …υποχρεώνει να πάρουμε πίσω όλα όσα έχουμε γράψει κατά καιρούς, ας το κάνουμε, αλλά εμείς δεν θα ακολουθήσουμε.
Ξέρετε τι μου άρεσε και τι μου αρέσει από αυτόν τον Ολυμπιακό; Ότι πήγαν στην Τρίπολη ο Μέλμπεργκ και ο Γκαλέτι αν και δεν μπορούσαν να παίξουν. Ότι ο Μπάντοβιτς δείχνει ότι μπορεί να διαχειριστεί ισορροπίες στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Ξέρετε ότι μου αρέσει ακόμα περισσότερο; Ότι ο Ολυμπιακός επανόρθωσε μια βλακεία του και πήρε πίσω αυτόν τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ παίκτη τον Λούα Λούα. Ίσως να θυμούνται κάποιοι φίλοι ότι την ίδια μέρα της μεταγραφής είχαμε γράψει ότι μπορεί να μην κάνει κλικ στον κόσμο και να αφήνει γεύση ξαναζεσταμένου φαγητού, αλλά είναι μια μεταγραφή που θα βοηθήσει τα μέγιστα. Μου άρεσαν και οι χαμηλοί τόνοι , όπως μου άρεσε και τα αντανακλαστικά του Σωκράτη Κόκκαλη πριν από το ματς με τον Αστέρα και μετά την γκέλα του Παναθηναϊκού. Δεν ήταν το πριμ ως οικονομικό κίνητρο, αλλά ως μια κίνηση ότι είμαι εδώ και πιστεύω σε εσάς.
Σημάδια μιας άλληςνοοτροπίας είναι όλα αυτά καισίγουρα δίνουν δικαιώματα για χαμόγελα. Μέχρι εκεί όμως. Ούτε επαναστατικές αλλαγές σε αγωνιστικό επίπεδο έγιναν, ούτε μπορούν να γίνουν. Αυτό που μπορεί να κάνει ο Μπάντοβιτς είναινα μαζέψει κομμάτια, να πάρει από τους παίκτες το καλύτερο, ο γυμναστής της ομάδας Νίκος Καρύδας με την δουλειά στου Ρέντη να συμμαζέψει κάποια πράγματα.
Υπήρξαν καιστοιχεία που δεν έβγαλε ο Ολυμπιακός στην Τρίπολη, υπήρξαν και παίκτεςπου η εικόνα τους δεν ήταν καλή. Για παράδειγμα, σε ένα ακόμα ματς δεν μας άρεσε ο Μαρέσκα, σε ένα ακόμα ματς από φάσεις που δημιούργησε ο αντίπαλος στον άξονα κινδύνεψε ο Ολυμπιακός.
Υ.Γ. 1 Όταν η διαφορά πήγε στους οκτώ βαθμούς είχαμε γράψει ότι δεν είναι η απόσταση, δεν είναι ότι πείθει ο Παναθηναϊκός, αλλά η εικόνα του Ολυμπιακού, το πρόβλημα. Η διαφορά πήγε στους τρεις, ο Παναθηναϊκός εξακολουθεί να μην βγάζει σιγουριά πρωταθλητή και κάποια πράγματα έχουν αλλάξει στον Ολυμπιακό. Λέτε;
Υ.Γ. 2 Απόλυτο δίκιο είχε ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού για τα …παπαγαλάκια. Γέμισε ο δημοσιογραφικός χώρος από …παπαγαλάκια. Φαντάζομαι ότι ο Νικόλας Πατέρας έχει την ίδια γνώμη και για τα …πράσινα παπαγαλάκια. Αυτά που θα αμφισβητήσουν την …διάθεση που είχε ο Αστέρας , την ίδια στιγμή που τα κόκκινα περίμεναν το πάθος της ομάδας της Τρίπολης για να ομιλήσουν για τον …βάζελο Βαγγέλη Βλάχο. Παπαγαλάκια παντού και τις περισσότερες φορές υπό την προστασία των ομάδων. Τα παπαγαλάκια που πήγαν να κατασπαράξουν την Λάρισα γιατί έχασε από τον Παναθηναϊκό, τα παπαγαλάκια που θα πέσουν να φάνε και τον ΠΑΟΚ αν χάσει την Κυριακή, τα παπαγαλάκια που θα την …πέσουν στον Εργοτέλη αν ο Ολυμπιακός περάσει από την Κρήτη το Σάββατο.
Υ.Γ. 3 Μια ελπίδα υπάρχει. Να παρέμβει ο ΠΣΑΤ. Όπως καταλάβετε, δεν υπάρχει καμία ελπίδα.
Ολυμπιακός υπήρχε μια …δημόσια ταπείνωση, όχι γιατί ήταν στα πολύ πάνω του και βρέθηκε στα πολύ κάτω του. Υπήρξαν κάποια κομμάτια που δεν μπόρεσε να συνειδητοποιήσει ο οπαδός της ομάδας, όπως το σκεπτικό της πρόσληψης δυο συγκεκριμένων προπονητών, η ερασιτεχνική νοοτροπία που έβγαλε ο σύλλογος.
Δεν θα πρέπει να πάρει τίποτα …πίσω ο Ολυμπιακός, δεν θα πρέπει να αναθεωρήσει σκέψεις σε όσα τον πλήγωσαν, ακόμα και αν το ψαλίδισμα της διαφοράς συνεχιστεί και αυτό που φαινόταν άπιαστο γίνει τελικά πραγματικότητα. Αυτό είναι το ένα. Το άλλο έχει να κάνει με αντίδραση Ολυμπιακού. Όποιος θέλει να σβήσει κομμάτια της κριτικής του με την βοήθεια της ήττας του Παναθηναϊκού, ας το κάνει. Υπάρχει, άλλωστε, στον τύπο μια ευκολία να αποθεώνει εκεί που γύριζε την πλάτη και το αντίστροφο (κάπου εδώ μπαίνουν μια, δυο κουβέντες για τα ..παπαγαλάκια που είπε ο Νικόλας Πατέρας, αλλά γι’ αυτό το θέμα θα ομιλήσουμε αργότερα).
Έφτασε στο δεν πάμε …παρακάτω ο Ολυμπιακός και δεν αναφερόμαστε αποκλειστικά σε αγωνιστικά θέματα. Έβγαζε μια κατήφεια η ομάδα, υπήρχε ένα γκρίζο τοπίο παντού, δεν ήταν μόνο το σήμερα που σου έκοβε γόνατα, αλλά κυρίως η σκέψη για την επόμενη μέρα. Αν θέλετε να διαβάσετε ότι όλα αυτά έχουν αλλάξει και ο πειραιώτικος ουρανός δεν έχει σύννεφα, …αλλάξτε ηλεκτρονική σελίδα.
Ο Ολυμπιακός των προβλημάτων παραμένει ο Ολυμπιακός των προβλημάτων. Ακόμα και από τη νίκη επί του Αστέρα υπάρχουν κομμάτια που σου βγάζουν αβεβαιότητα. Υπάρχουν, όμως, και κάποια στοιχεία που δίνουν το δικαίωμα να ποντάρεις, όχι αποκλειστικά στη ομάδα, αλλά στη νοοτροπία ανθρώπων.
Ακούω από την Κυριακή το βράδυ για τις αγωνιστικές αλλαγές του Μπάντοβιτς. Μα την Παναγία, είναι τα ίδια ακριβώς που λέγαμε και διαβάζαμε όταν ανέλαβε ο Ζίκο και είχε τις πρώτες επιτυχίες. Το επαναλαμβάνουμε, αν ο Σμολάρεκ είναι αυτός που μας …υποχρεώνει να πάρουμε πίσω όλα όσα έχουμε γράψει κατά καιρούς, ας το κάνουμε, αλλά εμείς δεν θα ακολουθήσουμε.
Ξέρετε τι μου άρεσε και τι μου αρέσει από αυτόν τον Ολυμπιακό; Ότι πήγαν στην Τρίπολη ο Μέλμπεργκ και ο Γκαλέτι αν και δεν μπορούσαν να παίξουν. Ότι ο Μπάντοβιτς δείχνει ότι μπορεί να διαχειριστεί ισορροπίες στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Ξέρετε ότι μου αρέσει ακόμα περισσότερο; Ότι ο Ολυμπιακός επανόρθωσε μια βλακεία του και πήρε πίσω αυτόν τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ παίκτη τον Λούα Λούα. Ίσως να θυμούνται κάποιοι φίλοι ότι την ίδια μέρα της μεταγραφής είχαμε γράψει ότι μπορεί να μην κάνει κλικ στον κόσμο και να αφήνει γεύση ξαναζεσταμένου φαγητού, αλλά είναι μια μεταγραφή που θα βοηθήσει τα μέγιστα. Μου άρεσαν και οι χαμηλοί τόνοι , όπως μου άρεσε και τα αντανακλαστικά του Σωκράτη Κόκκαλη πριν από το ματς με τον Αστέρα και μετά την γκέλα του Παναθηναϊκού. Δεν ήταν το πριμ ως οικονομικό κίνητρο, αλλά ως μια κίνηση ότι είμαι εδώ και πιστεύω σε εσάς.
Σημάδια μιας άλληςνοοτροπίας είναι όλα αυτά καισίγουρα δίνουν δικαιώματα για χαμόγελα. Μέχρι εκεί όμως. Ούτε επαναστατικές αλλαγές σε αγωνιστικό επίπεδο έγιναν, ούτε μπορούν να γίνουν. Αυτό που μπορεί να κάνει ο Μπάντοβιτς είναινα μαζέψει κομμάτια, να πάρει από τους παίκτες το καλύτερο, ο γυμναστής της ομάδας Νίκος Καρύδας με την δουλειά στου Ρέντη να συμμαζέψει κάποια πράγματα.
Υπήρξαν καιστοιχεία που δεν έβγαλε ο Ολυμπιακός στην Τρίπολη, υπήρξαν και παίκτεςπου η εικόνα τους δεν ήταν καλή. Για παράδειγμα, σε ένα ακόμα ματς δεν μας άρεσε ο Μαρέσκα, σε ένα ακόμα ματς από φάσεις που δημιούργησε ο αντίπαλος στον άξονα κινδύνεψε ο Ολυμπιακός.
Υ.Γ. 1 Όταν η διαφορά πήγε στους οκτώ βαθμούς είχαμε γράψει ότι δεν είναι η απόσταση, δεν είναι ότι πείθει ο Παναθηναϊκός, αλλά η εικόνα του Ολυμπιακού, το πρόβλημα. Η διαφορά πήγε στους τρεις, ο Παναθηναϊκός εξακολουθεί να μην βγάζει σιγουριά πρωταθλητή και κάποια πράγματα έχουν αλλάξει στον Ολυμπιακό. Λέτε;
Υ.Γ. 2 Απόλυτο δίκιο είχε ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού για τα …παπαγαλάκια. Γέμισε ο δημοσιογραφικός χώρος από …παπαγαλάκια. Φαντάζομαι ότι ο Νικόλας Πατέρας έχει την ίδια γνώμη και για τα …πράσινα παπαγαλάκια. Αυτά που θα αμφισβητήσουν την …διάθεση που είχε ο Αστέρας , την ίδια στιγμή που τα κόκκινα περίμεναν το πάθος της ομάδας της Τρίπολης για να ομιλήσουν για τον …βάζελο Βαγγέλη Βλάχο. Παπαγαλάκια παντού και τις περισσότερες φορές υπό την προστασία των ομάδων. Τα παπαγαλάκια που πήγαν να κατασπαράξουν την Λάρισα γιατί έχασε από τον Παναθηναϊκό, τα παπαγαλάκια που θα πέσουν να φάνε και τον ΠΑΟΚ αν χάσει την Κυριακή, τα παπαγαλάκια που θα την …πέσουν στον Εργοτέλη αν ο Ολυμπιακός περάσει από την Κρήτη το Σάββατο.
Υ.Γ. 3 Μια ελπίδα υπάρχει. Να παρέμβει ο ΠΣΑΤ. Όπως καταλάβετε, δεν υπάρχει καμία ελπίδα.
