Οι “εμφύλιοι” των τελικών

Η αρχή έγινε με την
Ισπανία. Ακολούθησε η
Ιταλία. Εν έτει
2008, ήρθε ο καιρός και το τρίτο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης, το
αγγλικό, να εκπροσωπηθεί από δύο ομάδες στον τελικό της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης της “γηραιάς Ηπείρου”.

Η πρόκριση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στον τελικό του “Λουζνίκι” της Μόσχας έκανε πραγματικότητα το όνειρο αρκετών αγγλόφιλων. Αυτό διότι ο έτερος ημιτελικός είναι ήδη… αγγλικής απόχρωσης, μιας και διασταύρωσαν τα “ξίφη” τους Λίβερπουλ και Τσέλσι.

Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά, όμως, τις περιπτώσεις των προηγούμενων εμφυλίων…

1999-2000 Ρεάλ Μαδρίτης-Βαλένθια

Η αρχή στους… εμφύλιους έγινε επί γαλλικού εδάφους και συγκεκριμένα στην πρωτεύουσα της Γαλλίας, το Παρίσι. Η Ρεάλ Μαδρίτης, η δύναμη της εποχής, έφτασε στον τελικό αποκλείοντας Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Μπάγερν Μονάχου στις νοκ άουτ φάσεις και φάνταζε το ακλόνητο φαβορί, στην πρώτη ομάδα των “galacticos” που έφτασε μέχρι τον τελικό του θεσμού.

Στην αντίπερα όχθη, η Βαλένθια, η έκπληξη της χρονιάς, η οποία παίζοντας πανέμορφο ποδόσφαιρο κατατρόπωσε Λάτσιο και Μπαρτσελόνα σε προημιτελικά και ημιτελικά αντιστοίχως, φτάνοντας μέχρι τον τελικό. Σημαντική σημείωση, τα ημιτελικά είχαν τρεις ισπανικές ομάδες…

Στον τελικό της 24ης Μαΐου η Ρεάλ Μαδρίτης δεν άφησε περιθώρια. Ούσα πολύ καλύτερη από το πρώτο λεπτό, εκμεταλλεύτηκε τις ευκαιρίες που της παρουσιάστηκαν κι έδωσε το λογικό τέλος σε μία ιστορία… Δαβίδ και Γολιάθ. Το 3-0 ήταν λογικό επακόλουθο της εμφάνισης των δύο ομάδων και η Ρεάλ Μαδρίτης κατέκτησε το όγδοο τρόπαιο της ιστορίας της. Οσο για την “Σταχτοπούτα” Βαλένθια, είχε την ευκαιρία και τη νέα σεζόν φτάνοντας μέχρι τον τελικό, αλλά έχασε στα πέναλτι από την Μπάγερν Μονάχου.

Η ταυτότητα του τελικού

24 Μαΐου 2000, “Σταντ ντε Φρανς”, Παρίσι
Ρεάλ Μαδρίτης-Βαλένθια 3-0
(39’ Μοριέντες, 67’ Μακμάναμαν, 75’ Ραούλ)

Ρεάλ Μαδρίτης (Βιθέντε ντελ Μπόσκε): Κασίγιας, Σαλγκάδο (84’ Ιέρο), Καράνκα, Ελγκέρα, Μακμάναμαν (71’ Σάβιο), Ρομπέρτο Κάρλος, Κάμπο, Ρεδόνδο, Ραούλ, Ανελκά (79’ Σαντσίς), Μοριέντες

Βαλένθια (Εκτορ Ραούλ Κούπερ): Κανιθάρες, Πελεγκρίνο, Τζούκιτς, Ανγκλομά, Φαρινός, Μεντιέτα, Ανγκούλο, Γκονζάλες, Γεράρδ, Γκαρθία (68’ Ιλιε), Λόπεζ

Διαιτητής: Στέφανο Μπράσκι (Ιταλία)

2002-2003 Γιουβέντους-Μίλαν

Η… κατάληξη είχε φανεί από τα ημιτελικά, όπου βρέθηκαν τρεις ιταλικές ομάδες και μία ισπανική, η ντεφορμέ Ρεάλ Μαδρίτης. Στη μία όχθη, η Γιουβέντους η οποία είχε κατακτήσει με σχετική άνεση το πρωτάθλημα και στις νοκ άουτ φάσεις είχε πετάξει εκτός την… αφρόκρεμα της Ισπανίας. Πρώτα Μπαρτσελόνα και μετά Ρεάλ Μαδρίτης υποτάχθηκαν στην ανωτερότητα της “γηραιάς κυρίας” που έφτασε για πρώτη φορά στη νέα χιλιετία στον τελικό.

Η Μίλαν, μετά από οκτώ χρόνια απουσίας από το τελευταίο παιχνίδι της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, επέστρεψε στον δρόμο των επιτυχιών. Αφού απέκλεισε τον Αγιαξ στα προημιτελικά, ήταν η σειρά της Ιντερ στα ημιτελικά, στον πρώτο “εμφύλιο” των “ροσονέρι”. Κερδισμένος, παρά τις δύο ισοπαλίες, και ο ιταλικός τελικός ήταν γεγονός.

Ο τελικός του “Ολντ Τράφορντ” ήταν… μαχαίρι στην καρδιά για τους Αγγλους φιλάθλους, αφού δεν είχαν ούτε καν έναν ποδοσφαιριστή ως εκπρόσωπο. Επίσης ήταν μαχαίρι στην καρδιά και σε όσους προσδοκούσαν σε θέαμα. Η Μίλαν είχε μία ελαφριά υπεροχή και ένα λανθασμένα ακυροθέν γκολ, δύο δοκάρια (ένα εκατέρωθεν) αποτέλεσαν δύο από τις ελάχιστες καλές στιγμές των δύο ομάδων. Κανονικός αγώνας και παράταση δίχως γκολ και η διαδικασία των πέναλτι ανέδειξε νικήτρια. Ο Ντίντα απέκρουσε τα σουτ των Τρεζεγκέ, Ζαλαγέτα και Μοντέρο, ο Μπουφόν αυτό του Ζέεντορφ (αστόχησε και ο Καλάτζε) και η Μίλαν κατέκτησε το έκτο τρόπαιο της ιστορίας της.

Η ταυτότητα του τελικού

28 Μαΐου 2003, “Ολντ Τράφορντ”, Μάντσεστερ
Γιουβέντους-Μίλαν 2-3 πέν. (0-0 παρ., 0-0 κ.α.)

Γιουβέντους: Μπουφόν, Τουράμ, Φεράρα, Τούντορ (42’ Μπιριντέλι), Μοντέρο, Καμορανέζι (46’ Κόντε), Τακινάρντι, Ντάβιντς (65’ Ζαλαγέτα), Τζαμπρότα, Τρεζεγκέ, ντελ Πιέρο

Μίλαν: Ντίντα, Κοστακούρτα (66’ Ρόκε Ζούνιορ), Νέστα, Μαλντίνι, Καλάτζε, Γκατούζο, Πίρλο (71’ Σερζίνιο), Ζέεντορφ, Ρούι Κόστα (87’ Αμπροζίνι), Σεφτσένκο, Ιντζάγκι

Διαιτητής: Μάρκους Μερκ (Γερμανία)