“Δεν χάνει η ΑΕΚ ρε”
Σε μία εποχή άκρατου επαγγελματισμού, σε μία τρομερά δύσκολη συγκυρία, το ελληνικό μπάσκετ έχασε έναν από τους πραγματικούς αθλητικούς του ήρωες. Πολλοί θα πουν ότι αυτή δεν είναι εποχή για ήρωες, δεν χρειάζονται υπερβολές, πρέπει να μάθουμε να ζούμε την καθημερινότητα με συγκαταβατικότητα.
Μετριοπάθεια…λέγεται. Αυτό που δεν μπορούσε ποτέ να έχει ο Γιώργος Αμερικάνος, γιατί η μετριοπάθεια, στον αθλητισμό βεβαίως, είναι μόνο για τους μέτριους.
Ο Αμερικάνος δεν υπήρξε μέτριος. Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Έλληνες μπασκετμπολίστες όλων των εποχών αλλά ποτέ δεν αντιμετωπίστηκε ως τέτοιος. Τιμήθηκε από την ομάδα του και από τον κόσμο της όσο κανένας και είναι διπλά άσχημα η συγκυρία να φεύγει τώρα που η ΑΕΚ δεν βρίσκεται στην κορυφή του ελληνικού μπάσκετ.
Ακόμα κι έτσι θα φανεί ότι ο Γιώργος Αμερικάνος υπήρξε ένας κολοσσός για τον ελληνικό αθλητισμό. Υπήρξε ένας αυθεντικός αθλητικός ήρωας. Παικτάρα, προσωπικότητα, ηγέτης, εγωιστής, αξιοπρεπής, τσαμπουκάς, ιδιόμορφος. Ακριβώς για όλους αυτούς τους λόγους περνά ως θρύλος στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ.
Ιδιαίτερη προσωπικότητα
Δεν υπήρξε ο πιο εύκολος στην διαχείριση αθλητής ή στην διαδρομή του αργότερα, ακριβώς γιατί λειτουργούσε με το συναίσθημα και το συναίσθημά του ήταν ένα: ΑΕΚ. Ασυμβίβαστος στην αγάπη του για την ομάδα, δεν ζήτησε ποτέ κάτι, άξιζε όμως και ίσως να περίμενε ότι πέραν της λατρείας του κόσμου, ο σύλλογος θα ήταν πιο κοντά σε αυτόν. Έπρεπε όλο το ελληνικό μπάσκετ να είναι πιο κοντά ξεκινώντας από τις εθνικές ομάδες που υπηρέτησε με τους πόντους του και τις συμμετοχές του.
Η απλότητα του χαρακτήρα του, η δήλωση που θα έκανε στον οποιονδήποτε πιτσιρικά με μακρύ μαλλί του την ζητούσε, είναι στοιχεία τα οποία τα έχει ζήσει ο καθένας που τον προσέγγισε έστω και μία φορά.
Ο… παγκόσμιος Αμερικάνος
Το ελληνικό μπάσκετ δύσκολα θα τον τιμήσει αν και περιλαμβάνεται στους κορυφαίους, αλλά δεν έχει σημασία διότι αυτό θα πρέπει να το πράξει η ΑΕΚ. Όπου κι αν βρίσκεται ο σύλλογος ο… παγκόσμιος Αμερικάνος, θα είναι για την ιστορία της ο απόλυτος ήρωας, ο ιππότης της, ο υπερασπιστής της τιμής της. Ένας από τους λόγους που ακριβώς όπου κι αν… βρίσκεται ο “δικέφαλος”, θα είναι τεράστιο μέγεθος για την Ελλάδα.
Φεύγοντας ο Γιώργος Αμερικάνος επιβεβαιώνει πόσο πολύ λείπουν από τις ημέρες μας οι ήρωες. Στον αθλητισμό, εκεί όπου διέπρεψε, απουσιάζουν αυτές οι προσωπικότητες που θα λειτουργήσουν με την καρδιά, την ψυχή, θα λάμψουν, θα πετύχουν αλλά και θα αποτύχουν, θα συγκρουστούν, θα τσακωθούν και θα τσαλακωθούν.
Δώσε μου την μπάλα ρε, τους έχω…
Δεν έχει σημασία διότι φεύγουν όπως έζησαν: με το κεφάλι ψηλά, το κούτελο καθαρό και την σιγουριά ότι: “δώσε μου την μπάλα ρε, τους έχω”.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο Γιώργος Αμερικάνος αποτέλεσε εικόνισμα αξιοπρέπειας, φροντίζοντας όλοι οι δικοί του άνθρωποι να διέπονται από αυτή την αξία. Επιτρέψτε να το γνωρίζει ο γράφων από πρώτο χέρι, όσες φορές συνεργάστηκε ή μίλησε με την Χριστίνα Αμερικάνου την κόρη του. Άτιμο πράγμα η κληρονομικότητα γι’ αυτό και η Χριστίνα είναι μία από τις αξιοπρέστερες δημοσιογράφους της εποχής μας με σημαντική δική της διαδρομή. Βλέπετε για τους ήρωες δεν υπάρχει η λέξη νεποτισμός.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2: Μία ιστορία από τα χείλη του στον γράφοντα: “όταν έφυγα από την ΑΕΚ γιατί ήμουν μεγάλος βρέθηκα αντίπαλός της. Ήταν κρίσιμο παιχνίδι και αν έχανε η ΑΕΚ, θα κινδύνευε. Σε μία από τις τελευταίες επιθέσεις, κράτησα την μπάλα και αντί για σουτ την πέταξα στον πάγκο της ΑΕΚ: “δεν χάνει η ΑΕΚ, να το ξέρετε”. Έτσι γράφονται οι θρύλοι και οι μύθοι.
Διαβάστε ακόμη:
Η ανακοίνωση της ΑΕΚ για τον Αμερικάνο και το συγκινητικό μήνυμα της κόρης του
