Ο καλός και ο κακός Τσιώλης

Η μεγαλύτερη προπονητική επιτυχία του Σάκη Τσιώλη ήταν ο Τελικός Κυπέλλου με τον Αστέρα Τρίπολης. Μέχρι να φτάσει όμως εκεί, πέρασε από πολλές ομάδες, έκανε ανόδους, έπαιξε καλό ποδόσφαιρο, αλλά και υποβιβάστηκε. Σε όλες τις περιπτώσεις, πάντως, έδωσε τροφή για συζήτηση.

Το κεντρικό σημείο των υπέρμαχων του Τσιώλη ήταν το επιθετικό ποδόσφαιρο. Η ένσταση όσων συνεργάστηκαν μαζί του και δεν έκοβαν φλέβες, ήταν ο τρόπος δουλειάς, οι συνεργάτες και οι εμμονές.

Το ωραίο ποδόσφαιρο…

Είναι αλήθεια ότι κατά διαστήματα οι ομάδες του Τσιώλη έπαιζαν ωραίο ποδόσφαιρο. Ο Καρδιτσιώτης έχει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία για το ποδόσφαιρο. Αυτή είναι η επίθεση. Ανάλογα με το ρόστερ που είχε να διαχειριστεί κάθε φορά, η επιθετική ανάπτυξη των ομάδων του Τσιώλη ήταν λιγότερο ή περισσότερο εντυπωσιακή.

Πως όμως οι ομάδες Τσιώλη έφταναν να παίζουν επιθετικό ποδόσφαιρο; Η απάντηση εμπεριέχεται στην οργανωμένη λειτουργία στις αντεπιθέσεις και στην ταχύτατη μεταφορά του παιχνιδιού από τη μία περιοχή στην άλλη. Οι περισσότερες φορές που έβλεπες τον Τσιώλη να φωνάζει και να έχει έντονη κινητικότητα μπροστά από τον πάγκο, ήταν όταν η ομάδα του κέρδιζε την μπάλα και είχε γήπεδο να τρέξει. “Πάσα, πάσα, πάσα, σουτ”, είναι μία από τις αγαπημένες του φράσεις.

“Εξαφανίστηκαν” όταν πήγε στον Άρη

Όλα αυτά τα είδαμε στην Τρίπολη, τα είδαμε και στον Βόλο. Ωστόσο «εξαφανίστηκαν» όταν πήγε στον Άρη. Βεβαίως και σε κάθε κατάσταση και αποδυτήρια, υπάρχουν διαφορετικές συνθήκες, αλλά η ιστορία έγραψε πως το πέρασμα του από την ομάδα της Θεσσαλονίκης ήταν αποτυχημένο.

Για τη δουλειά του Τσιώλη στους παραπάνω τομείς της αγωνιστικής λειτουργίας, δεν υπάρχουν πολλές ενστάσεις. Οι… αντίθετες φωνές ακούγονται κυρίως για τον τρόπο που διαχειριζόταν τις κρίσεις, τα αποδυτήρια και τις προσωπικότητες. Στον Άρη ήταν ο Καστίγιο και ο Σηφάκης, στην Τρίπολη ήταν οι περισσότεροι ισπανόφωνοι. Χωρίς να κοντραριστεί ευθέως, έχασε τον έλεγχο στα αποδυτήρια με πολλούς ποδοσφαιριστές να «φωνάζουν» για… ανακολουθία πράξεων και λόγων.

Οι κατηγορίες…

Η «εσωτερική» ζημιά στις ομάδες του έπαιρνε μεγαλύτερες διαστάσεις από την καθημερινή λειτουργία τους. Πολλοί είναι αυτοί που «κατηγόρησαν» τον Τσιώλη για ανοργανωσιά και μη κατάλληλη προετοιμασία των προπονήσεων και των προγραμμάτων που εκπονούσε η ομάδα. Ο προγραμματισμός, πάντως, είναι αλήθεια πως δεν συμπεριλαμβάνεται στα ατού του…

Αυτό, όμως, που λαμβάνεται ως μεγάλο του πλεονέκτημα είναι οι δημόσιες σχέσεις. Είναι χαρακτήρας ανοιχτός, που αρέσκεται στο να γνωρίζει γνωστούς και να συναναστρέφεται καθημερινά μαζί τους. Στην Τρίπολη πολλοί έφτασαν μέχρι και να κλαίνε μόλις έφυγε. Είχαν δεθεί με τον ανοιχτό χαρακτήρα του και τις καθημερινές του βόλτες στα κεντρικά σημεία της πόλης.

Αυτούς που εμπιστεύεται…

Το πινγκ-πονγκ των καλών και κακών σημείων του Τσιώλη θα κλείσει με τους συνεργάτες του. Είναι άνθρωποι που τους εμπιστεύεται χρόνια και οι οποίοι αποτελούν μέρος της οικογένειας του. Είναι αποδεδειγμένο ότι δεν τους προδίδει ποτέ. Αυτό τον τιμά ως χαρακτήρα, αλλά δεν αποτελεί όπλο για έναν προπονητή που θέλει να προοδεύει και να εξελίσσεται, ειδικά από τη στιγμή που στο σύγχρονο ποδόσφαιρο τον προπονητή δεν τον κάνουν μόνο οι ποδοσφαιριστές, αλλά και το επιτελείο του…

Διαβάστε ακόμη:

Φαβορί ο Τσιώλης για την ΑΕΚ