Οι δυναστείες Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού (vids)

Ολυμπιακός (5 συνεχόμενα πρωταθλήματα, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997).



H αναγέννηση του Ολυμπιακού μετά από δέκα και πλέον πέτρινα χρόνια άρχισε το καλοκαίρι του 1991. Ο Σωκράτης Κόκκαλης αποφάσισε να επενδύσει στο χώρο του μπάσκετ και σκεπτόμενος πολύ λογικά άρχισε την επένδυσή από τον πάγκο. Εφερε στον Πειραιά τον κορυφαίο Ελληνα προπονητή, τον Γιάννη Ιωαννίδη με την προοπτική να δημιουργηθεί μία ομάδα που θα κυριαρχούσε τα επόμενα χρόνια.

Η επένδυση έγινε βέβαια με προγραμματισμό. Την πρώτη σεζόν, ο Ιωαννίδης ζήτησε έναν σούπερ-σταρ για να χτίσει πάνω του όλο το οικοδόμημα και η επιθυμία του έγινε πραγματικότητα με την απόκτηση του Ζάρκο Πάσπαλι. Επιπλέον, προωθήθηκε ο ταλαντούχος Γιώργος Σιγάλας, ενώ η ομάδα εγκατέλειψε το παγωμένο Παπαστράτειο και εγκαταστάθηκε στο άνετο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας με προφανή στόχο τη μαζική υποστήριξη του κόσμου του Ολυμπιακού που αγκάλιασε αμέσως τη νέα προσπάθεια.

Ο Ιωαννίδης δημιούργησε αμέσως μία ανταγωνιστική ομάδα η οποία τερμάτισε 2η τη σεζόν 1991-92 (πίσω από το μεγάλο ΠΑΟΚ της εποχής) ενώ την αμέσως επόμενη χρονιά άρχισε η συλλογή των τροπαίων. Ο Πάσπαλι είχε πια πλαισιωθεί από τον Ουόλτερ Μπέρι και ο Ολυμπιακός, αν και τερμάτισε 4ος στην κανονική περίοδο, στέφθηκε πρωταθλητής νικώντας στους τελικούς του 1993 τον Παναθηναϊκό.

Η νίκη του Ολυμπιακού στη Γλυφάδα το 1993

Από εκεί και πέρα, το νερό μπήκε στο αυλάκι. Το καλοκαίρι του 1993, ο Σωκράτης Κόκκαλης έβαλε ακόμη πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη φέρνοντας στον Πειραιά τον Παναγιώτη Φασούλα και τον Ρόι Τάρπλεϊ καθιστώντας αχτύπητη τη γραμμή ψηλών της ομάδας του. Ο Ολυμπιακός έφτασε για πρώτη φορά στην ιστορία του στον τελικό του τότε ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ενώ στην Ελλάδα έφθασε άνετα στην κατάκτηση του νταμπλ. Μέχρι το 1997, και παρά την φυγή του Ιωαννίδη το 1996, οι Πειραιώτες με λίγες προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ τους συνέχισαν να είναι κυρίαρχοι στην Ελλάδα ενώ το 1997 έφτασαν στο απόγειο της πορείας τους κατακτώντας το τρεμπλ (Ευρωλίγκα, πρωτάθλημα, Κύπελλο).

Παναθηναϊκός (11 πρωταθλήματα τα τελευταία 12 χρόνια,1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009).

Οι αδελφοί Γιαννακόπουλοι βρίσκονται στο τιμόνι της ομάδας μπάσκετ από το 1987, τις μεγάλες επενδύσεις όμως τις άρχισαν το 1992 με τη μεγάλη μεταγραφή του Νίκου Γκάλη από τον Αρη. Ωστόσο μέχρι και το 1997, οι “πράσινοι” δεν χαρακτηρίζονταν από συνέπεια στην κατάκτηση των τροπαίων. Πανηγύρισαν βέβαια το Κύπελλο Ελλάδας το 1993, έγιναν η πρώτη ομάδα που έφεραν στην Ελλάδα το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα (1996), δυναστεία όμως δεν είχαν καταφέρει να δημιουργήσουν, καθώς έλειπαν οι συνεχόμενοι τίτλοι και κυρίως το πρωτάθλημα.

Μετά από μία τραγική σεζόν (1996-97) κατά την οποία ο Παναθηναϊκός τερμάτισε πέμπτος, οι αδελφοί Γιαννακόπουλοι επιχείρησαν ολικό λίφτινγκ στην ομάδα. Εμπιστεύτηκαν τον ανερχόμενο εκείνη την εποχή Λευτέρη Σούμποτιτς και του έδωσαν δυνατότητα να δουλέψει με παίκτες-κολοσσούς όπως ο αστέρας του ΝΒΑ Μπάιρον Σκοτ και ο Ντίνο Ράτζα. Η σεζόν 1997-98 δεν ήταν εύκολη, ωστόσο ο Παναθηναϊκός κατάφερε να κόψει πρώτος το νήμα και να πάρει το πρώτο πρωτάθλημά του μετά το 1984.

Η χρονιά-κλειδί ήταν η επόμενη. Με τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα στη θέση του Μπάιρον Σκοτ οι “πράσινοι” απέτυχαν στην Ευρωλίγκα, αλλά κατέκτησαν το δεύτερο συνεχόμενο τίτλο τους επικρατώντας μάλιστα του Ολυμπιακού στον πέμπτο τελικό του ΣΕΦ. Το καλοκαίρι του 1999, οι διοικητικοί ηγέτες του Παναθηναϊκού έκαναν την κίνηση-ματ συμφωνώντας με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, τον οποίο φυσικά εμπιστεύονται έως και τις ημέρες μας.

Η νίκη του Παναθηναϊκού στο ΣΕΦ το 1999

Ο εκ των κορυφαίων προπονητών της Ευρώπης βρήκε την ευκαιρία να δουλέψει με πολύ σημαντικούς παίκτες (Μποντιρόγκα, Ρέμπρατσα, Μίντλετον, Κουτλουάι, Μπατίστ, Διαμαντίδη, Σπανούλη, Σισκάουσκας, Γιασικεβίτσιους, Φώτση) χωρίς όμως να χαλάει ομάδες και να χτίζει από την αρχή. Με τη σοφία του Ζοτς, τις σταθερά υψηλές, σε χρήμα, επενδύσεις και τις σωστές κινήσεις στη σκακιέρα των μεταγραφών, ο Παναθηναϊκός δημιούργησε μία δυναστεία της οποίας η κυριαρχία κρατάει ακόμα.