Χωρίς ταλέντο
Απέναντι σε μία ποδοσφαιρική μηχανή, όπως αυτή της Καταλωνίας, όταν δεν έχεις την ποιότητα εκείνη που να σου δώσει το δικαίωμα να την παίξεις στα ίσα, ώστε και αν χάσεις να χάσεις με ψηλά το κεφάλι, απλώς αρκείσαι στα στην επίκληση της… τύχης. Και το τελευταίο το κάνουν πολλές ομάδες όταν βρίσκονται μέσα στο Καμπ Νόου απέναντι στην Μπαρτσελόνα.
Ο αγώνας του Κάμπ Νόου πάει πέρασε και μπορεί κάποιος αναλύοντας τα 90 λεπτά του να δώσει πολλές και διαφορετικές ερμηνείες. Αλλωστε σ’ έναν αγώνα το μοναδικό αυταπόδεικτο είναι το τελικό αποτέλεσμα. Πέρα απ’ όλα τ’ άλλα εκείνο που προέκυψε, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι η απόδειξη ότι τα επιχειρήματα που κυριαρχούν στο ελληνικό πρωτάθλημα όταν οι θεωρητικά μικροί “κόβουν” βαθμούς από τους θεωρητικά μεγάλους, είναι απλώς μία καλή δικαιολογία.
Στον αγώνα της Βαρκελώνης σύμφωνα με τα ρόστερ των δύο ομάδων η Μπαρτσελόνα ήταν η μεγάλη ομάδα και ο Παναθηναϊκός η μικρή. Γι’ αυτό ο Παναθηναϊκός επέλεξε να παίξει αμυντικά μήπως και κοιμηθεί ο Θεός και πάρει τουλάχιστον τον έναν πόντο ή γλυτώσει με μία περήφανη ήττα. Η Μπαρτσελόνα όμως δεν είναι Παναθηναϊκός ή Ολυμπιακός όταν αντιμετωπίζουν τις μικρομεσαίες ομάδες της Ελλάδας στο σπίτι τους. Είναι μία ομάδα στην οποία περισσεύει το ταλέντο και η πλειονότητα των παικτών της κάνει περισσότερα από ένα πράγμα μέσα στο γήπεδο.
Κόντρα στον “σφιχτό” αμυντικά Παναθηναϊκό αγωνίσθηκε τύποις με 4-3-3 αλλά οι Πέντρο και Βίγια έκλειναν προς τον άξονα την ίδια ώρα που οι ακραίοι αμυντικοί Αλβες και Αμπιντάλ ανέβαιναν προς την περιοχή του Παναθηναϊκού. Αποτέλεσμα; Με απλά λόγια να χάνεται η μπάλα.
Αρα λοιπόν οι μύθοι για τις “κλειστές” άμυνες οι οποίες “σκοτώνουν” το θέαμα που συντηρούνται στην Ελλάδα από προπονητές, ποδοσφαιριστές και ενίοτε από ΜΜΕ είναι η χρυσόσκονη που σκεπάζει τις αδυναμίες ποιότητας των ομάδων οι οποίες βγάζουν μάτια ακόμη και στη Super League.
Η ποιότητα και το ταλέντο δεν “φυλακίζονται” ό,τι κι αν κάνει ο αντίπαλος και αυτό το φανερώνουν σε κάθε ευκαιρία όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες. Εκείνες οι οποίες δεν κυνηγούν συγκυριακά το αποτέλεσμα, αλλά που το απαιτούν με το έτσι θέλω κάθε φορά, πατώντας γερά πάνω στα πόδια τους. Απλώς η Μπαρτσελόνα είναι στην κορυφή αυτών των ομάδων γιατί απλούστατα έχει διάρκεια.
Υ.Γ: Εχει μεγάλο ενδιαφέρον να μάθουμε κατά πόσο οι εμπνευστές της προτεινόμενης συνάντησης Ε.Π.Ο., Super League και ΚΕΔ αισιοδοξούν ότι μετά το τέλος της θα αλλάξει κάτι στο ποδόσφαιρο μας…
