Συνεχίζει η Χρήστου, αποχαιρέτησαν Μαγκανουδάκη, Σιδηροπούλου
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνου είχαν προσδιοριστεί έτσι κι αλλιώς, ως άτυπο ορόσημο όσον αφορά την αγωνιστική σταδιοδρομία των αθλητριών μας στο ξίφος μονομαχίας. Κι εννοούμε, βέβαια, την 3άδα που κατέκτησε την ολυμπιακή διάκριση το 2004 κι αποτελούσαν η Γιάννα Χρήστου (είχε και ατομική διάκριση), η Δήμητρα Μαγκανουδάκη και η Νίκη Σιδηροπούλου...
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνου είχαν προσδιοριστεί έτσι κι αλλιώς, ως άτυπο ορόσημο όσον αφορά την αγωνιστική σταδιοδρομία των αθλητριών μας στο ξίφος μονομαχίας. Κι εννοούμε, βέβαια, την 3άδα που κατέκτησε την ολυμπιακή διάκριση το 2004 κι αποτελούσαν η Γιάννα Χρήστου (είχε και ατομική διάκριση), η Δήμητρα Μαγκανουδάκη και η Νίκη Σιδηροπούλου.
Την 4ετία, λοιπόν, που διανύθηκε μετά τους Ολυμπιακούς της Αθήνας, οι τρεις κοπέλες, παρά τα προνόμια που κέρδισαν, παρέμειναν “μάχιμες”. Με το βλέμμα στο Πεκίνο, έδωσαν τον αγώνα τους, με συνέπεια και επιμονή. Κι αν, τελικά, δεν τα κατάφεραν, σημασία έχει ότι έφτασαν μέχρι το τέλος. Με τη Μαγκανουδάκη και τη Σιδηροπούλου (περιμένει ήδη 2ο παιδί) να αποσύρονται, πλέον, από την ενεργό δράση, σε αντίθεση με τη Χρήστου, η οποία δήλωσε ότι συνεχίζει.
Χ. Τσολάκης: “Τις ευχαριστώ για όσα έδωσαν μετά το 2004…”
Σε όλη αυτή τη διαδρομή, πριν τους Ολυμπιακούς της Αθήνας, όπως και την 4χρονη προολυμπιακή περίοδο μέχρι τώρα, η προσπάθεια τους αυτή έγινε κοινή υπόθεση για τον ομοσπονδιακό προπονητή στο ξίφος μονομαχίας Χάρη Τσολάκη. Μαζί του μοιράστηκαν προβλήματα και ανησυχίες τα τρία κορίτσια, μαζί πέρασαν τις όποιες αντιξοότητες. Ήταν και παρέμειναν πραγματική “ομάδα” .
Στον απολογισμό, λοιπόν, που κάνει, τώρα, ο τελευταίος, με το κλείσιμο αυτού του κύκλου, νιώθει την ανάγκη «… να τις ευχαριστήσω ειλικρινά και τις τρεις για τον αγώνα που κάναμε ειδικά τα τέσσερα τελευταία χρόνια». Στέκεται, μάλιστα, ιδιαίτερα στο γεγονός ότι «παρά την οικονομική τους εξασφάλιση χάρις στη ολυμπιακή διάκριση, παρέμειναν ανταγωνιστικές και πρόσφεραν στο άθλημα με το παραπάνω, αντίθετα με ό,τι έπραξαν άλλοι…». Γι αυτό ασφαλώς και τους αξίζει κάθε έπαινος.