Ο πρωταθλητής, η Κορίνθου-Πατρών και ο Καντονά
Ο Παναθηναϊκός συντηρεί ένα σημαντικό προβάδισμα και θα το διατηρεί μέχρι να χάσει έναν τίτλο από τον Ολυμπιακό: γνωρίζει να κάνει πρωταθλητισμό. Την ίδια στιγμή οι "ερυθρόλευκοι" που θα έπρεπε να καίγονται να... τελειώσουν τον αντίπαλο, όχι μόνο δεν αντιστάθηκαν, αλλά έχασαν και με διαφορά πολύ μεγάλη.
Ο Παναθηναϊκός συντηρεί ένα σημαντικό προβάδισμα και θα το διατηρεί μέχρι να χάσει έναν τίτλο από τον Ολυμπιακό: γνωρίζει να κάνει πρωταθλητισμό. Ξέρει να παίζει στα μεγάλα παιχνίδια, διαβάζει καλά τους αγώνες και κυρίως στα κρίσιμα παίζει πολύ πάνω από το μέσο όρο. Είναι πρωταθλητής σε καρδιά και μυαλό και για να νικήσεις ένα πρωταθλητή πρέπει να έχεις την ίδια νοοτροπία ή μία πείνα τεράστια. Ο Ολυμπιακός ξόδεψε τεράστια ποσά το καλοκαίρι, αλλά οι άνθρωποί του οφείλουν να γνωρίζουν ότι με τα ευρώ δεν αγοράζεις τον ψυχισμό του πρωταθλητή. Αυτός έρχεται μέσα από παιχνίδια και τίτλους. Τώρα δεν υπάρχει.
Ο Ομπράντοβιτς μίλησε για κίνητρο και ξέρει πολύ καλά ότι μπαίνοντας σε αυτό το παιχνίδι οι παίκτες του γνώριζαν ότι έπαιζαν τη μισή χρονιά. Με μία ήττα στην πλάτη από τον Πανελλήνιο και δεύτερη ήττα από τον Ολυμπιακό, ουσιαστικά θα έστελνε τους πράσινους στους τελικούς με μειονέκτημα έδρας. Ο πρωταθλητής οφείλει να σκέφτεται τα πάντα γι’ αυτό μπήκε πρώτα για να κερδίσει και μετά να πάρει τη διαφορά. Γι’ αυτό είναι πρώτος.
Απλά και καθαρά. Την ίδια στιγμή οι “ερυθρόλευκοι” που θα έπρεπε να καίγονται να… τελειώσουν τον αντίπαλο, όχι μόνο δεν αντιστάθηκαν αλλά έχασαν και με διαφορά πολύ μεγάλη. Μπορεί μέχρι την επόμενη συνάντησή τους να μην κάνουν άλλη ήττα, να νικήσουν με… μισό πόντο και να έχουν κάνει τη δουλειά τους, όμως τώρα η ομάδα του Πειραιά δεν έδειξε έτοιμη να εκθρονίσει τον Παναθηναϊκό. Δεν ήταν αρκετά πεινασμένη ούτε κι έξυπνη.
Αγωνιστικά ότι τονίζεται τόσο καιρό, έγινε πράξη. Ο Ομπράντοβιτς αξιοποίησε την αδυναμία της ερυθρόλευκης περιφέρειας για να περάσει τη μπάλα στον Πέκοβιτς και ο Μαυροβούνιος να κάνει καλά τη δουλειά του, όμως όλη η προσπάθεια ξεκίνησε από την περιφέρεια. Διαμαντίδης και Γιασικεβίτσιους διάβασαν σωστά και όλα τελείωσαν. Λίγα λάθη, σχεδόν τέλεια εκδήλωση των αιφνιδιασμών, σοβαρότητα, έτσι νικάς σε ντέρμπι. Γι’ αυτό και ο Ζοτς δεν έριξε για πολλά λεπτά στον αγώνα τον ανέτοιμο ακόμα Σπανούλη (20 λεπτά έπαιξε ο Βασίλης). Ο Νίκολας θα έβρισκε το σουτ του αυτό ήταν δεδομένο κυρίως όμως ακόμα και τώρα που ο Παναθηναϊκός απέχει σημαντικά από το 100% δείχνει ότι δεν χάνει το μέταλλο του πρωταθλητή.
Για τον Ολυμπιακό έχουμε πει για την απουσία ενός πλέι μέικερ. Είναι εύκολο να κατηγορήσει κανείς τον Παπαλουκά υπερτονίζοντας τα χρήματα που παίρνει και ακόμα περισσότερο για τον Τσίλντρες. Λάθος μεγάλο. Ο Τεό έρχεται από μία ομάδα με την τελειότερη περιφερειακή λειτουργία και αυτός χρειαζόταν να ανεβάσει το ήδη σπουδαίο επίπεδο παιχνιδιού της ΤΣΣΚΑ. Ποτέ δεν είπε ότι είναι ο πλέι μέικερ οδοστρωτήρας αλλά ένας παίκτης που λάμπει δίπλα σε καλούς γκαρντ. Δίπλα του δεν υπάρχει άλλο πλέι μέικερ, ο Τεόντοσιτς θα παίξει μπάσκετ στο μέλλον όχι τώρα οπότε…
Εκεί κολλάει και ο Τσίλντρες που αν και δεν διδάσκει μπάσκετ, τουλάχιστον είναι ο πρώτος παίκτης μεγάλης ομάδας ο οποίος επιτέλους κάνει μία σοβαρή, αγωνιστικά, δήλωση (“πρέπει να αλλάξουμε την τακτική μας”). Όντως ο Ολυμπιακός, για να αξιοποιήσει τον Αμερικανό χρειάζεται να αλλάξει στυλ, να ανοίξει το σκορ. Διαφορετικά πήρε Λαμποργκίνι για να τρέξει στην εθνική Κορίνθου-Πατρών. Πολλοί θα πουν ότι απογοητεύει, αλλά τουλάχιστον σε αυτό το κομμάτι η ομάδα φρόντισε να μην υπάρχουν απαιτήσεις για πολλούς πόντους. Από την άλλη, δεν φέρνεις τον Τσίλντρες για να κάνει όσα δεν φαίνονται και να παίζει 25 λεπτά.
Οι ψηλοί του Ολυμπιακού από τη στιγμή που δεν παίρνουν τη μπάλα σωστά δεν κρίνονται υπάρχει όμως η απορία για την ελάχιστη χρησιμοποίηση του Σχορτσιανίτη. Παράλληλα δεν υπάρχει παίκτης του Γιαννάκη με πάνω από 27 λεπτά συμμετοχής κάτι που μοιάζει υπερβολικό μοίρασμα χρόνου για τέτοιο παιχνίδι. Δεν είδαμε κάτι διαφορετικό από ότι στους προηγούμενους αγώνες.
Για το τέλος φυλάξαμε το καλύτερο. Αν και ο Ομπράντοβιτς μας πρόλαβε κι εκεί. Τα είπε όλα για τους “ηλίθιους” δείχνοντας πάλι το δρόμο. Είναι ο μόνος στον οποίο μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα πάρει, κάποια στιγμή, την ομάδα του και θα φύγει σε περίπτωση “βροχόπτωσης αντικειμένων”. Μίλησε και για προκλήσεις από τον πάγκο του Ολυμπιακού. Αν είδε κάτι παραπάνω, έχει δίκιο. Αν αναφέρεται στις επιστροφές κάποιων αντικειμένων, τότε όχι μόνο κάνει λάθος, αλλά οφείλει να εκπαιδεύσει τους δικούς του παίκτες στο σημάδι για το ΣΕΦ.
Ίσως τελικά αυτή να είναι η λύση. Όπως εμείς, στο δρόμο, αν μας πετάξουν κάτι, θα το επιστρέψουμε άμεσα στον αποστολέα, να το κάνουν και οι παίκτες. Ούτως ή άλλως, πάλι μιλάμε για μία πολύ πολύ περιορισμένη μειοψηφία. Βρε να αγιάσει το πόδι του Καντονά.