Γύρισε πολύ σοφότερος ο Παναθηναϊκός

Ο καλύτερός μας πήγε στις ΗΠΑ και γύρισε με το τελειότερο μάθημα για το σύνολο του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Η Ευρώπη έστειλε στην Αμερική την κορυφαία της ομάδας, τον Παναθηναϊκό η οποία ναι μεν ηττήθηκε με μεγάλες διαφορές παίζοντας όμως το ίδιο το παιχνίδι των Αμερικανών. Οι πρώτοι άλλωστε είναι για να μπαίνουν μπροστά και στις νίκες και στις ήττες.

Ό,τι συνέβη στο Τέξας ήταν ένα ξυπνητήρι για το μπάσκετ στην ήπειρό μας. Είχαμε την ευκαιρία να δούμε διά ζώσης ποιες είναι οι πραγματικές διαφορές και νομίζω ότι στο τέλος, στο ξημέρωμα, οι περισσότεροι καταλάβαμε ότι το ΝΒΑ δεν είναι τίποτα ανεγκέφαλοι δαίμονες. Πρόκειται για ένα αθλητικό προϊόν που λειτουργεί με έναν σκοπό: να κρατάει σε εγρήγορση, ενδιαφέρον, παίκτες και κόσμο.

Να μιλήσουμε λίγο για τους κανονισμούς ιδιαίτερα όπως τους είδαμε στο πρώτο παιχνίδι με το Χιούστον. Γιατί τιμωρήθηκαν οι πράσινοι; Μα για ότι κάνουν στο παρκέ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚOI ΣΥΛΛΟΓΟΙ. Οι παίκτες μεταφέρουν την μπάλα για να κερδίσουν πλεονέκτημα σε βάρος του αντιπάλου. Οι παίκτες κάνουν συνεχώς κινούμενα σκριν για να βγάλουν τον αντίπαλο αμυντικό από την τροχιά του. Δεν είναι κανονισμοί ΝΒΑ αυτοί. Η μεταφορά και το κινούμενο σκριν τιμωρούνται σύμφωνα με τους παγκόσμιους κανονισμούς.

Στην Ευρώπη όμως όλοι μαθαίνουν να παίζουν με την επιβολή στους διαιτητές. «Θα μας το δώσει μία φορά ή δύο αλλά μετά που θα τολμήσει;» σκέφτονται στην Ευρώπη. Στο ΝΒΑ είτε είσαι ο Άιβερσον, είτε ο Διαμαντίδης, είτε ο Ντάνκαν είτε ο Τομάσεβιτς κολπάκια δεν περνάνε. Βεβαίως οι σταρ έχουν ειδική μεταχείριση για να κερδίσουν ένα ή δύο φάουλ παραπάνω.

Ο Παναθηναϊκός, κι ελπίζουμε όλοι μαζί του, διδαχτήκε από τους διαφορετικούς κανονισμούς. Πρώτα από όλα το μεγαλύτερο γήπεδο. Είναι καιρός να το δούμε πιο σοβαρά διότι ενώ προοδεύουν οι αθλητές μας, τα άλλα μένουν στάσιμα. Χάνεται χώρος για περισσότερο τρέξιμο και θέαμα. Το τρίποντο στα 7,25. Είδατε πόσο εύκολα σκόραραν ο Μπετσίροβιτς, ο Βούγιανιτς, ο Τσαρτσαρής, ο Χατζηβρέττας. Η απόσταση δεν ενισχύει απαραίτητα την επίθεση αλλά την άμυνα ώστε να ανοίξει λίγο και να μην παρατηρείται η συμφόρηση στην ρακέτα. Άρα λιγότεροι πόντοι.

Το μεγάλο μπράβο ανήκει στην διοίκηση των πρωταθλητών Ευρώπης. Οι άνθρωποι κοιτούν μπροστά. Βλέπουν την ομάδα τους στο απώτερο μέλλον και όχι στο άμεσο παρελθόν. Εκεί κοντραρίστηκαν λίγο με τον Ομπράντοβιτς. Ο Ζοτς, ο πιο έξυπνος άνθρωπος στο μπάσκετ, είναι καιρός να καταλάβει βρίσκεται σε έναν σύλλογο που θα χρειαστεί να κάνει υπερβάσεις κι εκτός παρκέ γιατί ακριβώς ξεπερνάει πλέον τα στενά ελληνικά σύνορα. Όσο για την προπόνηση; Ο κόουτς ξέρει καλύτερα αλλά μήπως βοηθάει λίγο παραπάνω να παίζεις άμυνα τον Ντάνκαν από το να μαρκάρεις τον σέντερ του Παλαιού Φαλήρου; Μία σκέψη.

Να’ναι καλά εκείνοι που σκέφτηκαν και υλοποίησαν αυτά τα δύο ιστορικά παιχνίδια. Η διαφορά είναι όντως τεράστια αλλά αν δεν κοιτάς στον ουρανό, πως θα φτάσεις στα αστέρια;