O ΠΑΟΚ του Ομπάμα

Η δουλειά ενός προπονητή φαίνεται περισσότερο από παντού στις στημένες φάσεις και το πρώτο γκολ του ΠΑΟΚ είναι από εκείνα που έχουν πληρωθεί με κουβάδες ιδρώτα στις προπονήσεις. Γκολ χρονισμού αφού το τρικ είναι ο Λίνο να βρει τον Βιεϊρίνια στην κίνηση, διαφορετικά το μικρό ύψος του Πορτογάλου δεν επιτρέπει ελπίδες ότι θα πάρει την κεφαλιά. Ο Λίνο πετυχαίνει τον Βιεϊρίνια στην κίνηση το γκολ μπαίνει και πέντε λεπτά αργότερα ο Τζάγκι, ως συνήθως, λείπει από την αριστερή πλευρά της άμυνας της Ξάνθης, αυτή την φορά ο Βιεϊρίνια θα είναι αυτός που θα κάνει την σέντρα και ο Ιβιτς θα πιάσει την κεφαλιά και όταν η καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος αντιμετωπίζει την χειρότερη επίθεση τα δύο γκολ είναι βουνό.

Τα τρία γκολ οροσειρά, οπότε το μάτι παίζει στην οθόνη και σκέφτεσαι πράγματα που σε άλλη εξέλιξη του ματς δεν θα σε είχαν απασχολήσει. Όπως για παράδειγμα τι μυαλό κουβαλάει αυτός που διαλέγει τα crawl στην ΕΡΤ. Τα crawl είναι τα γραμματάκια στην βάση της οθόνης με τον μυστήριο που τα γράφει να έχει διαλέξει σαν πιασιάρικο θέμα του δελτίου των ειδήσεων ότι ο Ομπάμα δίνει μάχη με το Κογκρέσο για να περάσει νόμο για την υγεία. Ολοι εμείς οι ασφαλισμένοι αμερικάνοι που βλέπαμε το ματς δεν κρατιόμαστε να δούμε το θέμα να αναπτύσσεται στο δελτίο.

Είναι οι στιγμές που γυρνάς ματς. Στην συγκεκριμένη περίπτωση στο ΟΑΚΑ. Οπου η ΑΕΚ κέρδισε ένα από τα πιο άχαρα ματς της σεζόν εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι τα χαφ του Εργοτέλη, που παίζουν στον άξονα εκτός περιοχής, αν σουτάρουν δεν μπορούν να βγάλουν την μπάλα ούτε άουτ. Οπότε όλες οι επιθέσεις γινόντουσαν από το πλάι και με τον Μπούντιμιρ σε μια από τις δύσκολες του μέρες ο Εργοτέλης ήταν σαν τα σκυλιά με τα αυτοκίνητα. Όπως τα σκυλιά όταν κυνηγάνε ένα αυτοκίνητο και το φτάνουν μετά δεν ξέρουν τι να το κάνουν έτσι και ο Εργοτέλης όταν έφτανε με την μπάλα στην περιοχή οι φάσεις δεν είχαν μετά. Το ότι ο Εργοτέλης όμως δεν ισοφάριζε το ματς δεν ήταν αρκετό να σταματήσει την εξέδρα της ΑΕΚ από το να αποδοκιμάσει την ομάδα. Όχι κάποιον συγκεκριμένο παίκτη αλλά όλους μαζί με τον προπονητή.

Στο τελευταίο μπορώ να πω ότι σε ένα σημείο έχουν απόλυτα δίκιο. Ότι οι τρεις παίκτες που απαίτησε ο Μπάγεβιτς να αποκτηθούν, ο Λεονάρντο, ο Μάκος και ο Καράμπελας μπορεί και να ήταν οι τρεις χειρότεροι του ματς. Ιδιαίτερα ο Λεονάρντο δείχνει ένα στοιχείο που μου έλεγε ένας βετεράνος πρώην συμπαίκτης του στον Λεβαδειακό. Ότι δεν αντέχει την κλοτσιά. Να προσθέσω ούτε το τζαρτζάρισμα, αφού μετά από μία σύγκρουση που είχε με τον Κορδονούρη στην διεκδίκηση μιας κεφαλιάς, ο Λεονάρντο κινήθηκε σε χώρους που δεν υπήρχαν αντίπαλοι. Μέχρι να τον αντικαταστήσει ο Μπάγεβιτς και να φύγει στην ασφάλεια των αποδυτηρίων, που δεν υπάρχει πόνος και δυστυχία και Κορδονούρηδες να πηδάνε για κεφαλιές.

ΟιΣπείρα-Σπείρα Κάπου Αλλού

Πριν δύο δεκαετίες ήταν στην μόδα τα t-shirts που γούσταραν να φοράνε οι απελευθερωμένες που τρέχανε στα φεστιβάλ της Βαβέλ και γράφανε «When I am good I am really good but when I am bad I am even better». Ισχύει με μία παραλλαγή και για την παράσταση του Κραουνάκη και των Σπείρα – Σπείρα που πήγα χθες. Όταν ήταν καλοί ήταν πραγματικά καλοί αλλά όταν ήταν κακοί ήταν άθλιοι.

Το μεγάλο πρόβλημα των ελλήνων περιλαμβανομένων και των ηθοποιών είναι ότι σάτιρα μπορούν να κάνουν μόνο στους άλλους. Οπότε ο Κραουνάκης και ο Χρήστος Μουστάκας κάνουν το καλύτερο σκετς του προγράμματος σατιρίζοντας τον τρόπο που μιλάνε και καρφώνουν οι ηθοποιοί ο ένας τον άλλον αλλά το πρόγραμμα των περισσοτέρων από το συγκρότημα τους είναι ακριβώς αυτό που σατιρίζουν. Παλιομοδίτικα σκετς με κονσερβαρισμένα συναισθήματα, επιθεωρησιακά κείμενα καλά για την Γκίζα του ΣΚΑΪ και ηθοποιούς που γκαρίζουνε όταν θέλουν να δείξουν πάθος. Εδώ βάλτε στο καπάκι ότι η παράσταση δεν είναι τίποτα περισσότερο από θεατρική και μάλιστα χωρίς διάλειμμα και χωρίς τσιγάρο και ποτό δύσκολα βγαίνει.

Οσο για αν αξίζει κανείς να το δει ή να το αφήσει και με τα 28 ευρώπουλα που κάνει η είσοδος να πάει να δει τον Πανιώνιο να παίζει με τον Παναθηναϊκό και να πάρει και ρέστα το verdict είναι «μόνο αν τα ευρώ σας περισσεύουν» και πάλι προσεκτικά. Το καλύτερο είναι να πάτε με ένα μπουκαλάκι ουίσκι και να μπαίνετε και να βγαίνετε. Μπαίνετε όταν ο Κραουνάκης με τον Μουστάκα κάνουν το νούμερο τους, βγαίνετε όταν τραγουδάει ο Κοτσίδας, ξαναμπαίνετε όταν τραγουδάει αυτή που μοιάζει με φιλόλογο και παίζει το κλαρίνο, ξαναβγαίνετε όταν τραγουδήσει ο κοντομάλλης που μοιάζει βραζιλιάνος, ξαναμπαίνεται για να ακούσετε τον Jerome να τραγουδάει τον «Αράπη» και βγαίνετε τρέχοντας όταν η ευτραφής αρχίσει το πολιτικό της νούμερο. Και για να μην γίνει κάποιο λάθος δίνετε ένα τάλιρο στην ταξιθέτρια να σας ειδοποιεί να ξαναμπείτε, που στέλνει το κόστος στα 33 ευρώ αλλά αξίζει τον κόπο.

Επίσης μην κάνετε το λάθος που έκανα και ξεχάσετε να πάρετε το ποτό γιατί κυλικείο γιοκ. Εκανα το λάθος αλλά στάθηκα τυχερός γιατί στον επάνω όροφο της Αθηναίδας η law firm Ζεππος & Γιαννόπουλος και Ασόσιεϊτς διοργάνωνε την κοπή της πίτας με μία κατοστούρα δικηγόρους και δικηγόρες να γίνονται ντίρλα. Με προσκάλεσαν να πιω μαζί τους, την απάντηση την μαντεύετε και σήμερα με ένα ελαφρύ hang over εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου και την δέσμευση μου ότι αν στήσω κανά ματς και με πιάσουνε στα πράσα η υπεράσπιση θα είναι δική τους.