Ο Φερέιρα της δεύτερης ευκαιρίας

Στην Ελλάδα των χιλιάδων προπονητών (της εξέδρας) ο Ζεσουάλντο Φερέιρα είναι μία σχεδόν παρεξηγημένη φιγούρα. Το βαρύ βιογραφικό του και η σπουδαία δουλειά που έκανε στην Πόρτο πριν αναλάβει τους “Δράκους” ο Αντρέ Βίλας Μπόας μάλλον δεν λένε πολλά πράγματα στους εγχώριους Μουρίνιο του καναπέ και του πληκτρολογίου. Μέχρι και ρατσιστικά σχόλια για την ηλικία του έχουν γραφεί.

Εστω λοιπόν ότι ο…παππούς είναι ένας κακός προπονητής, που δεν έχει γνώση του αντικειμένου και βρίσκεται από τύχη (ή εξαιτίας βύσματος) στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Ας υποθέσουμε ότι όντως ο άνθρωπος είναι… “μάγειρας” και δεν έχει καμία σοβαρή σχέση με την προπονητική. Η εικόνα πάντως του Παναθηναϊκού μετά από ένα μήνα αγωνιστικής απραξίας (λόγω του απίστευτου μπάχαλου που επικρατεί στο πρωτάθλημά μας) και οι ιδέες που κατέθεσε στο τερέν του γηπέδου του Πηγαδίων αρκούν για να δώσουν έστω και σε ένα “μάγειρα” μία δεύτερη ευκαιρία ή μία χρονική ανοχή στη χειρότερη των περιπτώσεων.

Ο Παναθηναϊκός ταξίδεψε στην Ξάνθη χωρίς (μετρήστε) Τοτσέ, Ρούντολφ, Νίνη, Χριστοδουλόπουλο, Κοτσόλη, Σεϊταρίδη, κατά τη διάρκεια του αγώνα έχασε τον Βύντρα λόγω τραυματισμού και τον Βιτόλο με κόκκινη κάρτα. Και όμως, οι πράσινοι όχι μόνο νίκησαν αλλά αν δεν είχαν να αντιμετωπίσουν το…βάσανο του αέρα στο δεύτερο ημίχρονο θα τα είχαν καταφέρει και με χαρακτηριστική άνεση. Αυτό, έχοντας στο τέρμα ένα 17χρονο παιδί και στο τερέν 9 παίκτες (αντί για 10) στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, συνιστά υπέρβαση.

Οντως, οι διαδοχικοί αποκλεισμοί από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις πλήγωσαν το κύρος του Παναθηναϊκού και του προπονητή του αλλά, όπως θα θυμάστε, ακριβώς την ίδια μοίρα είχε πέρυσι και ο Ολυμπιακός. Και μέσα από την τραγωδία του Αυγούστου στο Ισραήλ, οι ερυθρόλευκοι άνοιξαν το μονοπάτι που τους οδήγησε με ασφάλεια στην κατάκτηση του τίτλου τον Απρίλιο. Εκείνη η πορεία από το ναδίρ στο ζενίθ αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για τους πράσινους.

Τι άλλο θα μπορούσαμε να κρατήσουμε από την 6η (κουτσουρεμένη και αυτή) της Super (τρομάρα της) league; Το ότι ο Λάζλο Μπόλονι, παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα, δεν τόλμησε να κάνει ροτέισον στην 11άδα του με αποτέλεσμα να υποστεί δύο σοβαρές ζημιές. Και τους βασικούς του παίκτες καταπόνησε πριν από τα παιχνίδια με Σάμροκ και Αρη και το επιθυμητό αποτέλεσμα δεν πήρε. Προφανώς ποδοσφαιριστές όπως ο Βιεϊρινια και ο Ιβιτς δεν αναπληρώνονται εύκολα αλλά για ποιον ακριβώς λόγο δεν πήραν ανάσες ο Ετό και ο Λίνο για παράδειγμα; Ο Ρουμάνος προπονητής θα μας διαφωτίσει προφανώς μέσα στην εβδομάδα.

Για το ντέρμπι διαβάσατε εμπεριστατωμένα σχόλια από τους αρμόδιους συντάκτες του Contra.gr, τον Γιάννη Ξενάκη και τον Διονύση Δελλή. Εδώ θα παραθέσουμε μερικές ακόμη σκέψεις.

1.Ο Κέβιν Μιραλάς προφανώς χάνει το καιρό του αγωνιζόμενος στο ελληνικό πρωτάθλημα. Η ποιότητά του τού δίνει το δικαίωμα να ονειρεύεται μεταγραφή στις κορυφαίες λίγκες της ηπείρου μας και παιχνίδια μεταξύ των καλύτερων παικτών του κόσμου.

2. Η ΑΕΚ έπαιξε και έχασε με τον Εϊντουρ Γκούντιονσεν. Ο Ισλανδός ήρθε στην Αθήνα για να εκτοξεύσει τις πωλήσεις των εισιτηρίων διαρκείας και να βοηθήσει ουσιαστικά το αγωνιστικό. Αμφότεροι οι στόχοι αποτέλεσαν όνειρο θερινής νυκτός. Ο πρώτος λόγο της οικονομικής συγκυρίας, ο δεύτερος λόγω τραυματισμού. Για όσους δεν το έχουν καταλάβει η σεζόν τελείωσε για τον “Γκούντι”.

3. Ο Ερνέστο Βαλβέρδε διαθέτει πάντα ένα μαγικό τρόπο να κρατάει σε εγρήγορση τους φίλους του και να ενισχύει τα επιχειρήματα των πολέμιών του. Τόσο συντηρητική προσέγγιση σε ντέρμπι από Ιβηρα προπονητή ουδείς την περίμενε. Αν είχε κατεβάσει έτσι τον Ολυμπιακό σε μεγάλο εγχώριο ματς Ελληνας τεχνικός προφανώς σήμερα θα λογοδοτούσε. Αν όχι στο αφεντικό του, τουλάχιστον στο διψασμένο για αίμα οπαδικό Τύπο.