Φάνηκαν οι χτυπητές αδυναμίες του ΠΑΟΚ και στην άμυνα

Η «πλάκα» που έκανε στο ματς της Νίκαιας ο μετρίων δυνατοτήτων Νιγηριανός Ονουάτσι στην άμυνα του ΠΑΟΚ, απλά και μόνο επειδή είναι γρήγορος, είναι μία σημειολογική παρατήρηση από την οποία προκύπτουν χρησιμότερα συμπεράσματα απ’ όσα μπορεί να εξάγει κανείς από την αναμενόμενη νίκη επί του καταδικασμένου Ιωνικού.

Στο ματς της Νίκαιας φάνηκαν οι χτυπητές αδυναμίες του ΠΑΟΚ και στην άμυνα που υποτίθεται ότι ήταν το ισχυρό του σημείο στο φετινό πρωτάθλημα, αφού υστερούσε απελπιστικά και στην κυκλοφορία της μπάλας, αλλά και στην επιθετική λειτουργία (ας είναι καλά… ο Μάρτσιν Μίετσελ).

Απέναντι σε ένα απλά γρήγορο επιθετικό, όπως ο Ονουάτσι, η άμυνα του ΠΑΟΚ… έχασε τα αυγά και τα πασχάλια. Ο Νίκος Αραμπατζής απέδειξε σε άλλο ένα παιχνίδι ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της θέσης του σύγχρονου δεξιού μπακ. Στον ΠΑΟΚ ήρθε ως δεξί χαφ και μάλλον εκεί πρέπει να δοκιμαστούν οι ικανότητές του στο μέλλον.

Επίσης, το κέντρο της άμυνας διαπιστώθηκε ότι είναι τραγικά αργό, ανεξάρτητα από το εάν έλειπε ο Μπαρκαουάν (θυμηθείτε την πανωλεθρία στην άμυνα στα πρόσφατα ματς με Λάρισα και Καλαμαριά στα οποία έπαιζε ο Ρουμάνος).

Ας δούμε τα τεχνικά χαρακτηριστικά των βασικών αμυντικών επιλογών στο ρόστερ που διαθέτει ο ΠΑΟΚ:

Οι στόπερ

Ο Χρήστος Μελίσσης έχει καλές τοποθετήσεις, είναι μαχητής και παθιασμένος, αλλά έχει πρόβλημα στο σπριντ με γρήγορους αντιπάλους και χρειάζεται μυϊκή ενδυνάμωση για να είναι πιο δυνατός στις μονομαχίες. Ο Στέλιος Μαλεζάς είναι άπειρος ακόμα, ενώ ο Κοσμίν Μπαρκαουάν τοποθετείται σωστά λόγω εμπειρίας, είναι φιλότιμος, αλλά και αργός. Και στο σύγχρονο ποδόσφαιρο με τις κάθετες πάσες και την ταχύτητα στην ανάπτυξη όταν το κέντρο της άμυνάς σου είναι αργό, δεν πας πουθενά…

Τα ακραία μπακ

Για τον Νίκο Αραμπατζή τα είπαμε παραπάνω. Αλλά και στην θέση του αριστερού μπακ τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Ο Ηλίας Χαραλάμπους αποκτήθηκε γι’ αυτή την θέση το καλοκαίρι του 2005, αλλά αποδείχτηκε από την περσινή σεζόν, κιιόλας, ότι είναι ανεπαρκείς στα αμυντικά του καθήκοντα. Το αντιλήφθηκε πολύ γρήγορα ο ίδιος ο Γιώργος Κωστίκος που τον επέλεξε και από τις αρχές του δευτέρου γύρου του περσινού πρωταθλήματος έβαλε αριστερό μπακ τον Κωνσταντινίδη.

Ο Κύπριος εκ φύσεως δεν έχει σαφή θέση στο γήπεδο. Είναι κάτι… μεταξύ μπακ και χαφ, βάζοντας σε δίλλημα ακόμα και τους εκάστοτε προπονητές του (Κωστίκο, Ντουμιτρέσκου, Βούκοτιτς) οι οποίοι τον χρησιμοποιούσαν μία φορά στην μία θέση και μία στην άλλη, ενώ το ίδιο εξακολουθεί να κάνει και ο Παράσχος. Ο Παντελής Κωνσταντινίδης, πάλι, εκτός από την ηλικία του, ήταν σαφές από την πρώτη του θητεία στον ΠΑΟΚ, ότι δεν είναι αριστερό μπακ. Χαραμίστηκε σ’ αυτό το πόστο την πρώτη χρονιά που ήρθε στην Τούμπα από τον Απόλλωνα (την περίοδο 1998 – 99). Απελευθερώθηκε το ταλέντο του την επόμενη σεζόν που αποκτήθηκε ο Στέλιος Βενετίδης και προωθήθηκε στην θέση του αριστερού χαφ, όπου πήρε και το προσωνύμιο «Σβούρας» αναστατώνοντας τις αντίπαλες άμυνες.

Είναι προφανές, λοιπόν, ότι απαιτείται αμυντική ενίσχυση σε όλες τις θέσεις, πλην του τερματοφύλακα. Πρόκειται περί καίριου ζητήματος για την δημιουργία μίας ανταγωνιστικής ομάδας. Εάν και εφόσον, φυσικά, ομαλοποιηθούν οι συνθήκες σε διοικητικοοικονομικό επίπεδο και μπορούμε να μιλάμε σοβαρά για μεταγραφές και αγωνιστικό σχεδιασμό από τον Γιώργο Παράσχο ενόψει της νέας σεζόν.