Ζητείται διάρκεια
Την επόμενη μέρα της σπουδαίας νίκης του Ολυμπιακού επί της Μπενφίκα μιλήσαμε για προοπτική, για την ελπίδα, αλλά αποφύγαμε διθυραμβικές αναφορές, με την επισήμανση ότι οι μεγάλες ομάδες χαρακτηρίζονται μεγάλες, όταν.. δοκιμάζονται στον χρόνο, στη διάρκεια δηλαδή. Στο Χάρκοβο ο Ολυμπιακός δεν έδινε εξετάσεις αλλά προσπαθούσε να προσθέσει έναν κρίκο στην αλυσίδα των εξαιρετικών εμφανίσεων που έκανε προσφάτως. Δεν τα κατάφερε.
Να ξεκαθαρίσουμε δυο πράγματα. Πρώτον, ότι δεν διεκδικούμε την διαφορετικότητα, αλλά καταβάλουμε προσπάθεια για να μην παρασυρόμαστε από τα θέλω των αναγνωστών. Δεύτερον, ο Ολυμπιακός δεν έγινε μεγάλη ομάδα μετά το 5-1 επί της Μπενφίκα ,ούτε και μικρή ομάδα μετά την ήττα από την Μέταλιστ.
Μέσα σε κλίμα ευφορίας, με αρκετά καλές προϋποθέσεις, με σημάδια στον ουρανό που κάνουν τους φίλους της ομάδας να κοιτάζουν με αισιοδοξία περπατάει ο Ολυμπιακός αλλά περπατάει. Προσέξτε, όμως… Περπατάει και φυσικά δεν είναι σε θέση να… πετάξει, όπως θα ήθελαν οι εφημερίδες που πολύ εύκολα μπορούν να δώσουν στοιχεία υπερβολής στην κριτική τους, είτε τη θετική, είτε την αρνητική αρκεί να πιάσουν τον… σφυγμό των αναγνωστών σε αυτά που θέλουν να ακούσουν ή να διαβάσουν…
Οι οπαδοί του Παναθηναϊκού τι κρατάνε από την φετινή εικόνα της ομάδας τους; Τις σπουδαίες νίκες και εμφανίσεις με Βέρντερ και Ιντερ ή τη συνολική εικόνα της ομάδας; Από τα αποτελέσματα σε μεμονωμένα ματς ή την εικόνα της ομάδας σε βάθος χρόνου βγάζεις συμπεράσματα, κάνεις κριτική.
Στο παγωμένο Χάρκοβο ο Ολυμπιακός δεν έδινε εξετάσεις αλλά προσπαθούσε να προσθέσει ένα κρίκο στην αλυσίδα των εξαιρετικών εμφανίσεων που έκανε προσφάτως. Δεν τα κατάφερε. Αυτό δεν ήταν σημάδι για να αναθεωρήσουμε όσα καλά είχαμε πει αλλά φυσικά ούτε η νίκη και η εξαιρετική εικόνα, αν ερχόταν, θα ήταν απόδειξη της ΜΕΓΑΛΗΣ ομάδας γιατί απλούστατα ο Ολυμπιακός δεν είναι μεγάλη ευρωπαϊκή ομάδα…
Είναι άλλο θέμα το να πιστεύεις στον εαυτό σου, να ποντάρεις στο αύριο, να αισιοδοξείς για το μέλλον αφού έχεις δουλέψει γι΄αυτό, έχεις κτίσει για μια καλύτερη μέρα και άλλο, στην εποχή της δημιουργίας να έχεις την αυταπάτη ότι η επιτυχία είναι θέμα ένα, δυο αποτελεσμάτων. Ο Ολυμπιακός δεν θα ήταν μεγάλη ομάδα ούτε και αν κέρδιζε την Μέταλιστ. Δεν θυμάμαι ποιος παίκτης του Ολυμπιακού το είχε πει μετά το ματς με την Μπενφίκα αλλά θεωρώ ότι η αναφορά του σε σωστή διαχείριση όταν έρθουν τα άσχημα αποτελέσματα, είναι κάτι που πρέπει να αξιολογηθεί από τους ιθύνοντες με το ειδικό βάρος που έχει αυτή η ατάκα….
Επί της ουσίας η ήττα από την Μέταλιστ δεν αλλάζει δραματικά την κατάσταση από την στιγμή που ο Ολυμπιακός εξακολουθεί να έχει την κατάσταση στα χέρια του και του αρκεί μια ισοπαλία, στις 18 του μήνα με την Χέρτα, στο Καραϊσκάκη. Βέβαια διαφωνώ με αυτούς που ισχυρίζονται ότι δεν έχασε τίποτα. Για δυο εβδομάδες ο Ολυμπιακός θα ζει με τα καρδιοχτύπια. Με νίκη δεν θα περίμενε την τελευταία αγωνιστική. Κανείς δεν ξέρει αν θα είναι καλύτερα να τερματίσεις στον όμιλο σου δεύτερος η, τρίτος, γιατί ουδείς μπορεί να γνωρίζει την κατάταξη ομάδων στους άλλους ομίλους. Εχει, όμως, μια γοητεία, διαφορετική, να παίρνεις το εισιτήριο της πρόκρισης και να είσαι στην κορυφή του ομίλου από την πρόκριση μέσω της τρίτης θέσης…
Από μια οπτική γωνία μπορεί βέβαια να κάνει καλό στον Ολυμπιακό αυτή η ήττα. Να δώσει την δυνατότητα στους “ερυθρόλευκους” να συνειδητοποιήσουν πού φτάνουν τα κυβικά τους, να κλείσουν τα αυτιά σε όλα αυτά που μπορούν να τους τρελάνουν μετά από με μια μεγάλη νίκη. Να βάλουν οι ίδιοι τις διαχωριστές γραμμές από την προοπτική, την ελπίδα, την αισιοδοξία, μέχρι την… παγκόσμια αναγνώριση. Αυτό μόνοι τους, θα το κάνουν. Δεν θα τους βοηθήσει ο Τύπος… Εδώ δεν το έκαναν ποτέ οι εφημερίδες, θα το πράξουν τώρα όπου ο ανταγωνισμός είναι πιο σκληρός;
Ενα κομμάτι της ανησυχίας μπορεί να προκαλέσει η εικόνα του Ολυμπιακού στο ματς με την Μέταλιστ. Ούτε πίεση ψηλά, ούτε ανάπτυξη από τα πλάγια, ούτε καθαρό μυαλό. Το ματς βέβαια θα μπορούσε να κολλήσει στην λευκή ισοπαλία, για εκεί πήγαινε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός έχασε ένα ματς όπου είχε καλή εικόνα. Και πώς να έχει όταν ουσιαστικά μόνο δυο παίκτες στάθηκαν στο παγωμένο Χάρκοβο, ο Νικοπολίδης και ο Ντουντού…
Υ.Γ. Την προηγούμενη μέρα του αγώνα ο Βαλβέρδε είπε ότι σε περίπτωση αποτυχίας δεν θα είναι άλλοθι, αν χάσουμε, οι καιρικές και κατ΄επέκταση γηπεδικές συνθήκες. Την Τετάρτη το βράδυ, όταν ήρθε η ήττα μίλησε για την κακή κατάσταση του αγωνιστικού χώρου. Δεν μας είχε συνηθίσει ο Ισπανός σε τέτοιες …δικαιολογίες…
