Εκεί που μας χρωστάγανε, μας πήραν και το βόδι

Δεν μπορώ να καταλάβω τι μυαλά κουβαλάνε… Δεν μπορώ καν να καταλάβω τι διάολο προσπαθούν να πετύχουν. Πόσο θράσος πρέπει να έχει ή μάλλον σωστότερα, πόσο προστατευμένος μπορεί να αισθάνεται κάποιος, για να επιδεικνύει τόσο προκλητικά διαφορετική συμπεριφορά στην άσκηση του πειθαρχικού ελέγχου, ανάλογα με το χρώμα της φανέλας του παραβάτη;

Δεν μιλάμε για φάσεις, οι οποίες εγείρουν την παραμικρή αμφιβολία, δεν είναι καν στην κρίση του διαιτητή. Μιλάμε για τράβηγμα φανέλας σε ποδοσφαιριστή που έχει κερδίσει σαφές προβάδισμα και φεύγει αμαρκάριστος προς την αντίπαλη περιοχή και μιλάμε επίσης για κλάδεμα από πίσω σε ίδια φάση ως προς την τελική της εικόνα, δηλαδή με τον Μάντζιο να κινείται προς τη μεγάλη περιοχή του Γκσπούρνινγκ.

“Κι εκεί που μας χρωστάγανε, μας πήραν και το βόδι”, λέει σοφά ο λαός μας. Εκεί που η Ξάνθη θα αγωνιζόταν με δύο βασικά στελέχη του κεντρικού της άξονα να έχουν κίτρινη κάρτα από το πρώτο δεκάλεπτο και να μειονεκτούν σε επίπεδο έντασης και ρίσκου στα μαρκαρίσματά τους, ο Σαριέγκι τιμωρείται σε μία φάση που η συμμετοχή του εξαντλείται στην παρουσία του και στην επόμενη πρώτη ευκαιρία αποβάλλεται με δεύτερη κίτρινη κάρτα!

Δεν αναφέρομαι στη φάση που λανθασμένα υποδεικνύεται σε θέση οφσάιντ ο Σαλπιγγίδης, ενώ φεύγει ένας εναντίον ενός, αν και κουράστηκα να δικαιολογώ ως ανθρώπινα, τα διαρκή λάθη σε βάρος του Παναθηναϊκού. Αναφέρομαι σε φάσεις που βγάζουν μάτι, σε φάσεις που η διαφορετική αγωνιστική συμπεριφορά των παικτών του Παναθηναϊκού σε Ελλάδα και Ευρώπη, βρίσκει ένα εκπληκτικό άλλοθι που δεν μπορώ να αντιμετωπίσω.

Αναφέρομαι σε φάσεις που δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο Παναθηναϊκός… απολαμβάνει αντιμετώπιση όχι απλά μιας πολύ μικρής ομάδας, αλλά ομάδας που έχει στοχοποιηθεί με κατεύθυνση τον υποβιβασμό!

Την πεισματική άρνηση του Γιάννη Βαρδινογιάννη να αντιμετωπίσει με τα ίδια όπλα το παρασκήνιο, τη ζήσαμε γι’ αρκετά χρόνια. Το ερώτημα απευθύνεται στους νέους μετόχους, που μπήκαν με όνειρα, φιλοδοξίες και αποφασιστικότητα να οδηγήσουν τον Παναθηναϊκό ξανά στην κορυφή:

Ως πότε κύριοι θα ανέχεστε αυτή την κατάσταση; Ως πότε θα προσφέρετε την επένδυσή σας βορά στα σχέδια εξειδικευμένων εργατών του παρασκηνίου; Ως πότε;

Υ.Γ.: Η διάθεση να μιλήσουμε για ποδόσφαιρο δεν περισσεύει. Άλλωστε δεν είναι ποδόσφαιρο αυτό. Μια διαδικασία ρώσικης ρουλέτας είναι. Άλλοτε τα πυρά είναι άσφαιρα κι άλλοτε σου τινάζουν τα μυαλά στον αέρα. Μεταφορικά και κυριολεκτικά…