Η Ιστορία του ECW (μέρος 1ο)
Το όνομα ECW (Extreme Championship Wrestling) είναι για πολλούς το τρίτο show του WWE και προβάλλεται κάθε Τρίτη στην Αμερική. Γνωστοί star του είναι o Hardcore Holly, ο Burke, ο Big Daddy V, ο CM Punk και αρκετοί άλλοι stars γνωστοί και από τα υπόλοιπα show του WWE.
Το όνομα
ECW (Extreme Championship Wrestling) είναι για πολλούς το τρίτο show του WWE και προβάλλεται κάθε Τρίτη στην Αμερική. Γνωστοί star του είναι o Hardcore Holly, ο Burke, ο Big Daddy V, ο CM Punk και αρκετοί άλλοι stars γνωστοί και από τα υπόλοιπα show του WWE.
Το εν λόγω άρθρο, δεν θα αναφερθεί στο ECW του WWE αλλά θα παρουσίασει όσο είναι δυνατό την ιστορία του “παλιού” ECW, από το 1992 μέχρι το 2001 και πριν αυτό κατεβάσει τα ρολά και επέλθει στην ιδιοκτησία του WWE και του Vince McMahon.
Tα πρώτα χρόνια
To ECW γεννήθηκε το 1992 από τον επιχειρηματία Tod Gordon στην Philadelphia της Pennsylvania. Αρχικά δεν λέγονταν Extreme Championship Wrestling αλλά χρησιμοποιούσε το πολύ πιο “αθώο” Eastern Championship Wrestling και αποτέλούσε μέλος του NWA (National Wrestling Alliance). Το ECW, χωρίς τον όρο Extreme στο όνομα του δεν αποτελούσε ούτε κατά το ήμισυ αυτό που άρχισε να δημιουργείται 2 χρόνια αργότερα.
To wrestling και τα gimmicks ήταν σε μεγάλο βαθμό ηπίων τόνων και αφορούσαν πιο πολύ τους μικρότερους φίλους της πάλης. Εκεί θα έβρισκες παλιούς star όπως τον Don Muraco, τον Superfly Jimmy Snuka, τον Tito Santana, τον Terry Funk αλλά και πολλούς πιτσιρικάδες όπως ο Tommy Dreamer, o Shane Douglas, ο Sandman και ο Taz (αργότερα μετονομάστηκε σε Tazz στο WWE).
Το ECW πραγματοποιούσε όλους τους αγώνες του σε μια μικρή αίθουσα ονόματι Viking Hall. H χωρητικότητα ήταν μικρή και αρχικά δεν ξεπερνούσε τα 1000 άτομα. Αργότερα η αίθουσα θα μετονομαζόταν σε ECW arena και θα μεγάλωνε κατά 150-200 θέσεις. Booker (αυτός που κανονίζει ποια ματς θα γίνουν) ήταν ο (μακαρίτης πλεον) Eddie Gilbert ο οποίος σύντομα αντικαταστάθηκε από τον Paul Heyman, γνωστό και ως Paul E Dangerously. Πολλά έχουν ακουστεί για το πώς πήρε την θέση αυτή ο Paul E. αλλά εμείς απλά θα σταθούμε στο παλαιστικό κομμάτι. Το σίγουρο είναι ότι με την αλλαγή αυτή ?κάτι? διαφορετικό έμελε να γίνει.
Το 1994, ο ιδιοκτήτης του NWA Jim Crockett συμφώνησε με τον Tod Gordon να πραγματοποιήσει αγώνες στην ECW Arena για το NWA Heavyweight Championship. O πρόεδρος του NWA Dennis Coralluzzo, νομίζοντας ότι o Crockett με τον Gordon είχαν πάρει τον πλήρη έλεγχο, αποφάσισε να παρέμβει και να ελέγξει πλήρως τους αγώνες.
Κάπου εκεί πραγματοποιήθηκε το πρώτο από τα περιβόητα ECW Promos με πρωταγωνιστή τον Shane Douglas ο οποίος είχε νικήσει τον 2 Cold Scorpio για τον Heavyweight τίτλο. Μετά τον αγώνα, ο Shane Douglas πέταξε τον NWA τίτλο λέγοντας ότι το promotion αυτό “πέθανε” όταν το WCW (πάλαι ισχυρό μέλος του NWA) πωλήθηκε στον Ted Turner to 1988 και ανακοίνωσε τον νέο ECW Heavyweight τίτλο.
H άνοδος
Κάπου εκεί άρχισε ο Paul Heyman να παίρνει τον έλεγχο. Αρχικά έφερε στο roster του ECW πολλούς τεχνικούς παλαιστές οι οποίοι έψαχναν ευκαιρία να έλθουν στην Αμερική. Μερικοί από αυτούς ήταν ο Chris Benoit και ο Eddie Guerrero (και οι δυο τους ήταν στην Ιαπωνία), ο Rey Mysterio και ο Psychosis, ο Mick Foley ο οποίος είχε φύγει από το WCW και σακατεύονταν στα ring της Ιαπωνίας ως Cactus Jack αλλά και άλλοι όπως ο Chris Jericho και ο Perry Saturn.
To 1995 και 1996 αποτέλεσαν τις καλύτερες χρονιές του ECW. Είχαμε φοβερά τεχνικά match (όπως τα απίστευτα ματς Guerrero-Malenko), hardcore match (όπως τα ματς των Original Gangstaz με τους Public Enemy και του Cactus Jack με τον Sandman) κι εκπληκτικά promos που απευθύνονταν σε ενήλικο κοινό κι έμειναν στην ιστορία ως τα καλύτερα promos στο χώρο του wrestling.
Η ECW Arena έγινε το κέντρο όλων αυτών που ήθελαν να δουν κάτι διαφορετικό. Δεν ήθελαν να δουν τους κακούς Γιαπωνέζους και τους αργούς heavyweights που ξέχναγαν τα λόγια τους στην κάμερα, ούτε ήθελαν να δουν shows που όλη τη δόξα έπαιρναν 3-4 άτομα και οι υπόλοιποι έμπαιναν στο ring χωρίς λόγο κι αιτία. Ήθελαν να δουν πραγματικά feuds, ωραία storylines, και μίξη τεχνικού και hardcore wrestling.
Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στα storylines. Ο Paul Heyman έδωσε πλήρη ελευθερία στους παλαιστές του για να είναι αυτό που θέλανε και αγαπούσαν. Πάνω σε αυτή τη βάση χτίστηκαν storylines όπως αυτό που αφορούσε το feud του Dreamer και του Raven. Είχαμε τα εκπληκτικά promos του τρελάρα Steve Austin o οποίος ήταν πολύ πιο δυναμικός και αστείος στο ECW από ότι ήταν αργότερα στο WWF, είχαμε τα storylines μεταξύ του Terry Funk και του πνευματικού του παιδιού Cactus Jack.
Οι δύο αυτές χρονιές τράβηξαν την προσοχή του WWF και του WCW, όχι μόνο στο θέμα των ταλέντων αλλά και στο θέμα των storylines. Θα λέγαμε ότι το WCW ενδιαφέρθηκε κυρίως για τους παλαιστές ενώ το WWF για τα storylines αλλά και την κουλτούρα. Αυτό έγινε όταν στο Pay Per View (PPV) του WWF “King of the Ring” το 1995 το οποίο πραγματοποιούνταν στην Philadelphia, το κοινό φώναζε ασταμάτητα το όνομα του ECW.
To 1996, στο WWF PPV “In Your House: Mind Games”, οι αστέρες του ECW βρίσκονταν στις πρώτες θέσεις δίπλα στο ring και μάλιστα ο Sandman επενέβη και σε ένα από τα match. Αυτό οδήγησε το 1997 στο περιβόητο Invasion του ECW στο Monday Night Raw όπου για πρώτη φορά θα είχαμε ένα show από δύο διαφορετικές εταιρίες.
Ο λόγος που έγινε αυτό ήταν ότι και ο Paul Heyman (που από το 1996 είχε αγοράσει από τον Gordon το ECW) αλλά και ο Vince McMahon μοιράζονταν το ίδιο μίσος για τον μεγάλο τους εχθρό, το WCW. Με αυτό το show ξεκίνησε και το περιβόητο Attitude Era του WWF. Μαθαίνοντας από το ECW, οι παλαιστές του WWF απέκτησαν την ελευθερία που είχαν οι συνάδελφοι τους στο ECW. Η κίνηση αυτή οδήγησε στην κατάρρευση του WCW με την πανωλεθρία του στα Monday Night Wars.