Λεπτή κόκκινη γραμμή…
Ο Ολυμπιακός κατέκτησε ένα από τα πιο εύκολα πρωταθλήματα στην ιστορία του, αλλά ταυτόχρονα έχει καταφέρει να κινείται μεταξύ αποδοκιμασιών, γκρίνιας, συνθημάτων και έντασης, "πληγώνοντας" τον ίδιο του τον εαυτό.
Η πραγματικότητα είναι ότι λείπουν πολλά. Η ψυχραιμία, η ηρεμία, το μέτρο στις αντιδράσεις και φυσικά λείπουν οι ποιοτικοί παίκτες-προσωπικότητες που θα αλλάξουν επίπεδο τον Ολυμπιακό.
Κάποιοι έπεισαν τον Μαρινάκη το περασμένο καλοκαίρι ότι το ρόστερ δεν υπολείπεται εκείνο της περασμένης περιόδου. Σε ένα πρωτάθλημα, όπου ο Ολυμπιακός ουσιαστικά «έπαιζε μόνος του», ορισμένοι επέμεναν ότι όλα βαίνουν καλώς. Ακόμα όμως οι «ερυθρόλευκοι» ψάχνουν τον αντι-Μιραλάς, τον αντι-Ιμπαγάσα και τον αντι- Ορμπάιθ. Από το περασμένο Φθινόπωρο δίνονταν υποσχέσεις, αρχικά από τον Ζαρντίμ, ότι «η ομάδα θα βελτιωθεί». Τελειώνει το πρωτάθλημα και στα ματς στα οποία ο Ολυμπιακός είχε καλή απόδοση είναι ελάχιστα.
Δεν κέρδισαν τα μεγάλα παιχνίδια…
Ο κόσμος δυσανασχετεί στις κερκίδες, αφού τους τελευταίους τρεις μήνες είδε τον Ολυμπιακό, μέσα στο «Καραϊσκάκης» μάλιστα, να χάνει το αήττητο στο πρωτάθλημα (από τον Ατρόμητο Αθηνών, του Αναστόπουλου), να μην μπορεί να νικήσει τον ΠΑΟΚ και τον Παναθηναϊκό, ενώ ηττήθηκε και στον δεύτερο αγώνα από τη Λεβάντε στο Γιουρόπα Λιγκ. Δηλαδή, οι Πειραιώτες δεν κέρδισαν ούτε ένα από τα λεγόμενα μεγάλα παιχνίδια που είχαν μπροστά τους.
Ο απαιτητικός κόσμος του Ολυμπιακού ναι μεν θέλει να παίρνει η ομάδα του το πρωτάθλημα, αλλά επιθυμεί παράλληλα να βλέπει και καλό θέαμα και να πανηγυρίζει νίκες απέναντι στους κυριότερους εγχώριους αντιπάλους του. Όταν δεν το βλέπει αυτό, δυσφορεί και αποδοκιμάζει. Αρχικά, είχε στραφεί εναντίον των παικτών, αλλά πλέον αποδίδει ευθύνες και στη διοίκηση.
Οι αδυναμίες της Ευρώπης…
Αυτό έχει να κάνει με το ότι ο πήχυς χαμήλωσε, τη στιγμή που η ομάδα τον περασμένο Μάιο έβγαζε μια δυναμική και έδειχνε ότι με κάποιες προσθήκες θα μπορούσε να κάνει το βήμα παραπάνω και στην Ευρώπη. Οι αποφάσεις που ελήφθησαν, ήταν τέτοιες που δεν θα έβαζαν σε κίνδυνο την κατάκτηση του πρωταθλήματος, αλλά οι αδυναμίες ήταν χτυπητές στην Ευρώπη και φάνηκαν και στα τέσσερα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό και τον ΠΑΟΚ.
Ο Ολυμπιακός χρειάζεται ποδοσφαιριστές ηγέτες που θα κάνουν τη διαφορά στους μεγάλους αγώνες, οι οποίοι θα αντιμετωπίζουν τα παιχνίδια με την κατάλληλη νοοτροπία. Χωρίς υπεροψία, αλλά με τη δέουσα σοβαρότητα, τιμώντας και το τελευταίο ευρώ που δίνει ο φίλαθλος από το υστέρημά του για να πάει στο γήπεδο.
Ολυμπιακή εκεχειρία…
Ο Μαρινάκης μέσα στην απογοήτευσή του απείλησε με «Ολυμπιακή Συμμαχία» μετά τα (για πρώτη φορά) εις βάρος του συνθήματα στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό, θυμίζοντας τι συμβαίνει και τι περνούν άλλες ομάδες. Όμως, στην πραγματικότητα αυτό που χρειάζεται τούτη την ώρα που η βελόνα αγγίζει το κόκκινο είναι «Ολυμπιακή… εκεχειρία».
Υ.Γ.: Ο Παπάζογλου δεν είναι Τοροσίδης για να μπορεί να παίζει όλη τη δεξιά πλευρά. Στην πραγματικότητα δεν είναι κλασικός δεξιός μπακ.
Υ.Γ.2: Όπως επίσης ο Χολέμπας δεν είναι Γεωργάτος. Μπορεί να λειτουργήσει ως χαφ, αλλά παρουσιάζει αδυναμίες ανασταλτικά, όταν ως αριστερός μπακ έχει να αντιμετωπίσει έναν γρήγορο και ποιοτικό ακραίο επιθετικό.
Υ.Γ.3: Ο Μήτρογλου τι άλλο πρέπει να κάνει για να πείσει τον Μίτσελ, ότι αξίζει περισσότερο χρόνο συμμετοχής;
Οι δηλώσεις του Άριελ Ιμπαγάσα στην εκπομπή SUPER BALL αμέσως μετά τη λήξη του ντέρμπι στο γήπεδο “Γεώργιος Καραϊσκάκης”:
