ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Γιατί ο Κετσπάγια είναι η πιο ενδεδειγμένη λύση

Με βάσει τα οικονομικά, τη γνώση ελληνικής πραγματικότητας, το λαϊκό έρεισμα και την προπονητική αξία, η πιο ενδεδειγμένη λύση για τον πάγκο της ΑΕΚ είναι ο Τιμούρ Κετσπάγια. Ο Γιάννης Ξενάκης παρεμβαίνει και αναλύει τους λόγους.

Γιατί ο Κετσπάγια είναι η πιο ενδεδειγμένη λύση
Η σειρά είναι τυχαία: Βλάχος, Κωστένογλου, Μπίλιτς, Μπόλονι, Πάουλο Σόουζα, Κετσπάγια, Ρεχάγκελ, Μπαζντάρεβιτς, Εστεβάν, Σιμεόνε, Αγκίρε, Χιμένεθ, Μανθάνο (αυτόν πάει, πρόλαβε και τον …έκλεψε η Σεβίλη), Μουνίθ, Μουνιόθ (μόνο ο Μουνίτις λείπει), Φερνάντεθ και …Δέλλας.

Δεν αποκλείεται να έχω ξεχάσει και κάποιον, πάντως σε γενικές γραμμές αυτά τα 17 ονόματα (συν – πλην) γράφτηκαν το τελευταίο διήμερο. Και μέχρι να κάνει ο Αδαμίδης, την Παρασκευή το καθοριστικό ταξίδι στη χώρα του υποψήφιου εκλεκτού, πιθανόν να γραφτούν κι άλλα.

Σημασία δεν έχει πόσα ονόματα θα παρελάσουν από ιστοσελίδες και εφημερίδες. Σημασία έχει ποια θα είναι η επιλογή, που θα κάτσει η μπίλια. Ο Μπάγεβιτς έφυγε, τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Για τη διοίκηση που θα πρέπει με βάση κάποια συγκεκριμένα κριτήρια, να αποφασίσει τι θέλει, ποιο μοντέλο, ποια σχολή ποδοσφαίρου και με ποια προοπτική. Θα είναι προπονητής που απλώς θα βγάλει τη χρονιά και αν αποδειχτεί λίρα εκατό θα του ανανεωθεί το συμβόλαιο ή θα ρισκάρουν επιλογή διετίας που αν “στραβώσει” το πράγμα στην πορεία, θα επιβαρύνει το ταμείο της ΑΕΚ (δηλαδή την τσέπη του Παππά) όπως έγινε με Φερέρ και Δώνη;

Από τα ονόματα που έχουν κυκλοφορήσει για τους περισσότερους δεν έχω άποψη. Ή μάλλον καλύτερα, οι γνώσεις μου για τους πιο πολλούς περιορίζονται στην ανάγνωση ενός βιογραφικού. Επιτυχίες, πορεία χρονιά με χρονιά, κάποιες λεπτομέρειες, μέχρις εκεί. Αυτά είναι δουλειά του Αδαμίδη να τα ψάξει και αφού ζυγίσει τα πράγματα, να καταλήξει στην καλύτερη δυνατή περίπτωση. Καταπώς λέγεται δεν έχει τον τελευταίο καιρό και τις καλύτερες σχέσεις με τον Κιντή, ο οποίος αντικειμενικά θεωρείται “εξπέρ” στο ψάξιμο. Μέσα σε μισή ώρα ο 55 ημερών πρόεδρος της ΑΕΚ μπορεί να σου βρει όλο το “στόρι” ενός υποψήφιου προπονητή ή ποδοσφαιριστή.

Τέλος πάντων για να μην μακρηγορούμε, δεν ξέρω πόσο μπορεί να δέσει με την ΑΕΚ ο Πάουλο Σόουζα που τρία χρόνια σε μικρές αγγλικές ομάδες (ΚΠΡ, Σουόνσι, Λέστερ) προσπαθεί να κάνει το αγροτικό του, αλλά αποτελέσματα δεν φέρνει (πέρσι πάντως οι βαθείς γνώστες του αγγλικού ποδοσφαίρου, λένε ότι η Σουόνσι έπαιξε πολύ καλή μπάλα, πήρε την 7η θέση και έχασε για λίγο τα πλέι οφ ανόδου στην πρέμιερ). Διαβάζω επίσης μηνύματα σε διάφορα φόρουμ και βλέπω ότι η συντριπτική πλειονότητα των οπαδών της ΑΕΚ είναι κατά της πρόσληψης του Πορτογάλου. Έχει σημασία αυτό; Μπορεί ναι, μπορεί και όχι.

Ο Μπίλιτς, επίσης με …αγγλική προϋπηρεσία (ό,τι κινείται γύρω από Αγγλία, λογικό είναι να το γουστάρει ο πρόεδρος) αφού έπαιξε 4 χρόνια μπάλα σε Γουέστ Χαμ και Έβερτον, έχει 9 χρόνια να δουλέψει σε σύλλογο. Καθημερινή τριβή, προπόνηση, οργάνωση. Σεζόν 2001-2002, σε ηλικία μόλις 33 ετών έκανε τον προπονητή στην Χάιντουκ. Μετά Ελπίδων, από το 2006 Ανδρών, το μόνο που θυμάμαι είναι το χουνέρι που έκανε στους Άγγλους τους οποίους κέρδισε στο σπίτι τους και απέκλεισε από το EURO 2008. Οι αριθμοί είναι υπέρ του, 38 ματς, 27 νίκες, 7 ισοπαλίες και μόλις 4 ήττες. Εκτός από τη μητρική γλώσσα, μπορεί να συνεννοηθεί άψογα στα αγγλικά, γερμανικά και ιταλικά. Κι αν κάνουν κανένα παρτάκι στην ΑΕΚ, παίζει και κιθάρα ο 42χρονος Κροάτης, μέλος ροκ-μπάντας.

Για τους Ισπανούς δεν έχω άποψη, τον Μουνιόθ πάντως τον θυμάμαι επειδή έβγαλε τον Νίνη και απ ‘ότι λένε οι Παναθηναϊκοί δούλευε πολύ με την ομάδα, αλλά το υλικό που είχε δεν ήταν και το καλύτερο.

Ο Χιμένες, ούτε απέτυχε αλλά ούτε και ξεπέρασε τον Ράμος στη Σεβίλη, της οποίας είναι γέννημα θρέμμα (13 χρόνια ποδοσφαιριστής). Πέμπτη θέση τη μια χρονιά, τρίτη την άλλη, από τον Μάρτιο είναι άνεργος.

Ο Μπόλονι έχει άψογο βιογραφικό, το wikipedia έχει κάνει ένα …βήμα μπροστά και τον έχει ήδη προσλάβει στην ΑΕΚ (!), αλλά όταν στην ΑΕΚ λένε ότι ψάχνουν για (σχετικά) νεαρό προπονητή και όλα τα υπόλοιπα (φιλόδοξο, εργατικό, ορεξάτο για τίτλους κτλπ) φαντάζομαι ότι ο Ρουμάνος που κοντεύει τα 60 δεν πληροί τις προϋποθέσεις.

Ο Σιμεόνε θα μπορούσε να προσληφθεί, εάν και εφόσον έψαχναν και διαπίστωναν πως μετράει “προπονητικά”, μόνο στη λογική ότι θέλουν να κάνουν …καλά τους Αργεντινούς. Να ξαναβρεί το λαμπερό του χαμόγελο ο Σκόκο που του αφαίρεσε ο κακός Μπάγεβιτς, να ξαναβρεί τη ρέντα του ο Μπλάνκο που τον χαντάκωσε ο κακός Μπάγεβιτς, να ξαναβρεί τη χαμένη αυτοπεποίθηση του ο Σάχα που ξαπόστειλε νωρίς στον πάγκο ο κακός Μπάγεβιτς.

Προσωπική μου άποψη είναι ότι η ΑΕΚ δεν πρέπει σ’ αυτή τη φάση ούτε να πειραματιστεί, ούτε να ρισκάρει. Αν προσλάβει προπονητή που θα δουλέψει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, οι δυσκολίες θα είναι πολλές. Και γνωστές, δεν χρειάζεται να τις αναλύσουμε. Σπανίζουν οι περιπτώσεις προπονητών που ήρθαν μήνα Οκτώβριο (για πρώτη φορά) στο ελληνικό πρωτάθλημα και μέχρι τον Μάιο κατάφεραν να πετύχουν την υπέρβαση. Το πετύχαινε στα χρόνια της παντοκρατορίας του ο Κόκκαλης, αλλά ο πρόεδρος του Ολυμπιακού είχε εξευτελίσει το θεσμό του προπονητή, σε σημείο που να μπορεί να παίρνει πρωταθλήματα και με τον Μπιγκόν. Ή ακόμα και με τον μπαρμπα Γιάννη τον Κόλλια. Το πέτυχε κάποτε (Σεπτέμβριος 1977) και ο Μπάρλος, διώχνοντας μετά την ήττα στο Καραϊσκάκη (δεύτερη αγωνιστική) τον Φάντρονκ και φέρνοντας τον Τσαϊκόφσκι έκανε νταμπλ με την κορυφαία ΑΕΚ όλων των εποχών. Αυτές είναι σπάνιες περιπτώσεις, δεν σου τυχαίνουν κάθε μέρα λαχεία.

Συμπληρώνοντας την προσωπική μου άποψη και βάζοντας κάτω τα πράγματα (οικονομικά, γνώση ελληνικής πραγματικότητας, λαϊκό έρεισμα, προπονητική αξία) θεωρώ ότι τούτη τη στιγμή η πιο ενδεδειγμένη λύση για την ΑΕΚ είναι ο Τιμούρ Κετσπάγια. Μόνο καλά βρίσκω στη δική του περίπτωση, να αραδιάσω μερικά:

* Τον γουστάρει τρελά ο περισσότερος κόσμος και παίζει ρόλο αυτό. Το ποδόσφαιρο είναι πάνω απ’ όλα και ψυχολογία, είναι σημαντικό πράγμα η “χημεία”. Μήπως έχει ξεχάσει κανένας φίλος της ΑΕΚ το γκολ του Τιμούρ πριν από 16 χρόνια στο Καραϊσκάκη; Τα απίστευτα ματς που έκανε, το σύνθημα “είναι τρελός ο καραφλός”;

* Προπονητικά πέτυχε πολλά και σημαντικά πράγματα στην Ανόρθωση και απέτυχε στον Ολυμπιακό. Γιατί απέτυχε όμως; Πρώτον, γιατί δεν του έφερε παίκτες ο Κόκκαλης. Και δεύτερον, γιατί από την πρώτη στιγμή ήταν “ξένο σώμα” για τον κόσμο του Ολυμπιακού. Κανένας προπονητής στον κόσμο δεν μπορεί να δουλέψει, να πετύχει, να φέρει αποτελέσματα, αν λειτουργεί μέσα σε καθεστώς αμφισβήτησης. Αν γνωρίζει ότι με την πρώτη “γκέλα” έφυγε.

* Το ότι βγήκε και τα είπε χύμα, για την κατάσταση που βίωσε στον Ολυμπιακό (σε αποκαλυπτική συνέντευξη στον Κώστα Κοφινά στα “Νέα”) είναι κάτι που άρεσε στους οπαδούς της ΑΕΚ. Δεν κρύφτηκε, δεν μάσησε τα λόγια του, ακόμα και για τον Κόκκαλη είπε πράγματα.

* Η ΑΕΚ τούτη τη στιγμή πρέπει να αποκτήσει ταυτότητα ως ομάδα. Να γίνει πιο συμπαγής, να μην είναι ξέφραγο αμπέλι πίσω. Ο Κετσπάγια σ’ αυτό το στιλ ακριβώς είναι ο,τι πρέπει. Να οργανώσει ανασταλτικά την ομάδα, να την θωρακίσει και να κυνηγήσει ουσία. Το έχουμε ξαναπεί, τη δεδομένη στιγμή η ΑΕΚ θέλει αποτελέσματα και όχι θέαμα. Θα ‘ρθει κι αυτό, αν κάτσουν τα αποτελέσματα. Επίσης έχω πρόσφατη εικόνα από το παιχνίδι της Γεωργίας στο Καραϊσκάκη. Έβλεπες ομάδα, σύνολο, πειθαρχία, δεν ξεχώριζες άτομα. Και αυτό είναι σφραγίδα Τιμούρ.

* Αν ο Μπάγεβιτς δεν μπορούσε να κάνει καλά μερικά κακομαθημένα παιδιά, αν του είχε ξεφύγει η κατάσταση, στον Κετσπάγια να είστε σίγουροι πως θα κάθονται όλοι σούζα. Ρωτήστε τον Τριποτσέρη όσο έπαιζε στην Ανόρθωση, να σας πει πως μεταμορφωνόταν στα αποδυτήρια ο Κετσπάγια, αν δεν πήγαινε κάτι καλά. Α, ναι ξέχασα και μερικούς παίκτες του Ολυμπιακού. Τον γνώρισαν και από την καλή και από την ανάποδη τον Τιμούρ. Ιδίως όταν άνοιγε το στόμα του.

* Ξέρει απ’ έξω και ανακατωτά την ελληνική πραγματικότητα, τα γήπεδα, το περιβάλλον στο οποίο θα κινηθεί, τα χνώτα των αντιπάλων. Ξέρει τα ελληνικά καλύτερα από τους …μισούς Έλληνες, μπορεί με ξένους να συνεννοηθεί άψογα στα αγγλικά.

* Τέλος, δεν κοστίζει τα “τρελά λεφτά” κι έχει τη σημασία του αυτό, γιατί η σημερινή ΑΕΚ, στην οποία κυνηγάνε με το ντουφέκι το ευρώ και στην οποία ομολογουμένως έχει κάνει άψογη διαχείριση τους τελευταίους μήνες ο Αδαμίδης (με την έννοια ότι δεν έγιναν υπερβολές, σπατάλες, αλλά μονάχα περικοπές), δεν μπορεί να ξαναμπεί σε διαδικασία με κλειστά συμβόλαια και αμοιβές τύπου Φερέρ. Ο Κετσπάγια είναι η κλασσική περίπτωση του value-for-money προπονητή, η σχέση ποιότητας με την τιμή κόστους. Λίγα δίνεις, πολλά μπορείς να πάρεις.

Στην ΑΕΚ απ’ ότι μαθαίνω τον έχουν σχεδόν ξεγράψει τον Κετσπάγια. “Δεν μας κάνει, δεν μας καλύπτει” ακούω να λένε. Σε λίγες μέρες, με την επιλογή που θα κάνουν, θα μάθουμε το γιατί…

ΥΓ: Η είδηση της ημέρας είναι ότι γυρίζει (απ’ την Κυριακή) στο γήπεδο ο Ψαριανός. Ο “παρωχημένος” έφυγε, δεν συντρέχει λόγος αποχής για τον Γρηγόρη. Άντε, να μαζέψει και καμιά ψήφο…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

24MEDIA NETWORK