ΣΠΟΡ

H πρώτη φορά…

Η πρώτη φορά… δεν πονάει πάντα, όπως φαίνεται και από την αναδρομή μας στις καλύτερες πρώτες εμφανίσεις στην ιστορία της Formula 1. Ανατρέχοντας, λοιπόν, στα αρχεία μας βρήκαμε πως συνολικά δεκατέσσερις πιλότοι έχουν καταφέρει ό,τι και ο Hamilton στην Αυστραλία: βάθρο στον πρώτο τους αγώνα! Ίσως, μάλιστα, να υπάρχει και κάποια «κατάρα» που να συνοδεύει αυτό το επίτευγμα, καθώς είναι αξιοσημείωτο ότι από αυτούς μόλις δύο στέφθηκαν πρωταθλητές στη συνέχεια της καριέρας τους: ο Giuseppe Farina... Διαβάστε το πλήρες άρθρο από την ομάδα του MSFREE κάνονοντας κλικ εδώ

default image

Η πρώτη φορά… δεν πονάει πάντα, όπως φαίνεται και από την αναδρομή μας στις καλύτερες πρώτες εμφανίσεις στην ιστορία της Formula 1. Ανατρέχοντας, λοιπόν, στα αρχεία μας βρήκαμε πως συνολικά δεκατέσσερις πιλότοι έχουν καταφέρει ό,τι και ο Hamilton στην Αυστραλία: βάθρο στον πρώτο τους αγώνα! Ίσως, μάλιστα, να υπάρχει και κάποια «κατάρα» που να συνοδεύει αυτό το επίτευγμα, καθώς είναι αξιοσημείωτο ότι από αυτούς μόλις δύο στέφθηκαν πρωταθλητές στη συνέχεια της καριέρας τους: ο Giuseppe Farina (νικητής του πρώτου αγώνα στην ιστόρια της Formula 1) και ο… Jacques Villeneuve! Χωρίς λοιπόν να ξέρουμε αν ο Hamilton πάει αντίθετα με αυτήν την παράδοση, ας πάρουμε τα πράγματα χρονολογικά και ας θυμηθούμε τους πιλότους που έκαναν αισθητή την παρουσία τους με το «καλημέρα».


Στην αρχή…



Τη δεκαετία του 1950 ήταν αρκετά συχνό φαινόμενο να κατακτούν υψηλές θέσεις οι πρωτοεμφανιζόμενοι, κυρίως λόγω των λίγων συμμετοχών και των δύσκολων συνθηκών, που είχαν αποτέλεσμα τις πολλές εγκαταλείψεις ανά αγώνα. Ο Giuseppe Farina κέρδισε τον πρώτο αγώνα στην ιστορία της Formula 1 και, όπως είναι φυσικό, μπήκε πρώτος στο πάνθεον των ανθρώπων που ανέβηκαν στο βάθρο στο ντεμπούτο τους. Μαζί του οι Luigi Fagiolli και Reg Parnell που κατέκτησαν τη δεύτερη και την τρίτη θέση αντίστοιχα αλλά βέβαια είναι τόσο ιδιαίτερες οι συνθήκες που, όπως και να έχει, μειώνει την αξία του επιτεύγματος. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε, όμως, την οδηγική αξία του Farina καθώς κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα οδηγών την ίδια χρονιά αλλά και συνολικά πέντε νίκες μέχρι να αποσυρθεί το 1955. Μέσα στην ίδια δεκαετία, το ίδιο επίτευγμα κατάφεραν και οι Piero Taruffi (δεύτερος στο Ελβετικό Grand Prix του 1951), Jean Behra (τρίτος στην Ελβετία το 1952), Onofre Marimon (τρίτος στο Spa-Franchorchamps το 1953), Karl Kling (δεύτερος στο Γαλλικό Grand Prix του 1954), Cesare Perdisa (τρίτος στο Μονακό του 1955) και Masten Gregory (τρίτος στο Μονακό του 1957).








Δεν ξέρετε κανένα από τα παραπάνω ονόματα; Δεν είναι περίργο, ίσως να φταίει η «κατάρα» στην οποία αναφερθήκαμε στην αρχή! Ο πιο πετυχημένος πιλότος «του βάθρο του πρώτου αγώνα» για τη δεκαετία του 1950 ήταν ο Tony Brooks. Ο Βρετανος κέρδισε συνολικά έξι Grand Prix σε πέντε σεζόν και πάλεψε με τον Jack Brabham για το πρωτάθλημα του 1959 οδηγώντας Ferrari. Αξίζει να αναφέρουμε ότι στην ίδια δεκαετία δύο μεγάλοι πιλότοι έφτασαν μία ανάσα από το βάθρο στο ντεμπούτο τους. Ο Mike Hawthorn τερμάτισε τέταρτος στο Βελγικό Grand Prix του 1952, πριν κατακτήσει το πρωτάθλημα του 1958, ενώ ο θρυλικός Bruce McLaren τερμάτισε πέμπτος στο πριγκηπάτο του Μονακό στον αγώνα του 1959.




Αργότερα…



Τις επόμενες δεκαετίες τα πράγματα δεν ήταν και τόσο εύκολα για τους «ρούκι» καθώς πρώτος αγώνας και βάθρο έφτασαν να μοιάζουν έννοιες εντελώς ασυμβίβαστες! Ο Peter Arundell κατάφερε το 1964 να φτάσει στην τρίτη θέση (Μονακό) οδηγώντας μία Lotus-Climax ενώ δύο χρόνια μετά ο Mike Parkes έκανε ντεμπούτο ένα σκαλί παραπάνω καθώς κατέκτησε τη δεύτερη θέση στη θρυλική Reims, γεγονός που τον έκανε τον τελευταίο Βρετανό που κατάφερε κάτι αντίστοιχο πριν από τον Hamilton, σε μία καριέρα που κράτησε μόλις… έξι αγώνες! Το 1970 ο Σουηδός Reine Wisell τερμάτισε τρίτος στο Grand Prix των Ηνωμένων Πολιτειών, τον αγώνα όπου ο Jochen Rindt, ένα μήνα μετά το θανατηφόρο ατύχημα του, κατέκτησε μαθηματικά τον τίτλο. Την ίδια χρονιά, ένας από τους σημαντικότερους πιλότους στην ιστορία της Formula 1, ο Clay Reggazzoni, κατάφερε να τερματίσει τέταρτος στην πρώτη του εμφάνιση στο Ολλανδικό Grand Prix.








Ένα χρόνο μετά, το 1971, ο Mark Donohue ανεβάζει τη McLaren στο τρίτο σκαλί του βάθρου και κλείνει ουσιαστικά έναν κύκλο καθώς ο επόμενος νεοφερμένος που καταφέρνει κάτι αντίστοιχο είναι ο γνωστός μας Jacques Villeneuve στον εναρκτήριο αγώνα του 1996, στο Albert Park της Μελβούρνης. Μάλιστα, ο Καναδός θα μπορούσε να φτάσει μέχρι και στη νίκη ισοφαρίζοντας το «ρεκόρ» του Giuseppe Farina αλλά ένα πρόβλημα στην Williams του τον έριξε στη δεύτερη θέση τέσσερεις γύρους πριν από το τέλος. Θα έπρεπε να περιμένουμε έντεκα χρόνια και το ντεμπούτο του Lewis Hamilton για να δούμε κάτι αντίστοιχο. Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο σημαντικό είναι το επίτευγμα του «μικρού». Τώρα μένει να αποδείξει ότι δεν τον κυνηγάει κάποια «κατάρα» και να θα συνεχίσει με εμφανίσεις ανάλογες της εμπιστοσύνης που έχουν όλοι στις ικανότητες του.




Οι «πρεμιέρες» των εν ενεργεία πιλότων



Την καλύτερη πρώτη εμφάνιση όσον αφορά τους εν ενεργεία πιλότους την έκανε ο Mark Webber όταν το 2002 κατάφερε το απίστευτο, δηλαδή να φέρει τη Minardi στην πέμπτη θέση! Μάλιστα, το γεγονός γιορτάστηκε διπλά και τριπλά καθώς ο Αυστραλός το κατάφερε στην πατρίδα του ενώ η ομάδα είχε περάσει στην ιδιοκτησία του επίσης Αυστραλού Paul Stodart. Στην ίδια πίστα και ένα χρόνο νωρίτερα ο τότε 22 ετών Kimi Raikkonen έδειχνε το ταλέντο του τερματίζοντας στην έκτη θέση με τη Sauber. Τέλος, το 2005 στην Imola ο Vitantonio Liuzzi τερμάτισε δέκατος με τη Red Bull, κάτι αντίστοιχο είχε καταφέρει και ο Nick Heidfeld με την Sauber στην Αυστραλία το 2000, ενώ την ίδια θέση κατέκτησε φέτος και ο Kovalainen σε ένα απογοητευτικό ντεμπούτο. Από εκεί και πέρα το… χάος, καθώς κανένας πιλότος δεν έχει καταφέρει κάποιον πιο εντυπωσιακό τερματισμό ενώ αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, ούτε λίγο ούτε πολύ, δέκα οδηγοί δεν κατάφεραν καν να τερματίσουν.








Από ό,τι καταλαβαίνουμε, εκτός από ικανότητα χρειάζεται και πολλή τύχη για να έρθει η επιτυχία, κυριολεκτικά, με την πρώτη. Και βέβαια, η αρχή δεν είναι πάντα το ήμισυ του παντός…




Ακολουθεί η λίστα με τις πρώτες εμφανίσεις των εν ενεργεία πιλότων:


ΑΡ.
ΠΙΛΟΤΟΣ
ΜΟΝΟΘΕΣΙΟ
ΑΓΩΝΑΣ – ΠΙΣΤΑ
ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΑ
ΑΓΩΝΑΣ
1
Fernando Alonso Minardi PS01 – European Αυστραλία 2001 – Albert Park
19ος
12ος
2
Lewis Hamilton McLaren MP4-22 – Mercedes Αυστραλία 2007 – Albert Park
4ος
3ος
3
Giancarlo Fisichella Minardi M195B – Ford Αυστραλία 1996 – Albert Park
16ος
Εγκ/ψη
4
Heiki Kovalainen Renault R127 Αυστραλία 2007 – Albert Park
13ος
10ος
5
Felipe Massa Sauber C21 – Petronas Αυστραλία 2002 – Albert Park
9ος
Εγκ/ψη
6
Kimi Raikkonen Sauber C20 – Petronas Αυστραλία 2001 – Albert Park
13ος
6ος
7
Jenson Button Williams FW22 – BMW Αυστραλία 2000 – Albert Park
21ος
Εγκ/ψη
8
Rubens Barrichello Jordan 193 – Hart Νότιος Αφρική 1993 – Kyalami
14ος
Εγκ/ψη
9
Nick Heidfeld Prost AP03 – Peugeot Αυστραλία 2000 – Albert Park
15ος
10ος
10
Robert Kubica BMW F1.06 Ουγγαρία 2006 – Hungaroring
10ος
DQ
11
Ralf Scuhmacher Jordan 197 – Peugeot Αυστραλία 1997 – Albert Park
12ος
17ος
12
Jarno Trulli Minardi Μ197 – Hart Αυστραλία 1997 – Albert Park
17ος
9ος
14
David Coulthard Williams FW16 – Renault Ισπανία 1994 – Catalunya
9ος
Εγκ/ψη
15
Mark Webber Minardi PS02 – Asiatech Αυστραλία 2002 – Albert Park
18ος
5ος
16
Nico Rosberg Williams FW28 – Cosworth Μπαχρέιν 2006 – Sakhir
12ος
Εγκ/ψη
17
Alexander Wurz Benetton B197 – Renault Καναδάς 1997 – Gilles Villeneuve
11ος
Εγκ/ψη
18
Vitantonio Liuzzi Red Bull RB01 – Cosworth Σαν Μαρίνο 2005 – Imola
16ος
10ος
19
Scott Speed Toro Rosso STR01 – Cosworth Μπαχρέιν 2006 – Sakhir
15ος
11ος
20
Christian Albers Minardi PS04B – Cosworth Αυστραλία 2005 – Albert Park
17ος
Εγκ/ψη
21
Adrian Sutil Spyker F8-VIII – Ferrari Αυστραλία 2007 – Albert Park
21ος
17ος
22
Takuma Sato Jordan EJ12 – Honda Αυστραλία 2002 – Albert Park
22ος
Εγκ/ψη
23
Anthony Davidson Minardi PS02 – Asiatech Ουγγαρία 2002 – Hungaroring
20ος
Εγκ/ψη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

24MEDIA NETWORK