Βοσνία, το μεγαλύτερο εμπόδιο

Όλοι τους κατάφεραν όχι απλά να κερδίσουν χρήματα στη Γερμανία, αλλά να καθιερωθούν κιόλας στη Bundesliga. Ο γκολτζής Ιμπίσεβιτς έκανε δεύτερη μεταγραφή τον περασμένο χειμώνα, μεταπηδώντας έναντι 5,5 εκατομμυρίων από τη χωριατοπούλα Χόφενχαϊμ στην κοσμοπολίτισσα Στουτγάρδη. Ο Σαλίχοβιτς ξέρει μπάλα όσο λίγοι και το αριστερό του πόδι ειδικά στα στημένα το γνωρίζουν όλοι οι τερματοφύλακες στη Γερμανία. Ο Μούιτζα αντιθέτως παραμένει ρολίστας ως δεξί μπακ στη μικρή και άσημη Φράιμπουργκ.

Μεγάλη προσοχή όμως πρέπει να δοθεί στο δίδυμο Μισίμοβιτς-Τζέκο. Πέραν του περίσσιου ταλέντου και των δύο, εμφανής σε κάθε ματς είναι η “τυφλή” συνεννόηση του μέσου που ψάχνει και βρίσκει σχεδόν πάντα τον Τζέκο. Το γεγονός ότι ο πρώτος μετά από μακροχρόνιο πέρασμα στη Bundesliga βρίσκεται στη Ρωσία και ο Tζέκο στη Μάντσεστερ Σίτι, οφείλεται στη διάθεση για δουλειά του καθενός. Αν ο Tζέκο έφτασε να αμείβεται με όσα παίρνουν όλοι οι εν Ελλάδι διεθνείς μαζί, οφείλεται πέρα από το Μάγκατ (που πολλαπλασίασε 15 φορές την αξία του) και στη δική του βελτίωση μέσα από συνεχή δουλειά. Αντίθετα ο Μισίμοβιτς θα μπορούσε να είναι κι Έλληνας, καθότι καλοπερασάκιας και όχι μεγάλος φίλος του τρεξίματος, κάτι που του στέρησε μία ακόμη μεγαλύτερη καριέρα.

Αναμφίβολα οι Βόσνιοι έχουν όλα όσα μία Εθνική ομάδα χρειάζεται για να φτάσει σε τελική φάση μεγάλου τουρνουά και μέσα από μία πολύ καλή φουρνιά παικτών να κυνηγήσει τη διάκριση, που την αξίζει. Κι εκεί κάπου έρχεται το μεγάλο δικό μας ατού στο ματς της Παρασκευής.

Η Εθνική έχει παραστάσεις από πολύ μεγαλύτερα ματς από τα πλέι οφ, όπου συνήθως τερματίζεται η προσπάθεια των Βοσνίων. Στα μεγάλα ματς έχουμε και καθαρό μυαλό και λύσεις κατά τη διάρκεια του αγώνα. Μπορεί στην Bundesgliga ο 28χρονος Ιμπίσεβιτς να μετρά 136 ματς και 60 γκολ, αλλά μόλις πριν ενάμισι μήνα αγωνίστηκε πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό ματς Europa League. Συγκριτικά οι “μικροί” της Εθνικής όπως ο Μήτρογλου έχει 24 ματς στην Ευρώπη ή ο Νίνης 25. Η ο όντως πολύ μεγάλος παίκτης Εντιν Τζέκο που μόλις για τρίτη σεζόν παίζει στο Champions League, όσες ο Μανιάτης η ο (τραυματίας) Χολέμπας και φυσικά πολύ λιγότερες από Τοροσίδη, Σπυρόπουλο κλπ., ενώ πολύ θα άλλαζε ακόμη με το Φορτούνη την εμπειρία ενός Euro.

Συνοπτικά έχουμε να αντιμετωπίσουμε μία ώριμη και τεχνικά ίσως ανώτερη από μας ομάδα, αλλά τους έχουμε εκεί που συνήθως κρίνονται τα μεγάλα ματς. Στη θέληση, το καθαρό μυαλό μέσα στον αγώνα και στη διαχείριση ενός ματς λόγω παραστάσεων και εμπειρίας σε ανάλογα ματς όπου η μπάλα καίει. Αυτός ίσως είναι και ο σημαντικότερος λόγος για νίκες που έχουμε κάνει απέναντι σε ισχυρότερες ποδοσφαιρικά δυνάμεις από μας, με πιο πρόσφατη αυτή κόντρα στην πανίσχυρη Ρωσία στο Γιούρο. Το τρίποντο με η Βοσνία εύκολα ή δύσκολα η Εθνική του Σάντος, όπως τη βλέπουμε να αγωνίζεται ειδικά μετά το καλοκαίρι, θα το πάρει. Πιο πολύ φοβάμαι τη νοοτροπία του Έλληνα ποδοσφαιριστή σε ματς όπως εκείνο της Μπρατισλάβας την ερχόμενη Τρίτη.

Υ.Γ.: Η δήλωση του κάπτεν Καραγκούνη “δεν άντεχα να βλέπω την Εθνική από την τηλεόραση”, πρέπει να ηχεί στα γερμανικά ακόμη καλύτερα. Αλλιώς δεν εξηγείται η χαρά των Γερμανών μου συναδέλφων για το επικείμενο ρεκόρ συμμετοχών του. Εκτός κι θυμήθηκαν την αδικία του Γιούρο, που του το στέρησε τότε κόντρα σε εκείνους.

Υ.Γ.2: Η απουσία του Κυριάκου στην άμυνα μαζί με το ντεφορμάρισμα του Σωκράτη με τη Βέρντερ μας δημιουργεί ενδεχομένως πρόβλημα στο κέντρο της άμυνας, αλλά δε χρειάζεται να φανεί στο ματς.

Υ.Γ.3: Αν την ασίστ του Φορτούνη στο γκολ της Λάουτερν την περασμένη Κυριακή, την είχε κάνει παίκτης του Ολυμπιακού εκπομπές και φυλλάδες θα την ξεκοκάλιζαν επί ώρες. Καλύτερα έτσι για το νεαρό παίκτη όμως, αποφεύγει έτσι το να γίνει ένας ακόμη Φετφατζίδης.

*** Ο Γιώργος Βαβρίτσας εργάζεται ως αθλητικός συντάκτης στο γνωστό κι έγκυρο γερμανικό περιοδικό “Kicker”, ενώ είναι συνεργάτης του Contra.gr από το 2001.