Ο Σάντος “ξεπερνά” τον εαυτό του
Τα δοκάρια, οι αναλύσεις, τα "αν" και τα "γιατί;", δεν έχει κανένα νόημα να… διαιωνίζονται από τη στιγμή που ακούγεται το σφύριγμα της λήξης ενός αγώνα και έπειτα. Πολλά θα μπορούσαν να είχαν γίνει διαφορετικά στο ντέρμπι με τους Βόσνιους, άλλα καλύτερα και άλλα χειρότερα. Η εθνική ομάδα είχε τη δυνατότητα να πάρει τους τρεις βαθμούς, όπως το ίδιο ισχύει και για τους αντιπάλους μας. Η ισοπαλία ήταν μια δικαιότατη μοιρασιά.
Αυτό που μένει από το βράδυ της Παρασκευής είναι η εικόνα. Όχι μόνο αυτή της ωραίας γαλανόλευκης εξέδρας, αλλά κυρίως αυτή του αγωνιστικού χώρου. Η Ελλάδα παίζει καλό, συνδυαστικό και ωραίο ποδόσφαιρο χτίζοντας ένα ελκυστικό brand name για όσους αγαπούν το θέαμα, ανεξάρτητα από χρώματα και σημαίες.
Ο Φερνάντο Σάντος έχει φτιάξει μια ομάδα που ξεπερνάει ακόμα και τις καλύτερες “συλλογικές” του στιγμές στην Ελλάδα. Ούτε ο ΠΑΟΚ στο πικ της εποχής Σάντος, ούτε η ΑΕΚ στο απόγειο της θητείας του Πορτογάλου στην Ένωση, έπαιξαν ποδόσφαιρο ανάλογο με αυτό που αποδίδει -κατά διαστήματα- η Ελλάδα, από την Πολωνία και έπειτα.
Ο Σάντος ήταν πάντοτε ένας καλός, εργατικός και έξυπνος προπονητής. Ούτε έγινε καλύτερος, ούτε χειρότερος. Η διαφορά είναι στο ρόστερ, που ανάλογο δεν είχε ξανά στα χέρια του. Καμιά ελληνική ομάδα του Πορτογάλου δεν είχε τέτοιο συνδυασμό ποδοσφαιριστών, όπως η σημερινή εθνική ομάδα. Σαμαράς, Φορτούνης, Σαλπιγγίδης, Νίνης, Κυριάκος Παπαδόπουλος, Μανιάτης, Κατσουράνης. Όλοι μαζί, σε μια ενδεκάδα, με το στρατηγό να βρίσκει τους ιδανικούς ρόλους και την τέλεια τακτική, πάντα βάσει δυνατοτήτων.
Το “καλύτερο ποδόσφαιρο” της εθνικής δεν είναι τυχαίο, ούτε έργο μιας βραδιάς. Η Ελλάδα μεθοδικά και βήμα-βήμα, έχει ανέβει “ψηλότερα” στον αγωνιστικό χώρο, τουλάχιστον κατά 10 μέτρα. Ο Σαμαράς κρατάει με ένα θαυμάσιο τρόπο την μπάλα, ανεβάζει την ομάδα ψηλά, ο Φορτούνης δημιουργεί ευκαιρίες από το “τίποτα”, ο Σαλπιγγίδης και ο Γκέκας εκτελούν γρήγορα (η αστοχία στο ματς με τη Βοσνία δεν είναι ο κανόνας) και το προϊόν πλέον είναι ελκυστικό. Και Έλληνας να μην είσαι, θα την παρακολουθήσεις και θα σου αρέσει.
Κάθε θετικό, έχει και ένα αρνητικό ή καλύτερα, ένα ρίσκο. Στην προκειμένη, αυτό περιορίζεται στους χώρους που βρίσκουν οι αντίπαλοι της εθνικής όταν κάνουν επιθέσεις. Κάποτε η μεγάλη περιοχή της Ελλάδας ήταν μη προσβάσιμη. Όλοι έπαιζαν για αυτό το στόχο. Σήμερα, τα δεδομένα είναι διαφορετικά μιας και η ομάδα παίζει κανονικό ποδόσφαιρο.
