Η λύση είναι μία, κύπελλο στην Λευκωσία
Δεν αλλάζει πολύ η κριτική για τον Παναθηναϊκό από τα όσα είπαμε για τον Ολυμπιακό. Με την διαφορά ότι η ελλιπής και ανανεωμένη Κούτσα Λαμποράλ, δεν μπόρεσε να βάλει τίποτε δύσκολο για τους πρωταθλητές Ελλάδας ώστε να εμφανιστούν οι αδυναμίες όπως συνέβη στην πρεμιέρα. Αυτό που κέρδισε η ομάδα του Πεδουλάκη είναι η καλή κυκλοφορία απέναντι στην παθητική ζώνη και η ευστοχία στα τρίποντα.
Όλα ελεύθερα, αλλά βγήκαν ελεύθερα λόγω προσπάθειας ενώ και όσες φορές ανοίχτηκε η ζώνη, το ένα κάρφωμα διαδεχόταν το άλλο. Μόλις το τρίτο καλάθι είναι ένα κάρφωμα του Λάσμε και ο Σκαριόλο ξανέκλεισε την άμυνα. Έτσι επέλεξε να χάσει η Κούτσα, δεν μπορούσε ο Παναθηναϊκός να κάνει κάτι άλλο. Αυτό που λέμε ότι «δεν αντέχει σε κριτική το παιχνίδι» μεν, αλλά δόθηκε μία καλή ευκαιρία να συγκρίνουμε τον περυσινό ανανεωμένο Παναθηναϊκό, με την φετινή ανανεωμένη Κούτσα(με τις απουσίες της την Παρασκευή βεβαίως) και πόσο πιο ανταγωνιστικοί ήταν πέρυσι σε αυτό το διάστημα οι πράσινοι. Η διαφορά ειδικού βάρους των συλλόγων.
Το καλό με τις αρκετές μέτριες ομάδες φέτος, τουλάχιστον στο ξεκίνημα της διοργάνωσης, είναι ότι δίνεται ο χρόνος για να δουλέψει περισσότερο ο ισχυρός και πιο ταλαντούχος αντίπαλος ενόψει της συνέχειας. Ιδιαίτερα είδαμε τον Κάρι να ανεβάζει στροφές και να είναι σχεδόν αλάνθαστος στο παιχνίδι ενώ ο Ούκιτς πατάει πολύ καλύτερα πια.
Η Κύπρος μας… καλεί
Ο Παναθηναϊκός παίρνει κάτι παραπάνω από άριστα στην επιλογή να ζητήσει από την Ευρωλίγκα να αλλάξει την τιμωρία του. Γεμάτο γήπεδο, με σπουδαία ατμόσφαιρα, λίγα(αναλογικά) ηλίθια συνθήματα που δεν είχαν να προσθέσουν τίποτα και μία ιδέα που δικαιώνει όσους υποστηρίζουν ότι το μπάσκετ είναι το καλύτερο εξαγώγιμο προϊόν μας.
Έχοντας τις δύο καλύτερες ομάδες της τριετίας στην Ευρωλίγκα και ο τρόπος που αγκάλιασε η Κύπρος τον Παναθηναϊκό(τονίστηκε ότι υπήρχαν και μη Παναθηναϊκοί στην εξέδρα) ίσως να μας προσφέρει την λύση στους τελικούς κυπέλλου του ….αίσχους .
Αν την ώρα διεξαγωγής του αγώνα υπήρχε κανείς ξύπνιος από την παρέα της φεγγαρόπετρας που διαχειρίζεται την ομοσπονδία, ίσως να κατάλαβε ότι υπάρχουν λύσεις για να αποφύγεις τους αού-ούα στρατούς των αιωνίων, να ανοίξεις το καλύτερο προϊόν σου σε μία ουσιαστικά ελληνική αγορά που το αγαπάει και θα θέλει(πιθανολογούμε) να υποδεχθεί. Μία γιορτή την οποία η μητροπολιτική Ελλάδα αδυνατεί να διοργανώσει λόγω ανικανότητας όλων. Μία ιδέα είναι. Απαγορεύεις καθόδους τους ανοικτόχρωμους μάο-μάο από, γεμίζεις το γήπεδο και όλοι μένουν ικανοποιημένοι.
Θυμίζουμε ότι παλαιότερα παράγοντες από την Κύπρο πρότειναν την …άνοδο στην Α1 μίας κυπριακής ομάδας αλλά βεβαίως με την κρίση δεν γίνεται κάτι τέτοιο. Το αντίθετο όμως και μάλιστα για ένα παιχνίδι τελικό κυπέλλου, το ελληνικό μπάσκετ έχει μόνο να νικήσει. Αν οι αδερφοί μας στην Κύπρο επιθυμούν να σηκώσουν αυτό το βάρος.
