Είναι πια τόσο προβλέψιμο

Όταν πριν από ένα μήνα περιγράφαμε το σκηνικό που στήνεται γύρω από την ομάδα του Παναθηναϊκού και τη θέλει με διαρκώς σκυμμένο το κεφάλι, ώστε να μην κερδίζει από τις νίκες της, αλλά να καταποντίζεται στις βαθμολογικές της απώλειες, κάποιοι μίλησαν για συνήθη δημοσιογραφική υπερβολή.

Όμως, μία βόλτα στο διαδίκτυο, μετά τη νίκη στο Παγκρήτιο, πιστεύω ότι έπεισε και τον πλέον καλοπροαίρετο για του λόγου το αληθές. Στο εδώλιο του κατηγορουμένου ο Γιάννης Αναστασίου για την ένταση του πανηγυρισμού του στο γκολ του Φιγκερόα και στο απόσπασμα οι ποδοσφαιριστές γιατί τόλμησαν να χαρούν επειδή νίκησαν!

“Σκότωσαν το θηρίο!” είναι η κοινή (“γραμμή”) συνισταμένη όσων αποφάσισαν ότι οι πανηγυρισμοί των νικών του Παναθηναϊκού εμπίπτουν στις διατάξεις του κοινού ποινικού κώδικα. Και ζητούν την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων, ξύνοντας το… θυμικό του πράσινου οπαδού με τσιτάτα τύπου “πόσο πιο χαμηλά θα μας φτάσουν Θεέ μου”.Ρε, τους άθεους!

Είναι προφανής η προσπάθεια να τραυματιστεί σε κάθε ευκαιρία η ψυχολογία αυτής της νεανικής ομάδας και κάνουν ό,τι μπορούν για να την εμποδίσουν να χτίσει αυτοπεποίθηση και να απειλήσει τις δυσοίωνες προγνώσεις τους για το μέλλον της. Θεμιτό ή αθέμιτο μπορείς να το δεχτείς όταν εκπορεύεται από ανθρώπους που δεν ανήκουν στην παναθηναϊκή οικογένεια. Είναι κι αυτό ένα αποκρουστικό μέρος, αλλά μέρος του παιχνιδιού.

Όταν όμως προέρχεται από χείλη που αυτοπροσδιορίζονται ως πράσινα, αν μη τι άλλο, γεννά ερωτηματικά. Είναι θέμα εγωισμού, να δικαιωθούν δηλαδή για την ανικανότητα του Αλαφούζου, την ακαταλληλότητα του Αναστασίου και το β’ διαλογής έμψυχο υλικό; Είναι δύσκολο να το πιστέψεις, γιατί παραείναι άρρωστο να σπρώχνεις την “αγαπημένη σου ομάδα” στον γκρεμό, επειδή είχες πιστέψει ότι εκεί θα ήταν η θέση της.

Είναι κάποιος εσωτερικός πόλεμος υπό την μπαγκέτα επενδυτή που καραδοκεί, όπως έλεγαν κάποτε για τον Γιαννακόπουλο ή τους πολυμετοχικούς; Ποιού; Να τον μάθουμε όλοι. Ή μήπως είναι οι επιθανάτιοι ρόγχοι νοσταλγών προηγουμένων διοικητικών σχημάτων ένθεν κακείθεν;

Είτε έτσι, είτε αλλιώς, δύσκολα θα σταματήσουν εδώ, δύσκολα θα πάψουν να επενδύουν στην απογοήτευση που κερνούν τα σκαμπανεβάσματα και τα συνεπακόλουθα αρνητικά αποτελέσματα. Και δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να αντιμετωπιστούν, παρά να αγνοηθούν. Το ποδοσφαιρικό τμήμα το κάνει ή τουλάχιστον προσπαθεί να μείνει μακριά από όσα γράφονται και λέγονται.

Αλλά και όσοι δίνουν το παρών στη Λεωφόρο δείχνουν να αφήνουν τους όποιους προβληματισμούς έξω από τις θύρες εισόδου, μαζί με τους αναπτήρες στον αστυνομικό έλεγχο. Η μέχρι σήμερα συμπεριφορά του κοινού είναι κάτι παραπάνω από αυτό που περιγράφει η λέξη “συμπαράσταση” και δεν περνά απαρατήρητο από τους ποδοσφαιριστές που μιλούν ίσως για πρώτη φορά τόσο ειλικρινά (και όχι “δημοσιοσχετίστικα”) για τη θετική αύρα που εισπράττουν στο “Απόστολος Νικολαΐδης”.

Υ.Γ.: Από την ισοπέδωση στην αποθέωση ο Στέφανος Καπίνο. Η μοίρα του ποδοσφαιριστή αυτή είναι, όσο κοντά ή μακριά κι αν βρίσκεται από την πραγματικότητα. Δεν άλλαξε τίποτε. Ο Καπίνο ήταν και είναι ένας ικανότατος τερματοφύλακας κάτω από τα δοκάρια του και η φωτογραφία που ανέβασε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook είναι ενδεικτική. Ο Εργοτέλης δεν δοκίμασε τις αδυναμίες του μακριά από τα γκολπόστ και του πρόσφερε ένα αψεγάδιαστο απόγευμα που τόσο είχε ανάγκη εν καιρώ έντονης αμφισβήτησης. Αν δεν συνεχίσει να δουλεύει με μεγαλύτερη επιμονή στον έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας, η αμφισβήτηση θα επιστρέψει, αργά ή γρήγορα.

Υ.Γ.1: Ο Μέντες μοιράστηκε τον όγκο δουλειάς με τον Τάσο Λαγό και αυτό βοήθησε και τους δυο. Ο Λαγός είχε περισσότερο το ανασταλτικό κομμάτι και ο Μέντες έδωσε έμφαση στην κυκλοφορία της μπάλας, ελλείψει Πράνιτς. Δεν καλύφθηκε το κενό του Κροάτη, αλλά δεν έλειψαν κιόλας οι μπαλιές στο επιθετικό δίδυμο σε θέσεις που μπορούσε να γίνει επικίνδυνο. Ο Ολλανδός παραχώρησε συνέντευξη, στο προπονητικό κέντρο του Παναθηναϊκού, στο “Απήλιον”. Αποσπάσματα μπορείτε να παρακολουθήσετε απόψε στην εκπομπή “SuperBALL” και ολόκληρη θα προβληθεί το μεσημέρι της Τρίτης από το Contra.gr.