Οι ρολίστες και τα “διαμάντια”

Ο Μπόλονι, λοιπόν, είδε κατά την διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου το δυναμικό της ομάδας να μικραίνει και παράλληλα να εμπλουτίζεται με μικρούς ηλικιακά ποδοσφαιριστές. Δείγμα, βέβαια, θετικό όσον αφορά το μέλλον, αλλά σίγουρα την προκειμένη στιγμή δημιουργεί πρόβλημα στην διαχείριση αφού οι επιλογές είναι περιορισμένες.

Αυτοί που άφησαν την Τούμπα

Στον ΠΑΟΚ στην αρχή της χρονιάς υπήρχαν παίκτες που είτε στην πορεία δεν ακούμπησαν και απλώς επιβάρυναν το ταμείο, παίκτες που ήταν απλώς ρολίστες και παίκτες “διαμάντια”, από αυτούς που λέμε αναντικαταστάτατους. Κατ’ αρχήν, ο Αρίας, ένας μέσος που δεν εντυπωσίασε αλλά ήταν βασικό γρανάζι του κέντρου και πρόσθετε ακόμη μια λύση στις ήδη των Γκαρσία, Λάζαρ και Φωτάκη, οι οποίοι από τότε που ο Κολομβιανός αποχώρησε παίζουν σχεδόν ασταμάτητα.

Ο Σπαντάσιο ανήκει στην κατηγορία αυτών που πέρασαν και δεν ακούμπησαν, όχι γιατί δεν είχε ικανότητες (κάθε άλλο) αλλά γιατί οι οικονομικές περιστάσεις επέβαλλαν την απομακρυνσή του. Μέχρι εκείνη την στιγμή ο χρόνος συμμετοχής του ήταν περιορισμένος, απόρροια του ότι όταν συμφώνησε με τον ΠΑΟΚ δεν ήταν 100% έτοιμος. Στην ίδια “λίστα” βρίσκεται και ο Λεονάρντο, ο οποίος αποτέλεσε στοίχημα των ανθρώπων του “Δικεφάλου”, όμως, δεν έφτασε ποτέ στα επιθυμητά αγωνιστικά επίπεδα.

Ο Κοντρέρας και ο Βιεϊρίνια δεν θέλουν ιδιαίτερες συστάσεις. Παίκτες οι οποίοι έκαναν την διαφορά και που έβγαιναν από την ενδεκάδα μόλο λόγω τραυματισμού ή τιμωρίας. Το κενό του Κοντρέρας πήγε εν μέρει να καλυφθεί με την παρουσία του ελπιδοφόρου Κατσικά, ο οποίος, όμως, τραυματίστηκε, αλλά για τον Βιεϊρίνια δεν βρέθηκε ποτέ αντικαταστάτης. Ασχετα αν ο Γεωργιάδης έκανε μερικά μεγάλα παιχνίδια, η θέση επί της ουσίας είναι ακόμη “ορφανή” και είτε παίζει εκεί ο Λίνο, είτε ο Νιμανί, είτε, όπως προαναφέραμε ο Γεωργιάδης.