Συγκλονιστικός Γιάννης Αντετοκούνμπο: “Ως παιδί πουλούσα ρολόγια στους δρόμους, τώρα έχω ρολόι στο όνομά μου”

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο μίλησε στη Gazzetta dello Sport, εστιάζοντας σε ζητήματα εκτός μπάσκετ, μιλώντας για τη ζωή του που έγινε ταινία, αλλά και τον ρόλο του πατέρα.

Παράλληλα, αναφερόμενος στη δική του σειρά ρολογιών, έκανε αναδρομή στην περίοδο που πουλούσε ρολόγια στους δρόμους της Αθήνας, θέλοντας να αναδείξει την αντίθεση.

Για τη ζωή του που έγινε ταινία: “Τα παιδιά μου δεν το έχουν δει ακόμα στην πραγματικότητα. Όταν κυκλοφόρησε ήταν πολύμικρά. Είναι ένα δυνατό μήνυμα για τη ζωή, που προέρχεται από τους γονείς μου: τη θυσία του να αφήσουν την οικογένειά τους, τα αδέρφια τους, τον Φράνσις, τον μεγαλύτερο αδερφό μου, το ασφαλές περιβάλλον τους στη Νιγηρία για να πάνε στην Ελλάδα και να αναζητήσουν καλύτερες ευκαιρίες. Όλα αυτά για να μου δώσουν την ευκαιρία να βρεθώ εκεί που είμαι σήμερα. Αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωες. Ξέρετε κάτι; Ήρθε η ώρα να δείξω την ταινία στα παιδιά μου. Τώρα που είναι μεγαλύτερα, μπορούν να την καταλάβουν“.

Για το πόσο άλλαξε από τότε που έγινε πατέρας: “Πριν από εννέα χρόνια έχασα τον πατέρα μου και ξέρω πόσο πονάει αυτό. Ήταν ο προστάτης, ο οραματιστής. Ήρθε στην Ελλάδα από τη Νιγηρία και εργάστηκε στους δρόμους. Έκανε ό,τι μπορούσε για να έχει φαγητό στο τραπέζι.

Υπήρχαν μέρες που δεν έτρωγε για να φάμε εμείς. Ήμασταν όλοι ενωμένοι, μας το δίδαξε αυτό. Ελπίζω λοιπόν να μπορέσω να είμαι εξίσου καλός πατέρας για τα παιδιά μου. Θέλω να κάνουν αυτό που αγαπούν και θα είμαι πάντα δίπλα τους“.

Για τη δική του σειρά ρολογιών: “Δουλεύω με την Breitling εδώ και πέντε χρόνια και μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες και όραμα. Είναι τιμή μου. Αλλά αυτό που κάνει όλα αυτά ακόμα πιο απίστευτα για μένα είναι η καταγωγή μου.

Ως παιδί, πουλούσα γυαλιά ηλίου και ρολόγια στους δρόμους της Αθήνας. Όλα όσα μου δίδαξαν οι γονείς μου – πειθαρχία, σκληρή δουλειά, να τα δίνω όλα – έχουν μείνει μαζί μου και στη ζωή μου.

Και τώρα, χρόνια αργότερα, έχω το δικό μου ρολόι και εκπροσωπώ μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες του κλάδου στον κόσμο, με μεγάλη παράδοση. Είναι τρελό να το σκεφτεί κανείς: Ήμουν δεκαέξι ετών όταν σταμάτησα να το κάνω. Το θυμάμαι σαν να ήταν χθες“.